OGNISTY ANIOŁ
- Film fabularny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1985
- Premiera: 1986. 03. 03
- Gatunek: Film psychologiczny, Film kostiumowy, Film poetycki
- Dane techniczne: Barwny. 2750 m. 95 min.
Niemcy, 1534 rok. Pozostawiając za sobą płonący stos, miejsce kaźni czarownicy, Peter Ruprecht, skromnie odziany rycerz, w ostatniej chwili wjeżdża na prom, który przewozi go na drugą stronę rzeki. Zdrożony trafia do przydrożnej gospody. Prosi o nocleg i zmęczony natychmiast zasypia. Budzą go niepokojące odgłosy, wśród których dominuje przeraźliwy krzyk kobiety. Zaniepokojony przeszukuje pomieszczenia gospody i w jednym z nich spotyka młodą, na pół rozebraną i dziwnie zachowującą się kobietę, przeżywającą rodzaj hipnotycznego transu. Ruprecht pomaga jej powrócić do stanu równowagi, a Renata zwierza mu się ze swoich przeżyć wewnętrznych, stale powtarzających się od dzieciństwa widzeń Ognistego anioła, którego nazwała Madielem. Anioł przybierał różne postacie, by kiedyś wcielić się w postać bogatego hrabiego Henryka von Otterheima. Następnego ranka Peter dowiaduje się od właścicielki gospody historii Renaty i hrabiego Henryka, który po okresie niezrozumiałej fascynacji dziewczyną kazał ją przepędzić z zamku, a sam zajął się badaniem zjawisk magicznych. Gdy gospodyni kończy opowieść, z domu wychodzi ubrana do drogi Renata, wsiada na konia Petera i każe mu prowadzić go za uzdę. Po wizycie u wróżbiarki, która niejasno aprobuje cel ich podróży i wieszczy krwawe zakończenie historii, Renata znów zaczyna wpadać w trans, przeradzający się w omdlenia i stany apatii. Jedynym sensem jej życia jest odnalezienie hrabiego Henryka. Peter Ruprecht służy jej jedynie jako ochrona przed narastającymi stanami lękowymi, co jeszcze bardziej wzmaga jego pożądanie i fascynację. Apatia Renaty wzrasta, a jej lęki przybierają często formy gwałtowne. Dziewczyna przeczuwa, że Henryk jest w Kolonii i chce go koniecznie odnaleźć. Roznamiętniony Ruprecht próbuje na próżno zniewolić Renatę, która broni się rozpaczliwie. Rano postanawiają wyruszyć na poszukiwania. Ich działania i modlitwy Renaty nie dają rezultatu. Po południu Renata przeżywa kolejne ekstazy związane z obecnością demona. Ponieważ Bóg jest głuchy na jej prośby, Renata postanawia odwołać się do sił diabelskich, a Peter ma jej w tym pomóc. Wspólnie organizują szatańskie misterium, które kończy się szalonym, niemal narkotycznym transem. Potem Peter wybiega na ulicę i w pędzie uderza głową o kamienny występ muru i pada zemdlony. Znajduje go tam Hans, asystent doktora Fausta i przynosi do domu doktora. Powracając do zdrowia Ruprecht rozmawia z Mistrzem pragnąc od niego uzyskać wyjaśnienie istoty wiedzy magicznej. Renata jest coraz bardziej wzburzona, opowiada Peterowi o kolejnym spotkaniu ze swoim ukochanym, który