filmpolski.pl: Film fabularny 1945-

WIEDŹMIN (serial tv)

Strona 2 z 2 « Poprzednia strona

JASKIER (11)

Po rozprawie z podstępną Renfri i jej zbirami wiedźmin Geralt dowiaduje się od Stregobora, że to Dzierzba spaliła świątynię Melitele. Czarownik utrzymuje, iż Ciri przeżyła rzeź Ellander, ale nie chce mówić nic więcej. Geralt opuszcza Blaviken, aby szukać dziewczynki. Na szlaku wiodącym na południe wiedźmin spotyka starego kompana, barda Jaskra. Targany wątpliwościami Geralt zastanawia się nad istotą Dobra i Zła i sensem swojego powołania. Wsparcie Jaskra bardzo mu pomaga przezwyciężyć trudny czas. Razem jadą do Brokilonu, gdzie, jak przypuszcza Geralt, może być Ciri. Jaskier wiele sobie obiecuje po pobycie w miejscu, gdzie są same kobiety. Niestety, najwidoczniej Stregobor nie powiedział Geraltowi całej prawdy, w Lesie Driad nie ma Dziecka Przeznaczenia. Jest za to wielu elfich uciekinierów. Geralt rozmawia z nimi w nadziei poznania prawdy. Od elfów wiedźmin dowiaduje się o tym, że za splądrowaniem świątyni Melitele stoją rycerze Białej Róży i intrygant Falwick. Ciri, którą interesuje się sam cesarz Nilfgaardu, została porwana, banda Renfri zacierała ślady. Pani Lasu Brokilonu radzi wiedźminowi nie interesować się więcej wielką polityką, Geralta jednak dalej łączą z dziewczynką silne więzi. Wiedźmin i zawiedziony pobytem w Brokilonie bard wyruszają z Lasu Driad wraz z elfim patrolem. Po drodze wiedźmin podsłuchuje rozmowy oddziału rycerzy cesarskich. Zamierza pokrzyżować szyki i im, i Falwickowi. Przebrany za Nilfgaardczyka udaje się do łaźni, gdzie spotyka znajomego, zbira Cykadę. Geralt teraz już wie, gdzie jest przetrzymywana Ciri. [PAT]

Ekipa

FALWICK (12)

Po rozprawie z Cykadą wiedźmin Geralt podąża do miejsca, w którym, o czym dowiedział się od zbira, może znajdować się Ciri. Tymczasem Nilfgaardczycy i intrygant Falwick już zorientowali się, że ktoś stara się pokrzyżować ich plany. Geralt w przebraniu nilfgaardzkiego rycerza znajduje karczmę. W walce z liczniejszymi rycerzami Białej Róży i ich pachołkami zabija przeciwników. Przyjazne elfy obiecują zaopiekować się przetrzymywanymi w karczmie dziećmi. Niestety, wśród wielu uwolnionych nie ma Ciri. Wiedźmin jest przekonany, że dziewczynka skorzystała z zamieszania i udało się jej umknąć z miejsca uwięzienia. Pod karczmą rozciągają się bowiem długie i mroczne lochy. Geralt, wśród trupów rycerzy zakonnych zaścielających pobojowisko, czeka na powrót Falwicka i sług cesarza. Bez słowa daje się pojmać przez zdumionych umiejętnościami szermierczymi wiedźmina Nilfgaardczyków. Podczas przesłuchiwania Geralt umiejętnie rzuca cień podejrzenia na Falwicka. Intrygi renegata wychodzą na jaw. Hrabia zamierzał sprzedać Ciri cesarzowi, długo zwodząc jego wysłanników w nadziei wytargowania lepszej ceny. Nilfgaardzki baron, któremu bardzo nie w smak knowania i chciwość zakonnika, zarządza sąd boży. Falwick niechętnie staje do walki ze swym najzawziętszym przeciwnikiem. Nie ma wątpliwości, jak zakończy się starcie, gdy wiedźmin i renegat skrzyżują żelazo. Geralt i Jaskier, ciągle w rękach Nilfgaardczyków, popadają w poważne tarapaty. Najpierw zostają spojeni wbrew swojej woli, potem grozi im straszliwa śmierć na palu. Dzięki fortelowi udaje im się ujść niebezpieczeństwu. Ratunku szukają w tej drodze ucieczki, z której skorzystała wcześnej Ciri. W podziemnych lochach znajdują skarby, lecz złota i wyjścia na zewnątrz strzegą potwory. [PAT]

Ekipa

CIRI (13)

Po wydostaniu się z lochów wiedźmin Geralt i Jaskier znajdują schronienie u gospodarza. Bard, pamiętając o podziemnych skarbach, wraca do katakumb, narażając się na niebezpieczeństwo pożarcia przez skrzydlate potwory. Atakującą go gadzinę odpędza za pomocą srebnych monet i zabiera trochę złota. Już on najlepiej wie, jak pożytecznie wydać te pieniądze. Pod nieobecność Jaskra do zagrody przyjeżdża dwoje elfów. Okazuje się, że to starzy znajomi z krańców świata, Galarr i Toruviel. Mimo dawnych konfliktów udaje się wiedźminowi nawiązać z nimi nić porozumienia. Tymczasem powraca Jaskier, strojny jak paw. Śpiewak oprócz żywności dla elfów i swojej ukochanej lutni przywozi odzyskane miecze Geralta. Jaskier wpada na pomysł, jak pomóc głodującym elfom. Uzbrojony już wiedźmin wchodzi do lochów i stacza walkę ze skrzydlatymi potworami. Wiedźmin i bard rozstają się. Geralt wędruje od miasta do miasta poszukując Ciri, lecz także swojej tożsamości. Wątpiąc w odnalezienie swojego Dziecka Przeznaczenia, powraca na wiedźmiński szlak. W ruinach zamczyska ratuje od śmierci przygodnie spotkanego kupca. Wiedźmińskim Prawem Niespodzianki Geralt zobowiązuje znajdującego się w tarapatach Yurgę, by ten oddał mu w zamian za ocalenie życia to, co zastanie w domu, a czego się nie spodziewał. Poranionego i mocno krwawiącego po starciu z potworami Geralta Yurga wiezie do swego domu. Po drodze spotykają uzdrowicielkę, Visennę, która troskliwie opiekuje się chorym, lecząc ciężkie rany. Yurga i wieziony na wozie Geralt docierają w końcu do domu kupca. Ten jest gotów dopełnić przysięgi danej, gdy był w potrzebie. Oprócz dwóch synów Yurgi, w domu czeka przygarnięta w zawierusze wojennej dziewczynka. Przeznaczenie wypełnia się. [PAT]

Ekipa

Wersja do druku

Strona 2 z 2 « Poprzednia strona