RYSA
- Film fabularny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 2008
- Premiera: 2008. 09. 19
- Dane techniczne: Barwny (negatyw: Fujifilm). 84 min.
Plenery: Kraków (Planty, Nowa Huta, Plac Nowy), Lanckorona, Skrzydlna.

- Fot. Sebastian Strama
- Galeria zdjęć (31)
"Obawiam się, że zanika u nas poczucie odpowiedzialności za własne czyny, nasze większe i drobniejsze zdrady, nielojalności. Mówimy: wszystko jest ludzkie, wszystko jest normalne, mylimy przestępcę z ofiarą. A przecież, wydawałoby się, jeszcze niedawno ludzie mieli poczucie grzechu albo przynajmniej dyskomfortu moralno - psychicznego. Dziś wartościowanie czynów uważa się za coś nieprzyzwoitego. Mówi się, że człowiek nie ma prawa oceniać postępowania drugiego człowieka. W tej sytuacji nie widzę innego wyjścia, jak zostać twórcą mieszczańskim. Wiem, że to strasznie brzmi, ale spokojnie - to, co nazywam kinem mieszczańskim, odwołuje się do wartości i zasad etycznych, uznaje je za coś rzeczywistego" - mówił po premierze "Rysy" reżyser Michał Rosa.
W tym wielokrotnie nagradzanym filmie zasadą etyczną, wokół której osnuto fabułę jest lojalność. Podczas rodzinnej uroczystości w mieszkaniu krakowskich intelektualistów Joanny i Jana jeden z gości podrzuca kasetę wideo. Na kasecie nagrany jest fragment programu lokalnej stacji telewizyjnej z udziałem mało znanego historyka, który jednoznacznie sugeruje, że mąż Joanny był przed laty współpracownikiem UB. Miał on rzekomo za zadanie ożenić się z Joanną, by inwigilować poczynania jej ojca, emerytowanego polityka - opozycjonisty z dawnego mikołajczykowskiego PSL - u. Jan bagatelizuje całą sprawę, widząc w niej jedynie niską chęć zyskania rozgłosu przez nie mającego większych sukcesów badacza. Joanna, żyjąc z mężem pod jednym dachem od czterdziestu lat, również nie daje wiary kasetowym rewelacjom, ale jest o wiele bardziej zbulwersowana. Postanawia odnaleźć historyka z telewizji i zażądać dowodów na jego tezy. Kiedy jej się to wreszcie udaje, okazuje się, że Marczak nie dość, że nie ma wykształcenia historycznego, to jeszcze jest byłym ubekiem z procesem o bicie na koncie. Pomimo to uparcie broni swej wersji o kolaboracji Jana, powołując się na jego własnoręczne deklaracje współpracy, podpisane kiedy był nastolatkiem. Zdenerwowana Joanna nie rozpoznaje na nich charakteru pisma swego męża. Grozi więc Marczakowi wytoczeniem procesu i wychodzi. Jednak myśl o tym, że fundamentem jej czterdziestoletniego małżeństwa mogłoby być kłamstwo nie daje jej spokoju. Rozpoczyna prywatne śledztwo, mające rozwiać wątpliwości. Stopniowo też chcąc nie chcąc odsuwa się od męża. Na domiar złego zauważa, że jej zmysły smaku i powonienia zostają wytłumione. Zaniepokojona odwiedza znajomą lekarkę - psychiatrę, lecz na pytanie o swoje problemy, nie udziela odpowiedzi. Jej próby dotarcia do prawdy o Janie również okazują się bezowocne. Pomimo to nie potrafi zapanować nad rosnącą nieufnością, a nawet fizyczną odrazą do męża. Zaczyna spać w osobnym pokoju, myje spirytusem dotykane przez niego klamki, nawet naczynia po wspólnych posiłkach zmywa w gumowych rękawiczkach. Nie mogąc poradzić sobie w nowej sytuacji bierze urlop na uczelni, gdzie wykłada biologię. Odrzuca chęć pomocy oferowaną przez zaniepokojonego i rozgoryczonego męża, nie reaguje na perswazje znajomych. Wreszcie pewnego dnia nic nikomu nie mówiąc wybiera wszystkie pieniądze z rodzinnego konta i wyprowadza się z domu.
