WILCZE ECHA
- Film fabularny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1968
- Premiera: 1968. 04. 14
- Gatunek: Film przygodowy
- Dane techniczne: Barwny. 2800 m. 97 min.
Plenery: Beskid Niski (Jar Wisłoka).
"Pierwsze lata po wojnie były trudne, ale dla literatury i dla filmu wyjątkowo bogate: pełne dramatyzmu, niebezpieczeństw, a także przygód. Być może, iż z czasem, gdy najbardzej bolesne wspomnienia przygasną i wyblakną, okres ten stanie się dla naszego filmu taką samą kopalnią tematów, jaką dla Amerykanów stał się pionierski okres "zdobywania Zachodu". Wiadomo, że i wtedy działo się tam wiele rzeczy znacznie poważniejszych niż pojedynki sprawnych rewolwerowców, ale do tradycji literackiej i filmowej wszedł właśnie człowiek z koltem, jako idealny wyraziciel atmosfery owych lat. Przyjmując w warstwie fabularnej poetykę klasycznego filmu kowbojskiego, będę równocześnie próbował położyć nacisk na polskie realia" - zapowiadał Aleksander Ścibor-Rylski, przystępując do realizacji "Wilczych ech". Utrzymany w konwencji westernu film przygodowy rozgrywa się w Bieszczadach, które jeszcze w trzy lata po wojnie były areną tragicznych i krwawych wydarzeń. Realizatorzy filmu, odwołując się do autentycznych zdarzeń odnotowanych w protokołach z bieszczadzkich posterunków milicyjnych, na plan pierwszy wysunęli przygodę: ucieczki i pogonie, pojedynki, sprytne pułapki i cudowne ocalenia, i oczywiście - miłość do pięknej dziewczyny, która pomaga bohaterowi w walce o sprawiedliwość.
Rok 1948. W zrujnowanej, wyludnionej Derenicy koczują niedobitki okolicznych mieszkańców. Porządku pilnują nieliczne posterunki WOP-u. Do tego właśnie miasteczka przybywa zwolniony ze służby za brak dyscypliny chorąży Słotwina, dawny uczestnik walk z bandami. Doskonale zna okolicę i ludzi, więc szybko się domyśla, że w Derenicy źle się dzieje. Posterunek MO, dowodzony dawniej przez jego przyjaciela Władeczka, stał się zakonspirowaną meliną grupy Moronia, groźnego bandyty. Pracująca w komendzie Tekla kontaktuje Słotwinę ze swoim chłopakiem Witoldem, jedynym z ludzi Władeczka, który ocalał z pogromu posterunku. Witold ukrywa się przed Moroniem, oskarżony o nie popełnione przestępstwo. Słotwina postanawia rozprawić się z bandą. Domyśla się, że Moroń chce zdobyć skarb Tryzuba, czyli pieniądze sotni ukryte w jednym z bunkrów na tym terenie. Odnalezienie skarbu jednocześnie przynosi rozwiązanie zagadki śmierci Władeczka i jego ludzi. [PAT]
Ekipa - lista skrócona
- Reżyseria: Aleksander Ścibor-Rylski
- Scenariusz: Danuta Ścibor-Rylska, Aleksander Ścibor-Rylski
- Zdjęcia: Stanisław Loth
- Scenografia: Jan Grandys
- Kostiumy: Elżbieta Meksz
- Muzyka: Wojciech Kilar
- Dźwięk: Ryszard Patkowski
- Montaż: Lidia Pacewicz
- Charakteryzacja: Zbigniew Dobracki, Maria Maziarz
- Kierownictwo produkcji: Tadeusz Karwański
- Produkcja: Zespół Filmowy Rytm
- Obsada aktorska: Bruno O'Ya (chorąży Piotr Słotwina), Irena Karel (Tekla), Zbigniew Dobrzyński (Witold Szczytko), Marek Perepeczko (Aldek Piwko), Ryszard Pietruski (Łycar)
Nagrody
- 1968 - Bruno O'Ya Phnom Penh (MFF)-Złota Apsara



















