filmpolski.pl: Film fabularny 1945-

CIERPKIE GŁOGI

CIERPKIE GŁOGI - galeria
Fot. Muzeum Kinematografii w Łodzi
Galeria zdjęć (9)

Po sześciu latach nieobecności powraca do rodzinnej wsi Staszek Gilarz, były prowodyr miejscowej młodzieży, wyrzucony ze szkoły (dla dorosłych) za szczeniackie zaloty do swej nauczycielki Marty Szymańskiej. Jego powrót wywołuje u Marty, pamiętającej go jako prymitywnego, a przy tym zarozumiałego choć zdolnego chłopaka, uczucie niepokoju i rozdrażnienia. Jawnie okazuje mu swą niechęć, niweczy każdą podejmowaną przezeń próbę nawiązania z nią kontaktu, nie zauważa zmian, jakie w nim zaszły. Nie może jednak przestać o nim myśleć, bo w gruncie rzeczy nigdy nie był jej całkiem obo-jętnym. Stan napięcia i rozdrażnienia młodej nauczycielki potęgują konflikty natury zawodowej. Marta nie może zgodzić się z kierownikiem Palkowskim, przekładającym interes osobisty nad dobro szkoły i uczniów. Wbrew jego życzeniom nie przepuszcza do następnej klasy syna wpływowego pracownika stadniny. Kierownik zemści się na niej podle i okrutnie, wykorzystując w tym celu wrogie nastawienie wsi, a więc i dzieci, wobec uczennicy Alinki, córki jedynego we wsi ateisty, szykanowanej za poglądy ojca. Ostrzyżona jako "zdrajczyni", pobita przez chłopców, przerażona i oszołomiona - dziewczynka ulega wypadkowi. Marta jedzie z nią do szpitala, a następnie umieszcza w szkole świeckiej w Krakowie. Sama też jest zdecydowana opuścić wieś. Ale gdy wraca - nie zastaje już skompromitowanego Palkowskiego. Kierownikiem szkoły jest Gilarz, który - chcąc okazać się jej godnym, zdobył w ciągu sześciu lat nieobecności we wsi dyplom nauczycielski.

Ekipa - lista skrócona

Pierwowzory

CIERPKIE GŁOGI w innych naszych bazach

Wersja do druku