filmpolski.pl: Film fabularny 1945-

TYGRYSY EUROPY (2003)

TYGRYSY EUROPY (2003) - galeria
Fot. Michał Jarosiński
Galeria zdjęć (13)

Ekipa

Varia

Patrz także:

INWESTOR (1)

Biznesmen Edward Nowak, prezes holdingu "Tygrys", rozszerza swoją dotychczasową działalność i kupuje w Piasecznie fabrykę pieluchomajtek "Baby Bambers". W nowej firmie funkcję dyrektora generalnego obejmuje dawny portier Alfred Chodźko, zatrudniając jednocześnie na swoje miejsce - jako portiera - brata bliźniaka, Stanisława. Nowak dokonuje inspekcji zakupionej fabryki. Stwierdza, że wprawdzie produkcja idzie pełną parą, ale magazyny są zawalone towarem, którego nikt nie chce kupić. Aby ożywić sprzedaż, prezes zatrudnia specjalistę do spraw marketingu i razem obmyślają strategię kampanii reklamowej. Ale największe nadzieje Nowak wiąże z przyjazdem do Polski bogatego wujka swojej żony, pana Zająca (czy też Zejdżeka, jak nazywają go za oceanem), który ma zostać w nowej fabryce inwestorem strategicznym. Po obfitej i suto zakrapianej kolacji w willi Nowaków, wuj przyznaje się, że nie ma żadnego majątku i raczej liczy w tej sprawie na pomoc Edwarda. Bojąc się kompromitacji, prezesostwo postanawiają zawieźć wujka na jakiś czas do rodzinnej wsi, gdzie gość przeczekałby, aż sprawa inwestora strategicznego nieco przycichnie, a może przez ten czas uda się znaleźć jakieś wyjście z sytuacji. Na wsi trwają właśnie wykopki i przybysze muszą, chcąc nie chcąc, pomóc krewnym w pracach polowych, co u nie przyzwyczajonych do ciężkiej fizycznej pracy mieszczuchów powoduje poważne komplikacji zdrowotne. Kłopoty nie kończą się także po powrocie do Warszawy. Po kolejnym spotkaniu Nowaka z dawną księgową Krysią Brodą, którą Nowak chce koniecznie sprowadzić z powrotem do firmy, Elżbieta zauważa na koszuli męża ślady szminki i urządza mu wielką awanturę. Obrażony Nowak postanawia wyprowadzić się z domu. [PAT]

REKLAMÓWKA (2)

Alfred Chodźko informuje prezesa Nowaka, że znalazł wreszcie inwestora strategicznego dla firmy "Baby Bambers", ale zanim przedstawi go szefowi, musi go jeszcze "urobić". Tymczasem menedżer przedkłada Nowakowi dwie koncepcje reklamy telewizyjnej. Zgodnie z pierwszą, film reklamowy miałby zrealizować ambitny twórca kina niezależnego. Jego pomysł nie przypada jednak prezesowi do gustu. Druga wersja przewiduje teledysk w stylu disco polo nakręcony przez zasłużonego twórcę polskiego kina, ale i ta wersja nie wzbudza entuzjazmu Nowaka, także ze względów finansowych. W takiej sytuacji prezes postanawia, że sam, wraz ze współpracownikami, przygotuje odpowiednią reklamę. Kluczem do sukcesu mają być zawarte w niej elementy trzech kinowych hitów: "Ogniem i mieczem", "Pana Tadeusza" i "Quo Vadis?". Edward zamierza wystąpić w roli Żyda Jankiela i Ursusa, menedżerowi powierza rolę Nerona, a kierowcy Hubertowi - Bohuna. Rolę żony Nerona chce zagrać pani prezesowa, ale Nowak chętniej widziałby zamiast niej swą przyjaciółkę i dawną księgową, Krysię, którą usiłuje ściągnąć z powrotem do firmy. Wie jednak, że prezesowa jest szaleńczo zazdrosna o Krystynę. Aby nie dopuścić do spotkania obu pań, Edward wysyła żonę na wieś. Niestety, Alfred Chodźko postanawia nieco pomieszać mu szyki. [PAT]

TYGRYSY NIE PŁACĄ (3)

