DIE LUFTBRUCKE. NUR DER HIMMEL WAR FREI
- Tytuł polski: MOST POWIETRZNY. TYLKO NIEBO BYŁO WOLNE
- Film fabularny - telewizyjny
- Produkcja: Niemcy (1989- )
- Rok produkcji: 2005
- Język: niemiecki
- Dane techniczne: Barwny. 2 części x ok. 90 min.
Plenery w Polsce: Wrocław.
Dwuczęściowy dramat nawiązujący do autentycznych wydarzeń z końca lat 40. XX w. Akcja toczy się w czasie zimnej wojny w Berlinie znajdującym się w sowieckiej strefie okupacyjnej. W 1948 r. , w odpowiedzi na zarządzoną przez Rosjan blokadę miasta, Amerykanie organizują most powietrzny, aby drogą lotniczą zaopatrywać mieszkańców miasta w niezbędne produkty.
W 1944 r. berliński lekarz, dr Alex Kielberg, żegna się z żoną Luise i kilkuletnim synkiem Michaelem, obiecując im, że wróci cały i zdrowy z wojny, której losy wydają się już przesądzone. Ale cztery lata później nadal go nie ma, a żona dostaje oficjalne zawiadomienie o jego śmierci. Musi jakoś radzić sobie sama, chociaż życie w mieście podzielonym teraz, jak całe Niemcy, na sektory zarządzane przez zachodnich aliantów i Rosjan, nie jest łatwe. Luise i jej syn nie mają środków do życia, doskwiera im głód. Zdesperowana kobieta zgłasza się do kwatery wojsk amerykańskich w poszukiwaniu jakiejkolwiek pracy. Zostaje kelnerką na lotnisku Tempelhof.
Gdy zachodni alianci wprowadzają w swojej części miasta marki jako oficjalny środek płatniczy, Kreml odbiera to jako prowokację. Zaczynają się regularne kontrole mieszkańców udających się do zachodniej części stolicy. Amerykanie coraz wyraźniej uświadamiają sobie, że walka o strefy wpływów na terenie Niemiec przybiera na sile i że Rosjanie zrobią wszystko, by zachować tam jak największą władzę. Gdy trzy sektory zajęte przez zachodnich aliantów łączą się w nowe Niemcy Zachodnie, Związek Radziecki uznaje to za zdradę niedawnych sojuszników. Nad Europą zawisa groźba III wojny światowej. Aby dać wyraz swemu niezadowoleniu i nieprzejednaniu, Stalin zarządza całkowitą blokadę Berlina. Zachodnia część miasta - kapitalistyczna enklawa w komunistycznym sektorze - zostaje całkowicie odcięty od świata. Zostają zablokowane wszystkie drogi dojazdowe do miasta, dostawy prądu i gazu. Brakuje podstawowych produktów, ludzie godzinami stoją w kolejkach, żeby cokolwiek kupić. Aby ratować ich od niechybnej śmierci głodowej i zaspokoić chociaż elementarne potrzeby ponad 2 mln ludzi, Amerykanie organizują most powietrzny. Setki samolotów kursują codziennie, by dostarczyć do miasta 2 tys. ton żywności i inne niezbędne produkty. Zarządzający amerykańskim sektorem gen. Clay nie radzi sobie jednak z tak trudną operacją logistyczną, narastają więc problemy z koordynacją lotów, konserwacją maszyn, zakwaterowaniem pilotów itp. Lotnisko Tempelhof dusi się. Tym kłopotom ma zaradzić ściągnięty do Berlina gen. William Turner, który przeprowadzał już podobne operacje podczas wojny.
Energiczny, precyzyjny i stanowczy Turner od razu przystępuje do pracy. Reorganizuje ruch lotniczy, zarządza zmiany w pracy całego personelu. Odtąd wszystko ma działać jak w zegarku. Luise z kelnerki awansuje na jego sekretarkę. Jest pod wrażeniem jego wewnętrznej siły, opanowania, umiejętności organizacyjnych. Gdy generał osobiście przywozi jej węgiel na opał, kobieta nie kryje wdzięczności. Za to mały Michael nie lubi Turnera, obawia się, że ten zechce zająć miejsce jego ojca. Stopniowo jednak przełamuje początkową niechęć wobec niego.
