BOHATER ROKU
- Film fabularny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1986
- Premiera: 1987. 02. 23
- Gatunek: Film obyczajowy
- Dane techniczne: Barwny (negatywy: Eastmancolor, Agfa Gevaert XT 320). 3154 m. 115 min.
Plenery: Warszawa, Kraków.

- Fot. Muzeum Kinematografii w Łodzi
- Galeria zdjęć (5)
Na początku lat 80. Lutek Danielak znalazł się "za burtą" branży rozrywkowej. Pracował w telewizji; zamieszany w czyjąś tragedię, nie został w ogóle poddany weryfikacji. Handluje wyrobami skórzanymi, produkowanymi przez brata. Natura ciągnie jednak ex-wodzireja na estradę, tym bardziej że jego znacznie odeń młodsza przyjaciółka Majka marzy o karierze baletowej. Lutek obawia się, że straci dziewczynę, jeżeli nie zdoła jej "ustawić", a dawni znajomi odmawiają pomocy. Jedni - jak prowadzący program rozrywkowy w restauracji Stefan - kierowani niechęcią do Lutka, inni - jak Chodkiewicz - względami koniunkturalnymi i zwykłą ostrożnością. Przypadkowo Danielak ogląda w telewizji wywiad ze Zbigniewom Tatajem, pracownikiem Domów Towarowych "Centrum", który wyczuł ulatnianie się gazu przez nieszczelne przewody i zapobiegł eksplozji całego budynku. Tataj jest prawdziwym fachowcem w tej dziedzinie: ma rozeznanie w sytuacji na terenie niemal całego kraju. Zaskoczony jego szczerością i pasją, z jaką chciałby wyzwalać w ludziach potrzebę działania dla wspólnego pożytku, Lutek dostrzega w jego osobie szansę dla siebie. Poprzez znajomego dziennikarza, Odyńca, dociera do naczelnego redaktora popularnej gazety. Proponuje mu objęcie patronatu nad cyklem spotkań "bohatera" z publicznością w ramach "przybliżenia i dialogu ze społeczeństwem". Naczelny zgadza się. Tataj, wzięty na hasło "obrony wartości ogólnoludzkich przeciw nieuctwu i ignorancji" - również. Pierwsze spotkanie niezbyt się udaje: przychodzi mało ludzi, Tataj - choć szczery w swych wypowiedziach, jest skrępowany. Później wyjaśnia Lutkowi, że chciałby "przywalić, wygarnąć", rozmawiać z publicznością, a nie opowiadać o swoim "bohaterskim czynie". Lutek likwiduje spółkę z bratem. Pożycza od fotografika Lencza polaroid; chce przyłapać żonę podczas aktu niewierności, by wymusić na niej rozwód. Umawia się z podstawionym amantem na konkretny dzień i godzinę. Przyjmuje luźno rzuconą propozycję prowadzenia finałowego konkursu "Miss Polonia". Wreszcie przychodzi najważniejsze: nieoczekiwany telefon od Chodkiewicza. Impreza zyskała poparcie towarzysza Kulepy, wszelkie priorytety, odbędzie się ogólnopolskie tournee Tataja (finał w Warszawie), tylko trzeba opracować ideową ramę całości. Błyskawicznie tworzy się sztab, na którego czele stają Danielak i Odyniec, otrzymują specjalny lokal biurowy. Konspekty poszczególnych spotkań z publicznością muszą być zatwierdzone przez naczelnego. Już podczas pierwszej wyprawy Lutek oznajmia Tatajowi, że naczelny nie zgodził się na różne ostre sformułowania, obiecuje, że w przyszłości to się nie powtórzy. W trakcie imprezy orientuje się, że nie ma kwiatów. Wybiega do kwiaciarni. Jej właścicielem okazuje się Romek Hawałka, dawny kolega-wodzirej. Tymczasem Tataj przedstawia zgromadzonym z całą ostrością sytuację w gazownictwie. Po powrocie Lutek