Tadeusz Minc
Aktor, reżyser, kierownik artystyczny teatrów, pedagog. Wojnę przeżył w getcie łódzkim, skąd w 1944 został wywieziony do Oświęcimia, Brzezinki i Gross Rosen. Po powrocie z obozów rozpoczął studia na Politechnice Łódzkiej, które szybko przerwał na rzecz studiów aktorskich. Był związany z Grupą Młodych Aktorów, która zainicjowała w 1949 utworzenie Teatru Nowego w Łodzi, w którym występował do 1967. Od 1962 łączył aktorstwo z reżyserią. W latach 1967-69 był kierownikiem artystycznym i reżyserem Teatru Wybrzeże w Gdańsku, rezygnując odtąd całkowicie z aktorstwa. Od roku 1969, aż do przejścia na emeryturę w 1989 pełnił funkcję reżysera w Teatrze Narodowym w Warszawie, wystawiając tamże wiele sztuk. Gościnnie reżyserował w wielu teatrach całej Polski.
Ojciec scenarzysty filmowego Marcelego Minca.
Ważniejsze daty
- 1924. 02. 04 - Data urodzenia (Łódź)
- 1949 - Wykształcenie - rok ukończenia studiów (PWST w Warszawie (z siedzibą w Łodzi))
- 1949 - Debiut teatralny (rola Klepacza w "Brygadzie szlifierza Karhana" w Teatrze Nowym w Łodzi)
- 1992. 02. 28 - Data śmierci (Warszawa)
Filmografia
chronologicznie: 
| wg funkcji | wg rodzajów
- 1967 - PIEŚŃ TRIUMFUJĄCEJ MIŁOŚCI Obsada aktorska (służący),
- 1964 - RYSOPIS Obsada aktorska,
- 1957 - PRAWDZIWY KONIEC WIELKIEJ WOJNY Obsada aktorska (Wacław, mąż Ireny),
Inne nagrody dla ważniejszych filmów
- 1968 - PIEŚŃ TRIUMFUJĄCEJ MIŁOŚCI Los Angeles (Akademia Wiedzy i Sztuki Telewizyjnej) wyróżnienie
- 1965 - RYSOPIS Syrenka Warszawska (nagroda Klubu Krytyki Filmowej SDP) w kategorii filmu fabularnego, nagrodę otrzymał/a Jerzy Skolimowski
- 1965 - RYSOPIS Arnhem (FF) Grand Prix za reżyserię, nagrodę otrzymał/a Jerzy Skolimowski
- 1964 - RYSOPIS Warszawa (FF PWSTiF) nagroda za reżyserię, nagrodę otrzymał/a Jerzy Skolimowski
- 1964 - RYSOPIS Warszawa (FF PWSTiF) nagroda za zdjęcia, nagrodę otrzymał/a Witold Mickiewicz
