JUTRO IDZIEMY DO KINA
- Film fabularny - telewizyjny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 2007
- Premiera: 2007. 09. 01
- Dane techniczne: Barwny. 101 min.
Plenery: Kazuń Nowy, Warszawa (m.in. Krakowskie Przedmieście), Milanówek, Góra Kalwaria.
Film przejmujący i piękny. Prostymi środkami, bez zbędnego patosu i taniego sentymentalizmu, twórcy filmu ukazali - na przykładzie losów trzech przyjaciół, maturzystów z 1938 r. - tragiczne losy pokolenia ówczesnych dwudziestolatków. Ludziom tym, urodzonym już w świeżo odzyskanej ojczyźnie, wojna odebrała u progu dorosłości przyszłość, nadzieję, bliskich, cały dobytek, szanse na normalne życie, a bardzo często w ogóle życia pozbawiła. Z trzydziestu osób klasy maturalnej, do której uczęszczali bohaterowie, dwadzieścia nie przeżyło wojny, a kilka zostało skazanych na śmierć w stalinowskiej Polsce. Lecz nawet ci, co przeżyli, nie zdołali nigdy - jak głoszą napisy końcowe - nadrobić straconych lat.
Autor scenariusza, Jerzy Stefan Stawiński, zaczerpnął wiele wątków z własnej biografii, z doświadczeń krewnych i znajomych. Jak twierdzi, każdy z bohaterów, ma pewne jego rysy, doświadcza tego, co on sam przeżył. Całość wyreżyserował Michał Kwieciński, jeden z triumfatorów FPFF w Gdyni w 2006 r., gdzie jego film "Statyści" zdobył aż 6 nagród, w tym Nagrodę Specjalną Jury.
Andrzej Skowroński, Jerzy Bolesławski i Piotr Dołowy kończą właśnie jedno z warszawskich gimnazjów. Jako świeżo upieczeni maturzyści anno domini 1938 r. stają na progu dorosłości. Rozsadza ich energia i radość, snują rozległe plany na przyszłość i oczywiście marzą o wielkiej miłości.
Jurek, najlepszy uczeń w klasie, inteligentny, pewny siebie i wygadany, syn wysokiego urzędnika, wybiera się na studia, ale jeszcze nie wybrał kierunku. Żeby trochę odwlec ostateczną decyzję, postanawia wstąpić na razie do szkoły podchorążych w Zegrzu. Rodzinne wojskowe tradycje zamierza kontynuować twardy, trochę chmurny i pełen determinacji Andrzej, syn oficera, wychowywany po śmierci matki przez ciotkę. Zgłasza się do pułku kawalerii w Grudziądzu. Piotr, nieśmiały okularnik, który mieszka tylko z matką, staje - podobnie jak koledzy - przed komisją wojskową, ale z powodu wrodzonej wady serca zostaje odrzucony. Rozpoczyna więc studia na wydziale medycyny.
Mijają kolejne miesiące. W czasie przepustek przyjaciele spotykają się z Piotrem, spędzając czas na rozmowach i młodzieńczych szaleństwach. Na urodzinach Jurka piją za przyjaźń i za to, "żeby nigdy się nie zgubili". Wierzą, że są "nieśmiertelni", że nic złego nie może ich spotkać, bo przecież jeszcze tyle chcą w życiu zrobić, doświadczyć.
Wiele się dzieje także w ich życiu prywatnym. Jurek zabiega o względy Krysi, panny z zamożnego domu, ambitnej i trochę wyniosłej studentki romanistyki. Ta skutecznie studzi jego zapały, ale nie pozbawia nadziei. Andrzej odwiedza ponętną Marinę, właścicielkę restauracji, traktującą młodego kochanka z niemal matczyną czułością. Chłopak nie chwali się jednak tą znajomością kolegom. Piotr chce się zakochać na całe życie, pragnie - ku rozbawieniu kolegów - miłości czystej i niewinnej. Gdy pewnego dnia zauważa na ulicy skromnie ubraną, śliczną blondynkę Zosię, zakochuje się w niej od pierwszego wejrzenia. Ale Zosia traktuje go z dystansem, nie chce nic o sobie mówić. Niebawem Piotr poznaje przyczyny jej milczenia, lecz to nie zmienia temperatury jego uczuć.