natychmiast mu przerywa, a pytania od publiczności, przekazane na karteczkach, podmienia na bardziej neutralne. Wieczorem przyprowadza do pokoju hotelowego dwie prostytutki. Tataj odmawia udziału w orgietce, ale Lutkowi udaje się sfotografować go w objęciach półnagich panienek. W autokarze, wiozącym ich do Warszawy, zauważa w rękach Zbyszka gitarę. Wpada na pomysł, by podczas następnych programów grał i śpiewał. Po awanturze o lekcje baletu odbywane z młodym Kajtkiem, Majka odchodzi bez uprzedzenia. Danielak nie może jej odnaleźć. Brat plajtuje. Ale są ważniejsze sprawy: Lutek otrzymuje potwierdzenie, że będzie prowadzić finał konkursu "Miss Polonia" i wiadomość, że na finał "Bohatera Roku" w Teatrze Wielkim przyjdzie tow. Kulepa. Ubezpiecza się na wszelki wypadek, składając naczelnemu donos na Tataja i Odyńca i zaznaczając, że on sam odpowiada tylko za sprawy organizacyjne. Kolejna impreza odbywa się na stadionie. Jest to już show z udziałem kaskaderów i helikopterów; Zbyszek- choć wściekły, że "robi z siebie małpę"- gra na gitarze. Podczas bankietu w hotelu Lutek spostrzega nagle, że wiecznie pijany Odyniec tym razem jest trzeźwy; po kilku latach niełaski odzyskał zaufanie - mianowano go "głównoodpowiedzialnym" za przebieg i powodzenie imprezy. Lutek wymyka się ze Zbyszkiem z przyjęcia na basen; w wodzie chwyta go atak serca. Lekarz każe mu wziąć urlop i wyjechać do sanatorium. Ale Danielak nie ma na to czasu. W drodze powrotnej zauważa na ulicy Majkę. Wyskakuje z autokaru, pada na kolana przed dziewczyną... Następny dzień spędzają wspólnie na działce Tatajów. Potem Lutek prezentuje kasetę z nagraniem Majki dyrektorowi teatru, który obiecuje, że przyjmie ją do baletu. Pojawia się żona Lutka. Przejrzała ich grę i jest gotowa przyjąć marnotrawnego męża na nowo; o rozwodzie nie ma mowy. Odyniec robi kłopoty w związku z kolejną imprezą. Interwencja u Chodkiewicza nie przynosi rezultatu. "Odyniec się potknie, a za nim inni. Bohater Roku - to lipa. Ale pan już jest ustawiony i zrehabilitowany" - oświadcza Chodkiewicz. Ostatnie miasto przed warszawskim finałem. Po występach zaczepia Tataja mężczyzna, który zarzuca mu nieuczciwość. Wstrząśnięty Zbyszek ucieka, ukrywa się przed Lutkiem. Odyniec grozi, naczelny szantażuje. Niemal równocześnie nadchodzi wiadomość, że kto inny prowadzi konkurs o tytuł "Miss Polonia". Danielak jeszcze raz próbuje szukać pomocy u Chodkiewicza, ale ten wyjeżdża na placówkę do Grecji. Lutek decyduje się na zagranie ostatnim atutem: zdjęciami zrobionymi w hotelu. Majka, którą chce wysłać do Zbyszka, po obejrzeniu fotografii odmawia i odchodzi. Tymczasem przed imprezą Tataj zgłasza się sam. Obaj mają świadomość, że zostali oszukani, choć każdy inaczej. Danielak odczytuje napisany przez Odyńca tekst, zapowiada spotkanie z bohaterem roku. Zbyszek wychodzi na scenę, ale po chwili bez słowa wraca za kulisy. Konsternacja na widowni, awantura za kulisami. Odyniec, naczelny i Kulepa żądają od Lutka, by Tataj wywiązał się do końca ze swych zobowiązań. Danielak wykrzykuje im słowa gorzkiej prawdy, ryzykując, a właściwie zaprzepaszczając całą swą karierę. Ale na odbudowanie przyjaźni z Tatajem jest już za późno.