Wzajemna sympatia Luise i Williama przeradza się w uczucie, generał i jego sekretarka zostają kochankami. Nie wiedzą, że dr Kielberg jednak żyje.
Radzieckie samoloty naruszają przestrzeń amerykańskiego korytarza powietrznego, atakując samoloty dostarczające zaopatrzenie do Berlina Zachodniego. Generał William Turner obawia się, że może to być zapowiedź III wojny światowej, choć oficjalnie mówi się tylko o manewrach zakłócających. W odpowiedzi na radziecką prowokację generał Clay składa jednak w radzieckiej komendanturze wojskowej w Berlinie Wschodnim oficjalny protest i zapowiada powiadomienie o tym incydencie ONZ. Grozi też, że w razie powtórzenia się takich ataków Amerykanie użyją środków odwetowych, z bombą atomową włącznie, jeśli zajdzie taka potrzeba. Stalin przyjmuje te groźby ze spokojem. Czeka na zimę, wiedząc, że trudne warunki pogodowe wystarczająco dadzą się Amerykanom we znaki.
Gdy Luise Kielberg wraca z pracy do domu, zaskoczona zastaje tam męża, który wrócił po latach z sowieckiej niewoli. Wiele przeżył, udało mu się przetrwać tylko dlatego, że jest lekarzem, a Rosjanie potrzebowali lekarzy. Mały Michael przyjmuje powrót ojca z radością, Luise cieszy się, ale jednocześnie jest pełna obaw. W pracy ze łzami opowiada ukochanemu o powrocie męża. Nie chce i nie potrafi zrezygnować z miłości do Williama, ale też nie ma odwagi opuścić Alexa.
Odzyskawszy siły, Alex wraca do pracy w szpitalu. Rzuca się w wir obowiązków, chce się czuć potrzebny. W domu zachowuje uprzejmy dystans: nie sypia z żoną, nawet nie ośmiela się jej dotknąć. Ponieważ z powodu złych warunków pogodowych most powietrzny nie funkcjonuje tak jak dotąd, w mieście zaczyna brakować podstawowych produktów. Ludzie są niedożywieni i zziębnięci, wśród mieszkańców Berlina zaczyna szerzyć się gruźlica, a w szpitalach brakuje leków. Chorzy masowo umierają w nieogrzewanych salach. Alex, pochłonięty problemami zawodowymi, jest w domu tylko gościem. Luise nie wie, co o tym myśleć, czuje się zaniedbywana i niekochana. To jeszcze bardziej zbliża ją do Williama, w którego ramionach znajduje szczęście i zapomnienie. Ich romans wybucha z nową siłą. Luise chce powiedzieć mężowi o swoim kochanku, ale nie wie, jak to zrobić, żeby za bardzo go nie zranić.
Alex staje się częstym gościem w kwaterze amerykańskich wojsk. Zabiega u generała Turnera o większe dostawy leków, żywności i węgla, bo inaczej nie ma szans powstrzymać rozwoju epidemii. Amerykanie mają jednak ograniczone możliwości, ich rząd mobilizuje bowiem siły do walk w Korei.
Pewnego wieczoru Alex widzi żonę żegnającą się czule z jakimś mężczyzną. Domyśla się, że to kochanek. Żąda wyjaśnień. Luise przyznaje, że ma romans, nie chce jednak wyjawić nazwiska wybranka. Alex uświadamia sobie, że nie zatrzyma jej siłą. Oświadcza, że jeśli żona kocha innego, nie będzie jej stał na drodze.
