POBOJOWISKO
- Film fabularny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1984
- Premiera: 1985. 09. 09
- Gatunek: Film sensacyjny
- Dane techniczne: Barwny. 2853 m. 101 min.
Plenery: m.in. Słupsk, Ustka.
Jesień 1945. Bogdan Łanowiecki, zdemobilizowany oficer, odczuwający skutki ran odniesionych podczas wojny, chciałby wyjechać do siostry w Lubelskie, ale były dowódca proponuje mu osiedlenie się w nadmorskim miasteczku na Ziemiach Odzyskanych. Łanowiecki wyrusza więc do Pobojowiska, bowiem tak nazywa się miejscowość. Podwozi spotkanych po drodze przyszłych mieszkańców - młodego chłopca i dwie kobiety. Próbując rozpoznać sytuację odwiedza burmistrza Fedorkiewicza i poznaje jego kuzyna Olgierda. Potem w towarzystwie burmistrza objeżdża miasteczko, ogląda zaminowany jeszcze port, którym ma kierować. Otrzymuje też pokój u Niemki Mathilde von Paulitzky. Składa wizytę w szpitalu, gdzie codziennie będzie zgłaszał się na zastrzyki, cierpi bowiem na pourazową epilepsję. Wieczorem w niezwykłych okolicznościach zawiera znajomość z Wróblem, funkcjonariuszem tutejszego posterunku MO. Odwiedza go także jedna z kobiet, które podwiózł do Pobojowiska - pielęgniarka Łucja. Następnego dnia do miasteczka przybywa oddział saperów do rozminowania portu. W czasie akcji ginie najmłodszy z nich, Boguś. Wróbel informuje Bogdana, że Piotrowski, jeden z członków ekipy zagospodarującej port, należy do bandy. Łanowiecki odwiedza go i namawia, by jak najszybciej się ujawnił. Gospodyni Łanowieckiego, pani Mathilde często odwiedza swego lokatora, opowiada o mężu i synu, poległych na froncie, częstuje go alkoholem i namawia na wyjazd do Szwajcarii. Pewnego dnia Bogdan zastaje w mieszkaniu Łucję i kierowcę ciężarówki Dziewiczkę, który postanowił odnowić dawną znajomość z pielęgniarką. Bogdan wyrzuca go ł żegna panią Mathilde, opuszczając na zawsze Pobojowisko. Sympatia do Łucji zaczyna przeradzać się w miłość. W deszczową noc zjawia się u Łanowieckiego Piotrowski z zaświadczeniem o ujawnieniu i prosi, by Bogdan pomógł mu porozmawiać z Wróblem. Zniekształcona twarz milicjanta jest wynikiem zamachu, jaki przygotowali ludzie z bandy Płotrowskiego, przesyłając ładunek wybuchowy w paczce z żywnością. Co pewien czas w mieście wybucha strzelanina, padają ofiary. Podczas jednego ze starć zostaje raniony burmistrz Fedorkiewicz, a jego kuzyn Olgierd zabity. Łanowiecki zawiera znajomość ze sklepikarzem Łosiem, próbującym wyjaśnić mu miejscowe stosunki. Wróbel i Łanowiecki podejmują śledztwo w celu ustalenia sprawców zamachu na burmistrza. Samotnego Bogdana zaskakuje na ulicy nieznajomy człowiek, przykładając do pleców lufę pistoletu. Każe wieźć się w ruiny. Dopiero tam Łanowiecki rozpoznaje Łosia. W ruinach leży ranny Janusz, którego Bogdan podwiózł do miasteczka. On strzelał do burmistrza, miał też porachunki z Olgierdem. Kurczowo ściska metalową kasetę, której domaga się Łoś, wiedząc, że w niej przywieziono do Pobojowiska dolary. Na żądanie sklepikarza Łanowiecki odwozi chłopca na cmentarz. Łoś zabija chłopaka i rozbija kasetę. Ku swemu zdumieniu znajduje w niej karty żywnościowe. Ktoś inny zabrał pieniądze. Zaatakowany Bogdan zmuszony jest zastrzelić Łosia. Po powrocie do miasteczka odwiedza szpital i dowiaduje się, że zabity Olgierd był mężem drugiej kobiety, którą przywiózł do Pobojowiska - pielęgniarki Doroty. Oboje byli zamieszani w sprawę z dolarami. Łucja opowiada Łanowieckiemu swoją historię. Była pielęgniarką, zabrano ją z łapanki i umieszczono w niemieckim domu publicznym. Uratował ją "dla siebie" Dziewiczko. Łucja boi się go, chciałaby opuścić miasteczko. Wróbel, ranny w rękę, otrzymuje urlop. Jego zastępca odbiera Bogdanowi broń - dla niego jest on głównym podejrzanym. Przywiózł do Pobojowiska siostrę Dorotę i młodego chłopaka, który strzelał do Fedorkiewicza, przyjaźnił się z Łosiem. W miasteczku istniał punkt przerzutowy na Zachód. Kiedy Bogdan w towarzystwie Wróbla opuszcza posterunek, na milicjanta rzuca się z nożem niejaki Mularz, kompan Dziewiczki. Do Pobojowiska przyjeżdża Kamelhar, przełożony Łanowieckiego. Proponuje mu wyjazd - "ta dziura ma zapaskudzoną opinię". Bogdan zdecydowanie od-mawia. Wróciwszy do domu, zastaje bałagan i dostrzega brak Łucji. Domyśla się, co się stało i wsiadłszy do gazika wyjeżdża z miasteczka. Na szosie dogania ciężarówkę, którą Dziewiczko i Mularz wywożą Łucję. Podczas strzelaniny ginie Mularz. Dziewczyna uwalnia się, podkłada ogień pod ciężarówkę. Łanowiecki pozwala uciec przerażonemu Dziewiczce, a sam z towarzyszącą mu Łucją zawraca do Pobojowiska.