Ekipa
- Reżyseria: Feliks Falk
- Reżyser II: Leszek Tarnowski, Bożena Michalska-Kaczor
- Współpraca reżyserska: Krzysztof Rogala, Adam Iwiński
- Scenariusz: Feliks Falk
- Dialogi: Feliks Falk, Jerzy Stuhr
- Zdjęcia: Witold Adamek
- Operator kamery: Witold Adamek
- Współpraca operatorska: Jan Ossowski, Jerzy Tomczuk
- Scenografia: Halina Dobrowolska
- Scenograf II: Dorota Ignaczak, Grażyna Tkaczyk
- Współpraca scenograficzna: Sławomir Janowski, Jan Szwagrzyk
- Dekoracja wnętrz: Teresa Gruber, Waldemar Ozdowy
- Współpraca dekoratorska: Emil Kostecki, Bogdan Piotrowski
- Kostiumy: Małgorzata Obłoza, Jadwiga Bakanacz
- Współpraca kostiumograficzna: Teresa Wardzała, Hanna Dajszczyk, Iwona Rybicka
- Muzyka: Jan Kanty Pawluśkiewicz
- Dyrygent: Jan Kanty Pawluśkiewicz
- Konsultacja muzyczna: Małgorzata Przedpełska-Bieniek, Krystyna Tunicka-Palluth
- Dźwięk: Krzysztof Grabowski
- Współpraca dźwiękowa: Iwanka Kunewa-Kusiak, Maciej Malisz, Stanisław Nalazek
- Imitator dźwięku: Zygmunt Nowak
- Montaż: Łucja Ośko
- Współpraca montażowa: Grażyna Gradoń
- Charakteryzacja: Dorota Czerwińska
- Współpraca charakteryzatorska: Jolanta Szperl
- Efekty specjalne: Stanisław Kowalczuk (świetlne)
- Konsultacja: Piotr Leitner, Maciej Owsiany
- Opracowanie graficzne: Mirosław Mentcel
- Kierownictwo produkcji: Dorota Ostrowska-Orlińska
- Kierownictwo produkcji II: Paweł Mantorski, Wojciech Danowski, Maciej Skalski
- Organizacja produkcji: Bożena Dąbrowska-Groszek, Jerzy Pyć, Paweł Gabryś, Krystyna Bochniak, Renata Mirecka-Swędzikowska
- Kierownictwo planu: Marek Kraszewski
- Sekretariat planu: Małgorzata Dobrzyńska-Kierska
- Fotosy: Tomasz Wesołowski
- Produkcja: Studio Filmowe (d. Zespół Filmowy) Perspektywa
- Atelier: Wytwórnia Filmów Dokumentalnych (Warszawa)
- Laboratorium: Wytwórnia Filmów Dokumentalnych (Warszawa)
- Obsada aktorska: Jerzy Stuhr (Lutek Danielak), Mieczysław Franaszek (Zbigniew Tataj), Katarzyna Kozak-Paszkowska (Majka, dziewczyna Danielaka), Piotr Machalica (redaktor Tadeusz Odyniec), Marian Opania (redaktor naczelny), Mirosława Marcheluk (Danka, żona Danielaka), Ryszard Kotys (Kazik, brat Danielaka), Bogusław Sobczuk (Chodkiewicz), Michał Tarkowski (Romek Hawałka), Jerzy Fedorowicz (towarzysz Kulepa), Janusz Józefowicz (tancerz Kajtek), Krzysztof Krupiński (pan Karol, członek ekipy "Bohatera Roku"), Joachim Lamża (fotografik Lencz), Ryszard Łukowski ("amant"), Andrzej Mrowiec (Skowron, sekretarz redakcji), Izabella Olejnik (Krysia, asystentka Danielaka), Marek Siudym (Stefan Żak), Piotr Skarga (pan Zenek, członek ekipy "Bohatera Roku"), Grażyna Trela (Sabina, przyjaciółka Majki), Małgorzata Ząbkowska (Irena Tatajowa), Jacek Czyż (recepcjonista Władek robiący interesy z Danielakiem), Waldemar Gawlik (technik), Andrzej Golejewski (lekarz pogotowia), Ewa Górka (striptizerka), Jarosław Kopaczewski (awanturnik przed hotelem), Dorota Maciejewska (sekretarz redakcji), Mirosława Maludzińska (żona Kazika Danielaka), Jan Mayzel (robiący interesy z Danielakami), Karina Piontkowska (striptizerka), Ryszard