Praca nad filmem reklamowym, a raczej nad spacyfikowaniem dwóch pretendentek do roli Poppei, sprawiła, że następnego dnia w biurze prezes Nowak z trudem dochodzi do siebie. Tymczasem w siedzibie Holdingu Tygrys zjawia się niejaki Papryka z synami z żądaniem zwrotu długów, które zaciągnęła u nich firma Nowak & Nowak. Prezes holdingu oświadcza im jednak, że firmę wraz z wierzytelnościami sprzedał Stanisławowi Pachołkowi, rolnikowi z podpilskiej wsi, i tam należy kierować roszczenia. Rozjuszony Papryka udaje się na wieś, ale szybko przekonuje się, że ostatnią rzeczą, jaką wyegzekwuje od "prezesa" Pachołka, jest zwrot długu. A w Warszawie Edward Nowak usiłuje dociec, kim jest tajemniczy inwestor strategiczny, którego jakoby znalazł Alfred Chodźko. Gdyby udało się dotrzeć do niego bez pośrednictwa Chodźki, dyrektor generalny przestałby być potrzebny w firmie. Ale Chodźko, świadom swojej niepewnej pozycji w holdingu, pilnie strzeże, by nikt nie poznał za wcześnie jego sekretu. Zwłaszcza że przy okazji wyszłoby na jaw, że inwestor strategiczny nie do końca spełnia oczekiwania prezesa. Nie wskórawszy nic na wsi, klan Papryków wdziera się wieczorem do willi Nowaków, stawiając Edwardowi ultimatum: albo w ciągu 30 dni zwróci dług, albo ojciec i synowie sprowadzą z Kijowa wypróbowanego egzekutora wierzytelności. Nowakowie są załamani: teraz cała nadzieja już tylko w inwestorze strategicznym. [PAT]

POLOWANIE NA LISA (4)

Alfred Chodźko umawia prezesa Nowaka na spotkanie z inwestorem strategicznym. Ma się ono odbyć podczas polowania na lisa, na które - jak twierdzi dyrektor generalny - została też zaproszona Hanna Gronkiewicz-Waltz. Nowak jest bardzo przejęty czekającym go spotkaniem, a denerwuje się tym bardziej, że nigdy wcześniej nie polował ani nie jeździł konno. Chodźko uspokaja go, że i tym razem nie będzie musiał - ma tylko odpowiednio się prezentować, prowadzić uprzejme rozmowy towarzyskie, choć nie zaszkodzi, jeśli zgłębi też swoją skromną wiedzę na temat koni. Zakupiwszy odpowiedni strój i podręcznik "Zrozumieć konia", prezes szykuje się na polowanie. Chodźko bardzo zyskuje w jego oczach jako człowiek bywały i skuteczny w działaniu. W oznaczonym dniu Nowakowie przybywają do podwarszawskiej rezydencji gospodarzy spotkania. Jest tam również Chodźko, który przedstawia im swego znajomego, Mietka Tobołę, mającego odgrywać rolę inwestora strategicznego. Niestety, mimo otrzymanych od Chodźki instrukcji, Mietek nie najlepiej radzi sobie w nowym wcieleniu i Nowak zaczyna mieć wątpliwości co do jego biznesowych kompetencji. Podobne zastrzeżenia budzi w nim wypożyczona przez Chodźkę z agencji sobowtórów pani prezes NBP. Niebawem zastrzeżenia zamieniają się w pewność, że padł ofiarą oszustwa. [PAT]

PRZYLĄDEK DOBREJ NADZIEI (5)

Elżbieta Nowakowa zakłada stowarzyszenie "Być" i - wzorem króla Stanisława Augusta - postanawia organizować obiady czwartkowe, na których bywaliby ludzie kultury. Za radą Moniki, nauczycielki latorośli prezesostwa, na pierwsze spotkanie zaprasza młodego, obiecującego literata, Sławomira Koksa, który wyjaśnia zebranym praktyczną różnicę między poezją i prozą. Pech chce, że tego samego dnia do willi Nowaków wraca wysłany przez nich na wieś wujek Zejdżek, który setnie wynudził się na prowincji. Teraz próbuje brylować wśród gości zaproszonych na czwartkowe przyjęcie, ale tylko przynosi Elżbiecie wstyd swoim bezpośrednim zachowaniem. Edward wybawia żonę z opresji i zabiera wujka do swojego gabinetu, aby porozmawiać z nim o interesach. Proponuje mu założenie firmy typu off-shore z siedzibą położoną możliwie jak najdalej od polskich urzędów skarbowych, najlepiej w RPA. Wujek przystaje na propozycję, zadowolony Nowak organizuje nawet konferencję prasową, aby poinformować dziennikarzy o znalezieniu zagranicznego partnera. Niestety, na konferencji zjawia się wyrzucony z firmy Alfred Chodźko i zaczyna zadawać kłopotliwe pytania. Konferencję trzeba przerwać. Wieczorem Nowakowie podejmują u siebie "czwartkowe" towarzystwo. Nie ma jednak końca ich kłopotów. Ogrodnik Kmiecik namówił bowiem resztę służby do zorganizowania strajku. Zamiast obsługiwać gości, demonstranci domagają się podwyżek i lepszych warunków pracy. [PAT]

