MIŁOŚĆ CI WSZYSTKO WYBACZY
- Film fabularny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1981
- Premiera: 1982. 02. 15
- Gatunek: Film muzyczny, Film biograficzny
- Dane techniczne: Barwny (Eastmancolor). 3232 m. 108 min.
Uwaga: Film jest biografią Hanki Ordonówny (zostały zachowane wszystkie realia i fakty z życia aktorki), choć w filmie nie padają żadne nazwiska (bohaterowie występują jedynie pod rzeczywistymi imionami. Jedyne nazwisko jakie pada - męża Hanki - jest nazwiskiem fikcyjnym). W rzeczywistości mąż Ordonówny nosił nazwisko: Tyszkiewicz.
- Fot. Muzeum Kinematografii w Łodzi
- Galeria zdjęć (13)
"Film nie zamierza burzyć legendy i dochodzić ukrytej prawdy. Pragnie on raczej uwierzyć legendzie, a nawet dodać do niej swoje własne domysły. Ludzie, którzy znali bohaterkę, powiedzą o nim, że jest nieprawdziwy. Ci, którzy jej nie znali, niech popatrzą nań jak na legendę gwiazdy". Tak zaczyna się ścieżka dźwiękowa filmu "Miłość ci wszystko wybaczy". Jego twórcy: scenarzysta Krzysztof Teodor Toeplitz i reżyser Janusz Rzeszewski wielokrotnie podkreślali w wywiadach, że ich zamiarem nie jest rekonstruowanie biografii Hanki Ordonówny, legendarnej gwiazdy międzywojennych kabaretów, piosenkarki, której recitale wypełniały do ostatniego miejsca największe wówczas sale widowiskowe stolicy. Mimo zmiany nazwisk i czasami wręcz celowego zaznaczania rozbieżności między faktami a akcją filmu nie ulega jednak wątpliwości, że dzieje filmowej Hanki, dziewczyny z nizin, która robi oszałamiającą karierę w kraju i za granicą, oparte są na biografii Hanki Ordonówny, a właściwie Marii z Pietruszyńskich hrabiny Tyszkiewiczowej.
W filmie opowieść o jej losach przybiera formę retrospekcji. W 1942 r. na Bliskim Wschodzie, w położonym w pobliżu frontu angielskim obozie wojskowym Hanka, gwiazda warszawskich kabaretów, prowadzi przytułek dla bezdomnych polskich dzieci. W chwilach wytchnienia chora na gruźlicę piosenkarka wspomina poszczególne etapy swojej kariery, od pierwszych, niezbyt udanych występów w 1918 r. w warszawskim teatrzyku "Sfinks". Po śmierci matki wyjeżdża do Lublina, tam bez powodzenia próbuje śpiewać. Nieco lepiej układa się jej we Lwowie, gdzie zaczyna odnosić pierwsze, niewielkie jeszcze sukcesy. Romans z aktorem Igiem przywraca jej pewność siebie i Hanka wraca do Warszawy. Poznaje Fryderyka, konferansjera słynnego rosyjskiego kabaretu "Sinaja Ptica". Znajomość szybko przeradza się w miłość. Fryderyk postanawia dopomóc Hance w zrobieniu kariery: uczy ją zasad sztuki estradowej, kreuje jej emploi, w końcu proteguje u dyrektora słynnego kabaretu "Qui pro Quo". Odpowiednio przygotowana Hanka bez trudu otrzymuje angaż. Zaczyna odnosić sukcesy i coraz bardziej oddala się od Fryderyka. Gdy do Warszawy przyjeżdża Igo, w piosenkarce odżywa dawne uczucie. Rolę Hanki Janusz Rzeszewski powierzył - dość nieoczekiwanie nawet dla niej samej - Dorocie Stalińskiej. Grywająca zwykle postaci zdecydowanych, twardych, samodzielnych kobiet, tu wcieliła się w przedwojennego wampa, kobietę zwiewną i tajemniczą, obiekt westchnień dziesiątków mężczyzn.
Ekipa - lista skrócona
- Reżyseria: Janusz Rzeszewski
- Scenariusz: Krzysztof Teodor Toeplitz
- Zdjęcia: Wiesław Zdort
- Scenografia: Jerzy Masłowski, Andrzej Rafał Waltenberger
- Dekoracja wnętrz: Wiesława Chojkowska
- Kostiumy: Jolanta Jackowska
- Muzyka: Waldemar Kazanecki
- Dźwięk: Krzysztof Grabowski
- Montaż: Małgorzata Orłowska
- Charakteryzacja: Iwona Kamińska, Ewa Symko
- Kierownictwo produkcji: Ryszard Straszewski
- Produkcja: Studio Filmowe Iluzjon
- Obsada aktorska: Dorota Stalińska (Hanka (Hanka Ordonówna)), Stanisława Celińska (Aniela, przyjaciółka Hanki), Bożena Dykiel (Zula (Zula Pogorzelska)), Piotr Fronczewski (Fryderyk (Fryderyk Jarosy)), Piotr Garlicki (Igo (Igo Sym))