Ekipa
- Reżyseria: Jan Budkiewicz
- Reżyser II: Karol Dąbrowski
- Współpraca reżyserska: Elżbieta Sikorska, Zdzisława Poleszczuk
- Scenariusz: Jan Budkiewicz
- Zdjęcia: Wacław Dybowski
- Operator kamery: Wiesław Pyda
- Współpraca operatorska: Jan Zalewski, Tadeusz Gąsiorkiewicz
- Zdjęcia specjalne: Krzysztof Sylwanowicz (zdjęcia lotnicze)
- Scenografia: Jerzy Szeski
- Dekoracja wnętrz: Jerzy Szeski
- Kostiumy: Jerzy Szeski
- Współpraca scenograficzna: Urszula Szubert, Jacek Stala, Irena Iwaniuk, Aleksandra Kapitułka
- Muzyka: Andrzej Zarycki
- Wykonanie muzyki: Orkiestra Polskiego Radia (Warszawa)
- Dyrygent: Jan Pruszak
- Konsultacja muzyczna: Małgorzata Przedpełska-Bieniek, Janina Kurec
- Dźwięk: Jan Szmańda, Jan Franciszczak
- Współpraca dźwiękowa: Marian Redlich
- Imitator dźwięku: Stanisław Hojden
- Montaż: Zbigniew Nawrocki
- Współpraca montażowa: Janina Kondzioła, Andrzej Janowski
- Charakteryzacja: Janina Sękowska, Ryszard Ostanówko
- Kierownictwo produkcji: Dariusz Bielawski
- Kierownictwo produkcji II: Tomasz Orlikowski, Jerzy Fidler, Andrzej Gutowski, Jadwiga Koźba-Zambrzycka
- Współpraca produkcyjna: Jacek Kucharski, Urszula Kowalińska, A. Saferna, Irena Radziulewicz, Ewa Maciejko, Ewa Dąbrowska, E. Młotkowska, M. Gierkowicz
- Efekty pirotechniczne: Edward Dudek
- Konsultacja: Władysław Śniadowski, Tadeusz Żabiński, Zbigniew Smolarek
- Produkcja: Studio Filmowe (d. Zespół Filmowy) Iluzjon
- Laboratorium: Wytwórnia Filmów Fabularnych (Łódź)
- Współpraca produkcyjna: Wytwórnia Filmów Fabularnych (Łódź), Wytwórnia Filmów Dokumentalnych (Warszawa), Wytwórnia Filmów Fabularnych (Wrocław)
- Obsada aktorska: Janusz R. Nowicki (Bogdan Łanowiecki), Halina Bednarz (Łucja), Jacek Strama (Wróbel), Karin Gregorek (Mathilde von Paulitzky), Zygmunt Malanowicz (Łoś), Jacek Kałucki (Piotrowski), Wiesław Wójcik (Gradkowski), Janusz Krawczyk (Dziewiczko), Krzysztof Matuszewski (Janusz), Henryk Giżycki (doktor Ochman), Adam Trela (Mularz), Anna Skaros (Dorota), Jerzy Molga (burmistrz Fedorkiewicz), Zbigniew Olszewski (Batorowski), Krzysztof Pietrykowski (Lubaczenko), Andrzej Szaciłło (Olgierd), Mieczysław Janowski (Mazur), Stanisław Michalski (Kamelhar), Ryszard Sobolewski (ub-ek), Jan Konieczny (porucznik MO), Ryszard Dreger (Boguś Wietek), Eugenia Horecka (stara kobieta), Tadeusz Żabiński (lekarz wojskowy), Andrzej Krasicki (woźny), Lucyna Brusikiewicz (żona Piotrowskiego), Barbara Stesłowicz (barmanka), M. Milczarek (ksiądz kapelan), Hanna Student (gospodyni), Sylwester Przedwojewski (starszy milicjant), Janusz Maślaniec (młodszy milicjant)
Varia
- Utwór muzyczny: ADAGIO G-MOLL
- Muzyka : Tomaso Albinoni
- Utwór muzyczny: NAD PIĘKNYM MODRYM DUNAJEM
- Muzyka : Johann Strauss syn
Pierwowzory
- Pierwowzór: WRÓCIĆ DO SIEBIE
- Gatunek: Powieść
- Autor pierwowzoru: Wacław Biliński


