powtórnie ją odtrącił. Obiecuje mu małżeństwo, pod warunkiem, że zabije hrabiego Henryka. Peter odwiedza zamek hrabiego, rozmową o magii zdobywa jego zaufanie, by nagle oskarżyć go o to, że jest oszustem i szarlatanem, który uwiódł i porzucił kobietę. Wyzywa go na pojedynek, ale po powrocie do domu okazuje się, że Renata nagle zmieniła zdanie - grozi mu, że jeśli zabije Henryka, to już nigdy jej nie ujrzy. Podczas pojedynku Peter daje się zranić hrabiemu. W czasie kuracji Renata opiekuje się Ruprechtem i wyznaje mu miłość. Po okresie uspokojenia rozstrój Renaty narasta, znów pojawia się jej Ognisty anioł, a jej stosunek do Petera waha się między wstrętem a uwielbieniem, między miłością i nienawiścią, w końcu jednak decyduje się go opuścić. Peter gorączkowo, bez skutku poszukuje Renaty. Udaje się do hrabiego Henryka, który obiecuje mu pomoc. Na przyjęciu u hrabiego Faust, który ma pomóc odnaleźć dziewczynę, wprowadza biesiadników w magiczny trans, wywołując wizerunek Renaty. Uczestnicy kolacji, a wraz z nimi Peter, jadą do klasztoru św. Ulfa, gdzie objawiła się nowa herezja. Do zakonu wstąpiła młoda mniszka, z którą nieodłącznie przebywa ni to anioł ni to demon. Dziewczyna jest przez jednych traktowana jak święta, przez innych jak opętana. Mniszka Maria to Renata. Nazajutrz rozpoczyna się przesłuchanie Renaty. Odpowiadając na pytanie Renata zeznaje, że ukazuje się jej Anioł Jasności, który mówi o Bogu i czynieniu dobra. W miarę zeznań Renaty zgromadzone w kościele zakonnice zaczynają przeżywać trans przeradzający się w ekstazę. Jedna z nich wyznaje, że przyczyną jej stanu jest Maria. Arcybiskup pomawia dziewczynę o zmowę z szatanem, zaś zakonnik dominikanin oskarża i Renatę, i siostry, o utrzymywanie stosunków cielesnych z diabłem i stwierdza, że winny być osądzone przez Świętą Inkwizycję. Renata, udręczona, pozbawiona chęci życia, przyznaje się przed sądem do faktu współżycia z diabłem i podporządkowania się całkowicie jego woli. Po męczących pytaniach, zrozpaczona żąda dla siebie stosu. Podczas torturowania Renaty Peter i Henryk nie wytrzymują nerwowo, żądają przerwania męczarni. Budzi to podejrzenie i Peter omal nie zostaje oskarżony o to, że jest także opętany. Podczas drugiego przesłuchania i tortur Renaty, Henryk obawiając się o Petera podstępem wyprowadza go z klasztoru. W nocy postanawiają wykraść dziewczynę z celi. Peter znajduje ją na podłodze półprzytomną i niemal w agonii - nie udaje mu się zabrać jej ze sobą. Mglisty poranek. Na drodze Peter spotyka wóz konny prowadzony przez Hansa, który wiezie chorego Fausta, niedawno zwolnionego z więzienia. Na piersi Mistrza leży ogromny czarny pies, którego Faust oskarża o wszelkie swoje nieszczęścia i wypędza precz. Pies biegnie w stronę jeziora, skacze z wysokiego brzegu i znika w głębinie.