Gdy sytuacja w mieście staje się już bardzo trudna, amerykańscy lotnicy, którzy od wielu dni nie odbywali lotów, decydują się wyruszyć w drogę nie bacząc na pogodę. Muszą ratować berlińczyków, chcą też pokazać Rosjanom, że nikt i nic ich nie złamie.
Tymczasem Luise odkrywa, że jest z Turnerem w ciąży. [TVP]
Ekipa
- Reżyseria: Dror Zahavi
- Asystent reżysera: Marek Brodzki (w Polsce; nie występuje w napisach)
- Scenariusz: Martin Rauhaus
- Zdjęcia: Gero Steffen
- Oświetlenie: Michał Obłoza (mistrz; w Polsce; nie występuje w napisach), Marek Macioszek (w Polsce; nie występuje w napisach), Marcin Kosiński (w Polsce; nie występuje w napisach), Ryszard Burhart (w Polsce; nie występuje w napisach)
- Wózkarz: Paweł Traut (w Polsce; nie występuje w napisach)
- Obsługa agregatu: Ryszard Burhart (w Polsce; nie występuje w napisach)
- Scenografia: Albrecht Konrad
- Budowa dekoracji: Marcin Dąsal (w Polsce; nie występuje w napisach)
- Kostiumy: Małgorzata Zacharska (w Polsce; nie występuje w napisach)
- Garderoba: Anna Koszczuk (w Polsce; nie występuje w napisach)
- Muzyka: Paul Vincent Gunia, Oliver Gunia
- Charakteryzacja: Monika Kaleta (w Polsce; nie występuje w napisach)
- Asystent charakteryzatora: Marta Tesche (w Polsce; nie występuje w napisach)
- Statyści: Mariusz Chandoha (w Polsce; nie występuje w napisach), Kamil Gałuszka (w Polsce; nie występuje w napisach)
- Tłumaczenie: Katarzyna Kruszyńska (w Polsce; nie występuje w napisach)
- Transport: Jarosław Lisiak (w Polsce; nie występuje w napisach), Marek Kraśnicki (w Polsce; nie występuje w napisach), Piotr Sybistowicz (w Polsce; nie występuje w napisach), Maciej Matysiak (w Polsce; nie występuje w napisach), Krzysztof Sikora (w Polsce; nie występuje w napisach)
- Konsultacja: Henryk Gerlach (w Polsce; nie występuje w napisach)
- Kierownictwo produkcji: Jacek Gaczkowski (w Polsce; nie występuje w napisach), Piotr Strzelecki (w Polsce; nie występuje w napisach)
- Kierownictwo produkcji II: Grzegorz Pinior (w Polsce; nie występuje w napisach), Sylwia Kucharska (w Polsce; nie występuje w napisach)
- Asystent kierownika produkcji: Sylwia Szczechowicz (w Polsce; nie występuje w napisach), Sabina Kunicka (w Polsce; nie występuje w napisach)
- Kierownictwo planu: Hubert Koprowicz (w Polsce; nie występuje w napisach)
- Asystent kierownika planu: Bartłomiej Baranowski (w Polsce; nie występuje w napisach), Kinga Wołoszyn-Świerk (w Polsce; nie występuje w napisach)
- Dyżurny planu: Emil Kosiński (w Polsce; nie występuje w napisach), Maciej Bieńkowski (w Polsce; nie występuje w napisach)
- Administracja: Maria Zakrzewska (w Polsce; nie występuje w napisach), Dorota Bednarek (w Polsce; nie występuje w napisach)
- Goniec: Adam Szambelan (w Polsce; nie występuje w napisach)
- Usługi produkcyjne: Tempus (w Polsce; nie występuje w napisach)
- Obsada aktorska: Heino Ferch (generał Philipp Turner), Bettina Zimmermann (Luise Kielberg), Ulrich Tukur (generał Lucius Dubignon Clay Jr.), Ulrich Noethen (doktor Alex Kielberg), Michael Gwisdek (Herbert Prenske), Michał Białecki (jednoręki mężczyzna; nie występuje w napisach)

















