DOM BEZ OKIEN
- Film fabularny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1962
- Premiera: 1962. 08. 31
- Gatunek: Film psychologiczny
- Dane techniczne: Czarno-biały. 2749 m. 95 min.
Plenery: Warszawa (Targówek, ul. Oszmiańska).
- Fot. Muzeum Kinematografii w Łodzi
- Galeria zdjęć (10)
Debiut reżyserski Stanisława Jędryki, znanego później głównie z filmów wojennych oraz skierowanych do dzieci i młodzieży. "Dom bez okien" nie przeszedł bez echa. Przeciwnie, został nie tylko dostrzeżony, lecz nawet przeceniony. Wyrazem tego było wysłanie go na festiwal w Cannes, ale tu był chłodno przyjęty. Tematem "Domu..." jest bowiem życie cyrkowców, sportretowane wcześniej ze znakomitym skutkiem przez Felliniego ("La Strada") i Bergmana ("Wieczór kuglarzy"). By wytrzymać taką konkurencję, młody debiutant z Polski musiałby zrealizować film genialny. Nie zrobił tego, o co trudno mieć pretensje. Canneńska porażka "Domu bez okien" nie znaczy jednak, że debiut Jędryki powinien iść w zapomnienie. Mimo upływu lat film ten ciągle się broni, głównie znakomitym aktorstwem. Zwłaszcza Wiesław Gołas w roli mima stworzył kreację, świadczącą o dużym i wszechstronnym talencie tego artysty, który współczesnemu widzowi kojarzy się głównie z występami w komediach i kabaretach (legendarna piosenka "W Polskę idziemy"). A przecież swego czasu aktor ten z równym powodzeniem grywał czarne charaktery (ubek w "Zezowatym szczęściu", niemiecki oficer w "Jak być kochaną"); nieustraszonych pogromców bandytów ("Dotknięcie nocy", "Kapitan Sowa na tropie"), czy wręcz postaci tragiczne ("Ogniomistrz Kaleń"). W "Domu bez okien" znajdującemu się w wybornej formie Gołasowi znakomicie dotrzymują kroku Elżbieta Czyżewska (Teresa), Danuta Szaflarska (dyrektorowa), Jan Świderski (iluzjonista) i Jadwiga Andrzejewska (konferansjerka).
Mały, prowincjonalny cyrk chyli się ku upadkowi. Przed nieuchronnym bankructwem ratuje go niespodziewanie przybysz z zewnątrz - utalentowany mim i parodysta Robert. Sceniczne sukcesy młodzieńca nie idą jednak w parze z powodzeniem wśród kolegów. Robert nie potrafi współżyć z partnerami z zespołu. Zamiast tego bezpardonowo wyszydza ich na scenie. Wreszcie pewnego dnia postanawia odejść.
Ekipa
- Reżyseria: Stanisław Jędryka
- Reżyser II: Barbara Sass-Zdort
- Współpraca reżyserska: Halina Lachowicz
- Scenariusz: Aleksander Ścibor-Rylski
- Zdjęcia: Czesław Świrta
- Operator kamery: Franciszek Kądziołka
- Współpraca operatorska: Bogusław Myśliński, Aleksy Krywsza
- Scenografia: Halina Krzyżanowska
- Współpraca scenograficzna: Marian Wejman
- Kostiumy: Jan Banucha
- Współpraca kostiumograficzna: Ewa Kowalska
- Muzyka: Lucjan Kaszycki
- Dźwięk: Jan Czerwiński
- Współpraca dźwiękowa: Jerzy Neugebauer, Jerzy Wroński, Józef Tomporek
- Montaż: Czesław Raniszewski
- Współpraca montażowa: Anna Rubińska (w napisach imię: Hanna)
- Charakteryzacja: Irena Kosecka, Maria Papińska
- Kierownictwo produkcji: Konstanty Lewkowicz
- Kierownictwo produkcji II: Henryk Strzebiecki
- Współpraca produkcyjna: Helena Nowicka, Jerzy Owoc
- Produkcja: Zespół Filmowy Rytm
- Atelier: Wytwórnia Filmów Fabularnych (Łódź)
- Laboratorium: Wytwórnia Filmów Fabularnych (Łódź)
- Obsada aktorska: Wiesław Gołas (mim Robert), Danuta Szaflarska (dyrektorowa Zofia, treserka koni), Józef Kondrat (Szarlit, dyrektor cyrku), Elżbieta Czyżewska (akrobatka Teresa Kwaśnikówna), Tadeusz Fijewski (clown Jankowski), Jan Świderski (iluzjonista Kleberg), Hanka Bielicka (akrobatka parterowa Korolkiewiczowa), Bolesław Płotnicki (akrobata Korolkiewicz), Janusz Ziejewski (siłacz Żaczek), Jadwiga Andrzejewska (konferansjerka Ania), Jarosław Skulski (Ogórek, treser niedźwiedzia), Ignacy Machowski (inspektor), January Krawczyk (widz w cyrku; nie występuje w napisach), Józef Łodyński (pomocnik; nie występuje w czołówce), Zygmunt Malawski (karciarz; nie występuje w czołówce), Czesław Piaskowski (widz w cyrku; nie występuje w czołówce), Edward Radulski (karciarz; nie występuje w czołówce), Michał Szewczyk (pomocnik; nie występuje w czołówce)
Varia
- Utwór muzyczny: muzyka cyrkowa