PORWANIE (6)

Kolega Ronniego, syna Nowaków, dostaje na 15 urodziny żywego aligatora. Zazdroszczą mu wszystkie dzieci w szkole. Ronnie, który też ma wkrótce urodziny, pragnie dostać równie oryginalny prezent. Najlepiej okazałego pytona. Wypatrzył nawet takiego w nocnym klubie, gdzie występuje tancerka z wężem o wdzięcznym imieniu Ozyrys. Właściciel lokalu informuje chłopaka, że odstąpi pytona nie taniej niż za pięć tysięcy złotych i uprzedza, że gadowi trzeba stale podawać środki usypiające, w przeciwnym razie może być groźny. Niezrażony tymi ostrzeżeniami chłopak prosi matkę, by mu sprezentowała pytona, ale prezesowa nie chce nawet o tym słyszeć. Ronnie postanawia więc zdobyć węża swoim sposobem. Tylko skąd wziąć 5 tysięcy? Wraz z siostrą, Kate, dochodzi do wniosku, że najlepiej będzie, jeśli pieniądze wyłoży ojciec jako okup za rzekomo porwaną Kate. Nowak dostaje najpierw jako ostrzeżenie dwa listy podpisane "Ozyrys" i informujące go, żeby przygotował się na większy wydatek, a wreszcie któregoś dnia Kate znika. Nie ma wątpliwości, że owym "wydatkiem" miał być okup za córkę. Policja nie bardzo chce się zajmować tą sprawą, Nowakowi nie pozostaje więc nic innego jak czekać na dyspozycje co do sposobu przekazania pieniędzy. Wkrótce porywacze przekazują mu stosowne instrukcje. [PAT]

FESTIWAL (7)

Nowakowie wybierają się na Festiwal Gwiazd do Międzyzdrojów. Jako ewentualni sponsorzy którejś z nowych produkcji filmowych marzą o tym, żeby kiedyś odcisnąć swoje dłonie w tamtejszej Alei Gwiazd. Po drodze mają wypadek - ich auto zderza się z jednym z samochodów z orszaku weselnego. Aby zatrzeć nieprzyjemne wrażenie, weselnicy zapraszają ich na przyjęcie. Początkowo prezesostwo próbują się z tego wykręcić, ale w końcu przyjmują zaproszenie. Tymczasem w podwarszawskiej rezydencji Nowaków kierowca Hubert wtajemnicza resztę służby w swój plan. Dał do prasy kilka różnych ogłoszeń matrymonialnych i korzystając z nieobecności chlebodawców chciałby przyjąć w willi kandydatki, które odpowiedziały na anons. Prosi, żeby w ich obecności kucharka, pokojówka i ogrodnik zwracali się do niego per "panie prezesie". Jako pierwsza zgłasza się manikiurzystka Mariola z nastoletnim synem. Jest oszołomiona willą, rozległym ogrodem i obecnością służby. Synek od razu postanawia skorzystać z basenu. Ale zanim wizyta dobiegła końca, w willi pojawia się już następna pani, młoda wdowa Stefania, a zaraz za nią "bezpruderyjna" przedstawicielka najstarszego zawodu świata Zaza. Chcąc nie chcąc, panie poznają się wzajemnie i Zaza inicjuje wspólną zabawę nad basenem. Znakomicie bawią się również na weselu Nowakowie. Zwłaszcza Elżbieta jest rozchwytywana w tańcu. Jej dobry nastrój pryska, gdy przy jednym ze stołów zauważa Krystynę, dawną księgową, wspólniczkę i miłość Edwarda, w towarzystwie jej męża, Bolesława. [PAT]

Wersja do druku