filmpolski.pl: Film fabularny 1945-

PRZEDWIOŚNIE (serial tv)

Wejście "Przedwiośnia" na ekrany kin w lutym 2001 r. poprzedziła szeroko zakrojona kampania reklamowa. Film przyjęto z ogromnym zainteresowaniem, wśród krytyków przeważały głosy uznania dla reżyserskich pomysłów, gry aktorskiej i staranności realizacji. Zdjęcia kręcono w okolicach Kielc, w Warszawie, Moskwie, w Rumunii i w stolicy Azerbejdżanu, Baku. Zaangażowano ponad 10 tys. statystów, wynajęto kilka tysięcy koni. Budżet całego przedsięwzięcia wyniósł 5 mln dolarów. Za te pieniądze powstała 2,5-godzinna wersja kinowa i 6-odcinkowy serial dla TVP. Film otrzymał nagrody za muzykę, scenografię i kostiumy na FPFF w Gdyni w 2001 r.
Filip Bajon nie trzymał się sztywno literackiego oryginału, wprowadził nieobecne w książce sceny, zmienił zakończenie. O decyzji ekranizowania akurat tej książki mówił: "Znalazłem w "Przedwiośniu" opowieść o zbuntowanym młodym człowieku, który bez przerwy się nie zgadza, proponuje swoją, bardzo idealistyczną wizję świata, poszukuje prawdy, sprawiedliwości, piękna. Jest mu w zastanym świecie niewygodnie". [PAT]

Ekipa

Varia

Pierwowzory

Patrz także:

PRZEDWIOŚNIE (serial tv) w innych naszych bazach

WIECZNY OGIEŃ (1)

Akcja serialu rozpoczyna się w 1914 r. w Baku, największym zagłębiu naftowym przełomu wieków. W tym kosmopolitycznym mieście mieszka Cezary Baryka, syn Seweryna Baryki, polskiego inżyniera zatrudnionego w wielkiej kompanii naftowej, i Jadwigi Barykowej, która mimo wielu lat spędzonych w Baku nieodmiennie tęskni za rodzinnym Drohiczynem. Czarek przyjaźni się z kilkoma rówieśnikami: Azerem, Ormianinem, Żydem i Rosjaninem. Pewnego dnia Seweryn Baryka dostaje wezwanie na manewry. Wkrótce wybucha I wojna światowa, ojciec walczy gdzieś na froncie. Rozpada się nie tylko szczęśliwy dom Cezarego, ale i jego cały dotychczasowy świat. Chłopak zyskuje jednak całkowitą swobodę. Zakochuje się w pięknej Ormiance, Aidzie. Najwspanialsze chwile młodzi przeżywają na Płonącej Górze. Idyllę przerywa przybycie do Baku bolszewików. Czarek daje się porwać rewolucyjnym hasłom, przestaje chodzić do szkoły, buntuje się przeciw matce, oddaje bolszewikom rodzinne kosztowności. Wraz z rewolucją pojawiają się w Baku również masowe mordy i grabieże, narastają konflikty narodowościowe, które rozdzielają Cezarego z ukochaną i przyjaciółmi. Jeden z nich okazuje się zdrajcą i donosicielem. [PAT]

Ekipa

SZKLANE DOMY (2)

Baku 1919 r. Jadwiga Barykowa, skazana na ciężkie roboty, umiera z wycieńczenia. W ogarniętym rewolucyjnym zamętem Baku trwa rzeź ormiańskiej i żydowskiej ludności. Polskie pochodzenie ratuje Cezaremu życie: zostaje zatrudniony do kopania grobów. Wśród zmasakrowanych ciał chłopak znajduje zwłoki ukochanej Aidy. Tragiczne wydarzenia, których jest świadkiem, oznaczają dla niego koniec beztroskiej młodości i naiwnego idealizmu. Cudem uratowany z zawieruchy wojennej ojciec, który walczył w Legionach Polskich, przekonuje Cezarego do wyjazdu z Baku, zapewniając, że tu czeka go śmierć. Pierwszy etap podróży wiedzie do Moskwy, gdzie obaj mężczyźni zdobywają potrzebne dokumenty wyjazdowe. Tam ojciec wyjawia synowi, że faktycznym celem ich podróży jest Polska. Urodzony i wychowany w Baku Cezary jest temu przeciwny: nie odczuwa żadnych związków z ojczyzną rodziców, nie czuje się Polakiem. Zmienia w końcu zdanie, gdy ojciec roztacza przed nim wspaniałą wizję Polski "szklanych domów", kraju powszechnej szczęśliwości i sprawiedliwości, ładu i porządku. Wyczerpanie, choroba i ciężkie warunki wielotygodniowej podróży sprawiają, że Seweryn Baryka umiera. Zgodnie z danym ojcu słowem Cezary kontynuuje jednak podróż do Polski. Wraz z tysiącami uchodźców dociera wreszcie do granicy. [PAT]

Ekipa

PRZYJACIELE (3)