Latem 1939 r. atmosfera polityczna w kraju staje się coraz bardziej napięta. Coraz częściej mówi się o wojnie, choć jednocześnie nikt nie dopuszcza do siebie myśli, że może ona wybuchnąć. Andrzej, który zakochał się tymczasem w pięknej Ani, córce starosty szykującej się do studiów malarskich we Lwowie, umawia się z nią w końcu na randkę. Mają się spotkać szóstego września, gdy on wróci z ćwiczeń z Pomorza, a ona ze Lwowa. Spotkanie pierwszego września wyznaczają sobie z kolei Krysia i Jurek, któremu udało się wreszcie przełamać opory dziewczyny. Mają iść do kina, później - do niej. Piotr i Zosia są w tym czasie nad morzem, na pierwszych wspólnych wakacjach. Wieść o wybuchu wojny spada na nich wszystkich jak grom. Dla niektórych jej pierwszy dzień będzie zarazem ostatnim. [TVP]
Ekipa - lista skrócona
- Reżyseria: Michał Kwieciński
- Scenariusz: Jerzy Stefan Stawiński
- Zdjęcia: Piotr Wojtowicz
- Scenografia: Magdalena Dipont
- Dekoracja wnętrz: Wiesława Chojkowska
- Kostiumy: Magdalena Biedrzycka, Andrzej Szenajch
- Muzyka: Misza Hairulin (imię Michał)
- Dźwięk: Katarzyna Dzida-Hamela, Leszek Freund
- Montaż: Milenia Fiedler
- Charakteryzacja: Tomasz Matraszek
- Kierownictwo produkcji: Katarzyna Fukacz-Cebula
- Produkcja: Telewizja Polska - Agencja Filmowa
- Obsada aktorska: Mateusz Damięcki (Andrzej Skowroński), Antoni Pawlicki (Piotr Dołowy), Jakub Wesołowski (Jerzy Bolesławski), Anna Gzyra (Krysia Włosowska), Julia Pietrucha (Zosia Paluch)
Nagrody
- 2007 - Magdalena Dipont Gdynia (do 1986 Gdańsk) (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Nagroda za scenografię
- 2007 - Magdalena Biedrzycka Gdynia (do 1986 Gdańsk) (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Nagroda za kostiumy
- 2007 - Andrzej Szenajch Gdynia (do 1986 Gdańsk) (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Nagroda za kostiumy
- 2007 - Julia Pietrucha Gdynia (do 1986 Gdańsk) (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Specjalna Nagroda Aktorska
- 2007 - Gdynia (do 1986 Gdańsk) (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-nagroda Rady Programowej TVP
- 2007 - Gdynia (do 1986 Gdańsk) (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Don Kichot, nagroda PF DKF
- 2008 - Los Angeles (Festiwal Filmów Polskich)-nagroda "Hollywood Eagle Award"
- 2008 - Szanghaj (Shanghai Television Festival)-Złota Magnolia w kategorii filmów telewizyjnych; za "bardzo realistyczne przedstawienie utraty niewinności spowodowanej wojną oraz przyjaźni, która może przetrwać w czasach kryzysu"
- 2008 - La Rochelle (Międzynarodowy Festiwal Produkcji TV)-Nagroda dla najlepszego filmu europejskiego w kategorii: fikcja
- 2008 - Piotr Wojtowicz Seul (Festiwal Dramatu)-Nagroda za zdjęcia
- 2008 - Berlin ("Prix Europa")-Nagroda w kategorii: Fabularny film telewizyjny
- 2008 - Piotr Wojtowicz Moskwa (Międzynarodowy Festiwal Filmów Wojennych)-Nagroda za zdjęcia
- 2008 - Michał Kwieciński Bar (Międzynarodowy Festiwal Filmów Telewizyjnych)-Nagroda za reżyserię
- 2010 - Truskawce (Międzynarodowy Festiwal Filmów Telewizyjnych "Korona Karpat")-Nagroda dla Najlepszego Zespołu Aktorskiego



















