KRAJOBRAZ PO BITWIE
- Film fabularny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1970
- Premiera: 1970. 09. 08
- Gatunek: Film psychologiczny
- Dane techniczne: Barwny. 2950 m. 101 min.
Scenariusz "Krajobrazu po bitwie" powstał na motywach obozowych opowiadań Tadeusza Borowskiego, szczególnie "Bitwy pod Grunwaldem". Surowa, ascetyczna proza autora "Pożegnania z Marią" w ujęciu Wajdy została wzbogacona o romantyczne metafory z chochołem - skrzypkiem na czele oraz plastycznie wysmakowane pejzaże. Twórca "Kanału" po raz kolejny dał upust skłonności do malarskiego wizjonerstwa, znanego choćby z "Popiołów". Krytyka porównywała nawet niektóre ujęcia z "Krajobrazu..." do obrazowego rozmachu "Anhellego" Słowackiego. Film Wajdy dowodzi, że reżyser spojrzał na wstrząsające teksty Borowskiego z dystansu. Wybrał tylko niektóre elementy z ich emocjonalnego klimatu. Zrealizował przede wszystkim film o miłości, która w "Bitwie pod Grunwaldem" potraktowana jest marginesowo. Dał też poruszający portret człowieka o psychice zniszczonej przez wojnę, który mozolnie uczy się na nowo elementarza ludzkich uczuć. Akcja filmu toczy się w byłym obozie koncentracyjnym na terenie Niemiec. Mimo że wyzwolony przez Amerykanów, wciąż istnieje, tyle że na innych zasadach. Nie ma już surowej dyscypliny, niewolniczej pracy, terroru. Wśród niedawnych więźniów jest Tadeusz, młody Polak, piszący wiersze i pochłaniający książki. Stroni od rodaków, którzy ledwie odzyskawszy wolność, ujawniają najgorsze narodowe przywary. Co chwila wybuchają polityczne kłótnie, odradza się zawiść. Pobyt w obozie niewiele zmienił ich poglądy. Największym pragnieniem wszystkich jest jednak najeść się do syta. Głód zaspokają łapczywie i zachłannie, urągając wszelkim normom kultury. Pewnego dnia do obozu przyjeżdżają kobiety. Tadeusz poznaje polską Żydówkę Ninę, którą oburza prostactwo i obżarstwo miejscowych mężczyzn. Namawia młodego poetę, by z nią uciekł. Tadeusz jednak waha się. Lata obozowego życia sprawiły, że czuje strach przed normalnym życiem. Zaczynają snuć plany na przyszłość, lecz dziewczyna zostaje przypadkowo zastrzelona przez amerykańskiego wartownika. Po hurrapatriotycznym widowisku wystawionym w rocznicę bitwy pod Grunwaldem Tadeusz decyduje się na powrót do Polski.
Ekipa - lista skrócona
- Reżyseria: Andrzej Wajda
- Scenariusz: Andrzej Wajda, Andrzej Brzozowski
- Zdjęcia: Zygmunt Samosiuk
- Scenografia: Jerzy Szeski
- Dekoracja wnętrz: Leonard Mokicz
- Kostiumy: Jerzy Szeski, Renata Własow
- Dźwięk: Wiesława Dembińska
- Montaż: Halina Prugar
- Charakteryzacja: Halina Turant-Ber
- Kierownictwo produkcji: Barbara Pec-Ślesicka
- Produkcja: Zespół Filmowy Wektor
- Obsada aktorska: Daniel Olbrychski (Tadeusz), Stanisława Celińska (Nina), Aleksander Bardini (Profesor), Tadeusz Janczar (Karol), Zygmunt Malanowicz (Ksiądz Redaktor)
Nagrody
- 1971 - Mediolan (MFF)-Złoty Globus
- 1971 - Syrenka Warszawska (nagroda Klubu Krytyki Filmowej SDP)-w kategorii filmu fabularnego przyznana podczas III Lubuskiego Lata Filmowego w Łagowie
- 1971 - Andrzej Wajda Łagów (Lubuskie Lato Filmowe)-nagroda za reżyserię
- 1971 - Stanisława Celińska Łagów (Lubuskie Lato Filmowe)-Nagroda za pierwszoplanową rolę kobiecą
- 1971 - Wiesława Dembińska Łagów (Lubuskie Lato Filmowe)-nagroda za dźwięk
- 1971 - Łagów (Lubuskie Lato Filmowe)-nagroda publiczności
- 1972 - Kolombo (MFF)-I nagroda
- 1970 - Złota Kaczka (przyznawana przez pismo "Film") w kategorii: najlepszy film polski; przyznana w 1971
Pierwowzory
- Pierwowzór: BITWA POD GRUNWALDEM
- Uwaga: w czołówce filmu znajduje się jedynie informacja , że scenariusz filmu powstał na podstawie nienazwanych opowiadań T. Borowskiego, informacja o tytule opowiadania zaczerpnięta z biogramu Tadeusza Borowskiego opublikowanego w książce "Współcześni polscy pisarze i badacze literatury. Słownik biobibliograficzny. T. 1 A-B". Warszawa: WSiP. 1994
- Gatunek: Opowiadanie
- Autor pierwowzoru: Tadeusz Borowski