Straszewski (dyrektor teatru), Krzysztof Szewczyk (Rybicki), Andrzej Wiśniewski (dźwiękowiec), Anna Chitro (sekretarka konkursu "Miss Polonia"; nie występuje w czołówce), Mieczysław Gajda (przygotowujący konkurs "Miss Polonia"; nie występuje w czołówce), Jacek Lech (występuje w roli samego(j) siebie , piosenkarza śpiewającego na imprezie "Bohater Roku"; nie występuje w czołówce), Aleksander Machalica (mężczyzna rozmawiający z Odyńcem (w jednej z pierwszych scen filmu); nie występuje w czołówce), Anna Ścigalska (nie występuje w czołówce), Grażyna Świtała (występuje w roli samego(j) siebie , piosenkarki śpiewającej na imprezie "Bohater Roku"; nie występuje w czołówce)
Nagrody
- 1986 - Feliks Falk Gdynia (do 1986 Gdańsk) (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Nagroda za reżyserię
- 1987 - Feliks Falk Moskwa (MFF)-nagroda specjalna jury
- 1987 - Feliks Falk Moskwa (MFF)-nagroda Stowarzyszenia Filmowców Radzieckich
Varia
- Utwór muzyczny: ŁODIRIDI
- Muzyka : Jan Kanty Pawluśkiewicz
- Słowa piosenki (-nek) : Jonasz Kofta
- Aranżacja : Jan Kanty Pawluśkiewicz, Tomasz Bielski
- Piosenka: MUSISZ CIĄGLE IŚĆ
- Muzyka piosenki (-nek) : Jan Kanty Pawluśkiewicz
- Słowa piosenki (-nek) : Jerzy Stuhr
- Wykonanie piosenki (-nek) : Jerzy Stuhr
- Piosenka: MOBILIZACJA
- Muzyka piosenki (-nek) : Jan Kanty Pawluśkiewicz
- Słowa piosenki (-nek) : Jan Pietrzak
- Piosenka: LADY OF THE YEAR
- Muzyka piosenki (-nek) : Wojciech Gogolewski
- Słowa piosenki (-nek) : John Porter
- Wykonanie piosenki (-nek) : John Porter
- Piosenka: FREEDOM
- Muzyka piosenki (-nek) : Wojciech Gogolewski
- Słowa piosenki (-nek) : John Porter
- Wykonanie piosenki (-nek) : John Porter
- Piosenka: DAJ MI TĘ NOC
- Muzyka piosenki (-nek) : Sławomir Sokołowski
- Słowa piosenki (-nek) : Andrzej Sobczak
- Aranżacja : Tomasz Bielski
- Wykonanie piosenki (-nek) : Bolter (zespół muzyczny)
- Piosenka: JAK SUPERMAN
- Muzyka piosenki (-nek) : Jacek Malinowski
- Słowa piosenki (-nek) : Conrad Drzewiecki
- Aranżacja : Tomasz Bielski
- Wykonanie piosenki (-nek) : Jacek Lech
- Piosenka: NIE BYŁO CIEBIE TYLE LAT
- Muzyka piosenki (-nek) : Ryszard Kniat
- Słowa piosenki (-nek) : A. Kosmala, Andrzej Sobczak
- Wykonanie piosenki (-nek) : Krystyna Giżowska
- Piosenka: GONIĄC KORMORANY
- Muzyka piosenki (-nek) : Jerzy Woy-Wojciechowski
- Słowa piosenki (-nek) : Andrzej Tylczyński
- Piosenka: LIPSTICK
- Muzyka piosenki (-nek) : Marek Jackowski
- Słowa piosenki (-nek) : Olga "Kora" Jackowska
- Wykonanie piosenki (-nek) : Maanam (zespół rockowy)
- Piosenka: SŁODKA RZECZ
- Muzyka piosenki (-nek) : J. A. Rutkowski
- Słowa piosenki (-nek) : Andrzej Kuryłło
- Wykonanie piosenki (-nek) : Grażyna Świtała
- Piosenka: MUZYKA, MUZYKA
- Muzyka piosenki (-nek) : Jan Kanty Pawluśkiewicz
- Słowa piosenki (-nek) : Feliks Falk
- Aranżacja : Jan Kanty Pawluśkiewicz, Tomasz Bielski
- Piosenka: ODPOWIEDZIALNOŚĆ
- Muzyka piosenki (-nek) : Jan Kanty Pawluśkiewicz
- Słowa piosenki (-nek) : Jan Pietrzak
- Aranżacja : R. Opuszyński
Patrz także:
- 1977 - WODZIREJ

















