filmpolski.pl: Film fabularny 1945-

ECHO

ECHO - galeria
Fot. Muzeum Kinematografii w Łodzi
Galeria zdjęć (10)

"Echo" to jeden z mniej znanych filmów spółki autorskiej braci Różewiczów. Dobrze zagrany i zrealizowany w ich ulubionej realistycznej konwencji, wyczulonej na pozornie nieefektowny szczegół i kultywowanej w przekonaniu, że w banalnych losach zwykłych ludzi kryją się prawdy ważne i uniwersalne. "Echo" porusza problem odpowiedzialności człowieka za swoje czyny. Stawia znów aktualne w kontekście dyskusji o lustracji pytania: Czy trzeba ponosić karę za stare grzechy, popełnione pod wpływem strachu i słabości? Czy wieloletnie uczciwe życie wymazuje dawne winy? Czy należy mieć wyrozumiałość dla tych, co nie mają predyspozycji, by być herosami i męczennikami?
Głównym bohaterem filmu jest ceniony adwokat Henryk. Przez dwadzieścia powojennych lat zdobył mocną pozycję zawodową, założył szczęśliwą, udaną rodzinę. Pewnego dnia otrzymuje wiadomość, że jego nazwisko znajduje się na niedawno odnalezionej liście konfidentów gestapo. Podczas rozprawy sądowej przyznaje się do kolaboracji. Dodaje jednak, że człowiek, którego wydał, został też przezeń ostrzeżony o grożącym niebezpieczeństwie. Niestety, Henryk nie może dowieść swej niewinności, gdyż zadenuncjowany nie żyje. Od adwokata odsuwają się wszyscy: żona, dziecko, znajomi. Szykany i samotność sprawiają, że zaczyna myśleć o samobójstwie.

Ekipa - lista skrócona

Nagrody

ECHO w innych naszych bazach

Wersja do druku