ZYGFRYD
- Film fabularny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1986
- Premiera: 1987. 03. 09
- Gatunek: Film psychologiczny
- Dane techniczne: Barwny. 2711 m. 91 min.
Plenery: Sandomierz (osiedle Rybitwy, kościół św. Ducha przy ul. Opatowskiej).
Dzieła Jarosława Iwaszkiewicza przenoszono na ekran wielokrotnie. Na ich podstawie powstały filmy tak wybitne jak "Matka Joanna od Aniołów" Jerzego Kawalerowicza czy "Brzezina" Andrzeja Wajdy. O prozie Iwaszkiewicza mówi się, że jest "filmowa", tzn. łączy w sobie precyzyjną narrację, szczegółowy rysunek psychologiczny bohaterów i obrazowość języka. Tak jest również w przypadku opowiadania "Zygfryd". Andrzej Domalik wykorzystał te walory prozy Iwaszkiewicza w swoim reżyserskm debiucie, zmienił niektóre wątki, rozbudował postać Marii, żony dyrektora cyrku, ale podobnie jak Iwaszkiewicz na pierwszy plan wysunął fascynację starego profesora młodym cyrkowcem.
Rok 1934. Do jednego z sennych, spokojnych miasteczek południowej Polski przyjeżdża cyrk. Stefan Drawicz, miejscowy myśliciel, koneser sztuki, by zabić dręczącą go nudę daje się namówić na wizytę w cyrku. Mimo że manifestuje swoją głęboką niechęć do tego rodzaju rozrywek, a przedstawienie cyrkowe jest dlań tylko występem "artystów z jarmarcznej budy", odnajduje tam swoją przyszłą, wielka fascynację - młodego akrobatę-żonglera Zygfryda. Profesor aranżuje spotkanie z chłopcem, stopniowo wciąga go w świat, w którym żyje, świat literatury, malarstwa, filozofii, wpaja mu potrzebę dążenia do doskonałości i harmonii wewnętrznej. Pod jego wpływem Zygfryd bardzo gwałtownie się zmienia, w środowisku cyrkowym, które do tej pory uważał za swoje, zaczyna się czuć obco. Kiedy pewnego dnia Drawicz portretuje go nago, przy próbie zbyt poufałego gestu zdenerwowany Zygfryd odtrąca go. Przekonany, że zabił profesora wybiega z jego domu. Kiedy wieczorem w czasie występu widzi Stefana na widowni, myśli, że zobaczył nieboszczyka. Traci równowagę i spada z drabiny . . . Cyrk odjeżdża. Sparaliżowany Zygfryd przebywa w mieszkaniu Drawicza, ale ten - zniecierpliwiony - unika z nim kontaktu. Zygfryd nie jest już bowiem w stanie dostarczać nowych wrażeń i przeżyć estetycznych.
Ekipa
- Reżyseria: Andrzej Domalik
- Reżyser II: Elżbieta Oyrzanowska, Zbigniew Gruz
- Współpraca reżyserska: Violetta Furmaniuk, Bogdan Łoszewski, Mirosława Serafin
- Scenariusz: Andrzej Domalik
- Dialogi: Andrzej Domalik
- Zdjęcia: Grzegorz Kędzierski
- Współpraca operatorska: Henryk Jedynak, Piotr Obłoza, Stanisław Bilski
- Scenografia: Jerzy Sajko
- Współpraca scenograficzna: Barbara Kociuba, Alfreda Kotowicz, Adam Magajewski, Leszek Borowski
- Dekoracja wnętrz: Stanisław Panfiłow
- Współpraca dekoratorska: Lechosław Baniecki, Tadeusz Kołdyj
- Kostiumy: Grażyna Hase, Hanna Ćwikło
- Współpraca kostiumograficzna: Jolanta Kornet, Anna Surosz, Helena Tarnacka
- Muzyka: Jerzy Satanowski, Jerzy Satanowski (muzyka cyrkowa), Grzegorz Pritulak (muzyka cyrkowa)
- Wykonanie muzyki: Mieczysław Matracki (muzyka cyrkowa), Czesław Matryba (muzyka cyrkowa), Józef Mizera (muzyka cyrkowa), Henryk Rzeźniczek (muzyka cyrkowa), Krzysztof Stopa (muzyka cyrkowa), Warszawska Symphonietta (orkiestra)
- Dyrygent: Jerzy Satanowski
- Konsultacja muzyczna: Małgorzata Przedpełska-Bieniek
- Dźwięk: Małgorzata Jaworska
- Współpraca dźwiękowa: Małgorzata Krupa, Kazimierz Kucharski
- Montaż: Małgorzata Domalik
- Współpraca montażowa: Anna Zajicek
- Charakteryzacja: Anna Lewandowska
- Współpraca charakteryzatorska: Grażyna Kula
- Opieka medyczna: Andrzej Tarasewicz (nie występuje w napisach)
- Konsultacja: Waldemar Banasiewicz (choreograficzna)
- Kierownictwo produkcji: Henryk Romanowski
- Kierownictwo produkcji II: Kazimierz Kowalski, Andrzej Stempowski
- Współpraca produkcyjna: Sławomir Suchocki (w czołówce nazwisko: Suchecki), Urszula Urbaniak, Maria Mazek, Ewa Sikora, Czesława Łukasiewicz, Paweł Burski
- Kierownictwo planu: Andrzej Buhl
- Produkcja: Studio Filmowe (d. Zespół Filmowy) Tor
- Atelier: Wytwórnia Filmów Dokumentalnych (Warszawa)
- Laboratorium: Wytwórnia Filmów Dokumentalnych (Warszawa)
- Obsada aktorska: Gustaw Holoubek (Stefan Drawicz), Tomasz Hudziec (Zygfryd, cyrkowiec), Maria Pakulnis (Maria, żona Walda), Jan Nowicki (Waldo, dyrektor cyrku), Adam Ferency (Emil), Edward Żentara (Stanisław, służący Drawicza), Janusz Sterniński (karzeł Julian), Krzysztof Stopa (Paganini), Teresa Barańska (karlica Ina), Jan Małyska (Pinokio), Irena Skrzypczak (Ksenia), Bogdan Li-U-Fa (mandaryn), Jerzy Tkaczyk (krawiec), Juliusz Krzysztof Warunek, Włodzimierz Witt, Krzysztof Rojek, Stanisław Sipak, Andrzej Świstak, Adam Karpiel, Małgorzata Konstrat, Marcin Rossa
Nagrody
- 1986 - Andrzej Domalik Gdynia (do 1986 Gdańsk) (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Nagroda za debiut reżyserski
- 1986 - Andrzej Domalik Nagroda im. Andrzeja Munka (przyznawana przez PWSFTviT)
- 1987 - Maria Pakulnis Nagroda im. Zbyszka Cybulskiego
- 1986 - Maria Pakulnis Złoty Ekran (przyznawany przez pismo "Ekran")
- 1987 - Andrzej Domalik Nagroda Szefa Kinematografii za twórczość filmową-w dziedzinie filmu fabularnego za rok 1986
- 1987 - Maria Pakulnis Taormina (MFF)-nagroda aktorska
- 1987 - Andrzej Domalik Taormina (MFF)-Brązowa Charybda
Varia
- Utwór muzyczny: SONATA C-MOLL OP. 13 PATETYCZNA
- Muzyka : Ludwig van Beethoven
- Wykonanie utworu : Ryszard Bakst
Pierwowzory
- Pierwowzór: ZYGFRYD
- Gatunek: Opowiadanie
- Autor pierwowzoru: Jarosław Iwaszkiewicz