Ekipa
- Reżyseria: Maciej Wojtyszko
- Reżyser II: Maria Kuzemko, Andrzej Perz
- Asystent reżysera: Ewa Andrzejewska, Elżbieta Kułaniecka-Perz, Mariusz Kondziela
- Scenariusz: Maciej Siatkiewicz, Maciej Wojtyszko
- Zdjęcia: Ryszard Lenczewski
- Operator kamery: Andrzej Wyrozębski
- Współpraca operatorska: Janusz Zachwajewski, Jerzy Pras, Stanisław Kolenda
- Scenografia: Jerzy Śnieżawski
- Scenograf II: Danuta Węgrzyn, Maciej Dybowski, Barbara Ułanowska-Lustig
- Współpraca scenograficzna: Kazimierz Łakomy, Jerzy Radziwoń, Urszula Szubert
- Dekoracja wnętrz: Eugeniusz Koźbiał, Adam Kopczyński
- Rekwizyty: Stanisław Korytkowski, Aleksander Wołowski, Marian Kulmatycki
- Kostiumy: Maria Iżyk, Maria Chełkowska-Wolczyńska
- Współpraca kostiumograficzna: Marzena Owczarek, Jolanta Wolczyńska, Wanda Przybylska, Bronisława Jezierska
- Muzyka: Romuald Twardowski
- Wykonanie muzyki: Wielka Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia i Telewizji (Katowice)
- Dyrygent: Jerzy Salwarowski (orkiestra), Edmund Kajdasz (chór)
- Konsultacja muzyczna: Marta Bogucka
- Dźwięk: Norbert Zbigniew Mędlewski
- Współpraca dźwiękowa: Antoni Górecki, Jerzy Rzepka
- Efekty dźwiękowe: Stanisław Hojden
- Montaż: Irena Choryńska
- Współpraca montażowa: Janina Kondzioła, Ewa Szulc
- Charakteryzacja: Zygmunt Kaźmierski
- Współpraca charakteryzatorska: Mirosława Karczmarzak, Dorota Stankowska, Agata Piszczorowicz
- Fotosy: Renata Pajchel
- Kierownictwo produkcji: Michał J. Zabłocki
- Kierownictwo produkcji II: Elżbieta Piszczorowicz, Maciej Ujma, Andrzej Gutowski
- Współpraca produkcyjna: Małgorzata Bil, Adam Obłąk, Elżbieta Tomczyk, Adam Kras, Maria Makowska
- Kierownictwo planu: Jacek Klingbajl
- Sekretariat planu: Zdzisława Poleszczuk
- Sekretariat grupy: Teresa Grodzka, Elwira Marcinowska-Zabłocka
- Administracja: Jadwiga Topolska, Stefania Porzezińska
- Produkcja: Studio filmowe (d. Zespół Filmowy) Zodiak
- Współpraca produkcyjna: Defa - Studio Filmów Fabularnych (Berlin)
- Atelier: Wytwórnia Filmów Fabularnych (Wrocław), Wytwórnia Filmów Fabularnych (Łódź)
- Laboratorium: Wytwórnia Filmów Fabularnych (Wrocław), Wytwórnia Filmów Fabularnych (Łódź)
- Obsada aktorska: Bożena Krzyżanowska (Renata), Jerzy Radziwiłowicz (Ruprecht), Jerzy Grałek (hrabia Henryk von Otterheim), Zygmunt Hubner (doktor Faust), Wiktor Grotowicz (arcybiskup), Janusz Michałowski (Hans, asystent Fausta), Marek Obertyn (dominikanin), Sława Kwaśniewska (ksieni), Maria Zbyszewska (gospodyni w gospodzie), Zofia Więcławówna (wróżbiarka), Ryszard Radwański (młodzieniec), Edward Dobrzański (prałat), Andrzej Bielski (prałat), Marian Dziędziel (kapelan), Elżbieta Karkoszka (mniszka), Małgorzata Potocka (siostra zakonna), Ewa Ciepiela, Jolanta Fekecz, B. Figacz, Grażyna Laszczyk, Andrzej Mrozek (wędrowiec), Kamila Sammler, Halina Skaza, Z. Stankówna, Elżbieta Will, Włodzimierz Wiszniewski, Warszawski Teatr Pantomimy (pod kierunkiem Z. Starczynowskiego), Grzegorz Grzywacz (nie występuje w napisach), Ryszard Kluge (nie występuje w napisach), Grzegorz Kulikowski (nie występuje w napisach), Iwona Pachońska (nie występuje w napisach), Jolanta Pankowska (nie występuje w napisach), Andrzej Pankowski (nie występuje w napisach)
Pierwowzory
- Pierwowzór: OGNISTY ANIOŁ
- Gatunek: Powieść
- Autor pierwowzoru: Walery Briusow


