Rok 1919. Zgodnie z wolą ojca, Cezary dociera do Warszawy i odnajduje tam Szymona Gajowca, jednego z ministrów w rządzie odrodzonej Rzeczpospolitej. Cezary dostaje u niego posadę sekretarza i zdaje egzaminy na Uniwersytet Warszawski, gdzie chce studiować medycynę. Na uczelni nawiązuje nowe znajomości, a wśród jego kolegów są przedstawiciele różnych wyznań i narodowości. Najserdeczniej jednak zaprzyjaźnia się z Hipolitem Wielosławskim, Buławnikiem i Lulkiem. Kruchą stabilizację państwa polskiego brutalnie narusza wojna z Rosją Sowiecką. Za namową kolegów Cezary wstępuje do polskiej armii, choć niektórzy - znając jego przeszłość - posądzają go o sympatie bolszewickie. Podczas wielkiej bitwy Cezary z narażeniem życia wynosi spod ostrzału rannego Hipolita. Obaj szczęśliwie wracają z wojny. [PAT]

Ekipa

STAW I KAPLICZKA (4)

Rok 1921. Po wojnie polsko-bolszewickiej Hipolit Wielosławski, wdzięczny Cezaremu za uratowanie życia, zabiera przyjaciela do swojego majątku w Nawłoci. Cezary powoli, ale z upodobaniem zanurza się w nową rzeczywistość - rodzinne, wygodne, dostatnie życie typowego polskiego dworku. Wśród nowo poznanych tam osób trzy wywierają na nim szczególnie silne wrażenie: żywa, pełna energii i wdzięku Karolina, młodziutka, nerwowa i wrażliwa, obdarzona talentem muzycznym Wandzia oraz piękna, tajemnicza i emanująca erotyzmem Laura, młoda wdowa, właścicielka sąsiadującego z Nawłocią majątku Odolany. Cezary flirtuje z nimi, nie potrafiąc dokonać wyboru, ale to Laura wprowadza go w "dorosły" świat zmysłowej namiętności. Tymczasem trwają zakrojone na szeroką skalę przygotowania do balu w Odolanach organizowanego w celu zebrania pieniędzy na protezy dla żołnierzy poszkodowanych w czasie wojny. [PAT]

Ekipa

BAL W ODOLANACH (5)

Cezary Baryka nadal przebywa w majątku swego przyjaciela, Hipolita Wielosławskiego i wraz ze wszystkimi domownikami uczestniczy w wielkim balu, który odbywa się w sąsiednim dworze, w Odolanach. Zebrane podczas balu fundusze mają być przeznaczone na zakup protez dla żołnierzy rannych w wojnie polsko-bolszewickiej. Chociaż Laura jest zaręczona, kwitnie jej romans z Cezarym. Kochankowie potajemnie spotykają się w posiadłości Laury lub w hoteliku w mieście. Karolina, która uważnie obserwuje poczynania Baryki, wydaje się domyślać prawdy i cierpi męki zazdrości z powodu pierwszej nieodwzajemnionej miłości. Nieoczekiwanie umiera. Początkowo wszystko wskazuje na to, że popełniła samobójstwo. Prawda jest jednak inna. [PAT]

Ekipa

W STRONĘ BELWEDERU (6)

Po śmierci Karoliny Cezary, na którego pośrednio spada odpowiedzialność za jej śmierć, w odruchu rozpaczy szuka ratunku u Laury. Podczas nocnej wyprawy do Odolan spotyka w pałacu jej oficjalnego narzeczonego i dochodzi między nimi do rękoczynów. Laura wyrzuca kochanka za drzwi. Załamany chłopak szuka spokoju w innej posiadłości Wielosławskich - w dworku w Chłodku, ale i tam dręczą go wątpliwości, wyrzuty sumienia i tęsknota. Ostatecznie odtrąca pomoc Hipolita i postanawia samodzielnie szukać własnej drogi życiowej. Zetknięcie ze skrajną nędzą przynosi otrzeźwienie po rozterkach uczuciowych. Zabrany do Warszawy przez Szymona Gajowca, Cezary znajduje w jego biurku identyczne zdjęcie jak to, które tak często z nostalgią oglądała jego matka. Uświadomiwszy sobie, że rzekomy wielki przyjaciel ojca był w istocie niespełnioną miłością matki, zrywa kontakty także z nim. Wraca do swoich przyjaciół ze studiów. Za namową Lulka uczestniczy w zebraniu robotniczym. Robotnicy przygotowują, w akcie protestu przeciwko niesprawiedliwości społecznej, marsz na Belweder - w ich rozumieniu symbol ucisku, a jednocześnie młodej polskiej państwowości. Cezary, jedyny z obecnych, który doświadczył rewolucji na własnej skórze i którego doświadczenie to odarło ze wszelkich złudzeń, dzieli się z nimi swoimi wątpliwościami. Uznając słuszność robotniczych żądań, neguje rewolucję jako środek prowadzący do celu. Nie znajduje posłuchu. Żegnany gwizdami, opuszcza zgromadzenie. Przychodzi jednak pod Belweder, gdzie spotyka także swego dawnego protektora, obserwującego z samochodu przebieg wydarzeń. [PAT]

Ekipa

Wersja do druku