Wśród artystycznych inspiracji, mających wpływ na taki a nie inny kształt swego filmu Michał Rosa wskazywał na "Ukryte" Michaela Hanekego. Część krytyki dopatrzyła się też podobieństwa "Rysy" do kinowych psychodram Ingmara Bergmana. Powoływano się na kameralną inscenizację, niemal paradokumentalne zdjęcia, dramat o uniwersalnym znaczeniu rozgrywający się w małżeńskim mikrokosmosie. I wstrzemięźliwość w ferowaniu kategorycznych moralnych wyroków, tak jak często niełatwo ferować je w codziennym życiu, nie powodując niczyjej krzywdy. Jak pisał branżowy Film: W "Rysie" nie znajdziemy prostych odpowiedzi. Reżyser pokazuje, że każda historia ma indywidualny charakter, w każdej trzeba szukać prawdy na nowo. I każdy musi się z własną historią zmagać sam. I ten, kto wyparł z pamięci swoją przeszłość, i ten, kto po latach konfrontuje się ze świadomością czynów najbliższych mu ludzi. [TVP]
ZWIASTUN
Ekipa
- Reżyseria: Michał Rosa
- Reżyser II: Leszek Staroń, Piotr Starzak
- Współpraca reżyserska: Krzysztof Borówka, Jakub Czekaj
- Scenariusz: Michał Rosa
- Zdjęcia: Marcin Koszałka
- Operator kamery: Adam Nocoń
- Współpraca operatorska: Piotr Michalski, Walter Sarkowicz, Jeremi Grzywa, Krzysztof Strąbski, Krzysztof Trojnar, Marcin Palisz, Sebastian Wiśniewski
- Operator Steadicam: Vladimir Muller, Dariusz Posłuszny, Maciej Kowalski
- Oświetlenie: Piotr Michalski (mistrz), Jacek Jamrozik, Paweł Szastak, Michał Michalski, Rafał Żaboklicki, Łukasz Komisarczyk
- Wózkarz: Wojciech Piasecki (Gripseven), Robert Łukowski, Piotr Wicik
- Obsługa agregatu: Adrian Ciach (Adex Film)
- Korekta barwna: Ewa Chudzik, Aleksander Winecki
- Transfer one light: Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych (Warszawa) (Zakład Techniki Zdjęciowej), Agnieszka Oryl, Laboratorium
- Digital Intermediate: Jarosław Migała, Marek Sikorski
- Sprzęt: Panavision Polska
- Scenografia: Anna Jagna Janicka
- Scenograf II: Katarzyna Mucha
- Współpraca scenograficzna: Paweł Śmiałkowski, Bartosz Mrozowski, Jerzy Gesner, Marcin Dyakowski, Małgorzata Rybak, Marcin Matylla
- Dekoracja wnętrz: Anna Jagna Janicka
- Budowa dekoracji: Rafał Sieńko (Krak-Dekor)
- Kostiumy: Anna Jagna Janicka
- Kostiumograf II: Iwona Bołądź
- Współpraca kostiumograficzna: Maria Staroń, Eugenia Pieprzyca
- Muzyka: Stanisław Radwan
- Wykonanie muzyki: Jacek Bylica (fortepian), Jacek Kociuban (wiolonczela), Paweł Wajrak (skrzypce)
- Konsultacja muzyczna: Bogumiła Kłopotowska
- Realizacja nagrań: Edward Kulka
- Dźwięk: Piotr Domaradzki
- Asystent operatora dźwięku: Piotr Faryński, Marcin Jachyra
- Efekty dźwiękowe: Włodzimierz Kazimierczak, Marcin Pilich
- Udźwiękowienie: Telewizja Polska (Wydział Techniki i Realizacji Filmowej Agencji Filmowej), Art of Sound Domaradzcy
- Zgranie dźwięku: Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych (Warszawa) (Zakład Montażu i Dźwięku), Radosław Skłodowski, Piotr Domaradzki, Marcin Ejsmund
- Konsultacja: Pavel Štverák (Dolby)
- Montaż dźwięku: Marcin Ejsmund, Barbara Domaradzka
- Montaż: Krzysztof Szpetmański
- Współpraca montażowa: Hanna Kobus, Iwona Rudnicka
- Charakteryzacja: Iwona Karpińska
- Współpraca charakteryzatorska: Joanna Malawska
- Make-up bus: Adrian Ciach (Adex Film)
- Konsultacja: Władysław Kita (ds. kaskaderskich), Janusz Wojtusiak (ds. naukowych), Marek Lasota (ds. IPN), Patrycjusz Nowik (ds. entomologicznych), Barbara Kluska (ds. medycznych), Piotr Koralewski (ds. medycznych)
- Ewolucje kaskaderskie: Władysław Kita, Bartosz Kita
- Statyści: Mirona Baniak ("Outside")
- Fotosy: Sebastian Strama
- Napisy: Ksawery Kaliski (opracowanie graficzne), Marcin Będkowski (napisy końcowe)
- Efekty komputerowe: Filip Kaczorek
- Efekty specjalne: Witold Gajzler
- Efekty pirotechniczne: Sławomir Maślanka
- Tresura: Skete & Activdogs Group
- Transport: Piotr Fic, Marek Kościółek, Marek Bogoń, Giedymin Wróblewski, Krzysztof Świątecki
- Catering: Danuta Zarębska (Planbar)
- Ochrona planu: Hektor (Kraków)
- Redakcja: Carmen Szwec, Paulina Murawska
- Kierownictwo produkcji: Dariusz Sidor
- Kierownictwo produkcji II: Magdalena Nalepa, Joanna Lambert, Jacek Dąbrowski-Udziela
- Współpraca produkcyjna: Elżbieta Słupińska, Ewelina Zawadzka, Zofia Goraj
- Kierownictwo planu: Jakub Kędzierski, Piotr Kawycz, Remigiusz Kubiak
- Nadzór finansowy: Alina Romanowska
- Producent: Henryk Romanowski, Dariusz Sidor
- Produkcja: Filmcontract Ltd., Telewizja Polska - Agencja Filmowa, Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych (Warszawa)
- Współfinansowanie: Polski Instytut Sztuki Filmowej
- Laboratorium: Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych (Warszawa)
- Kierownictwo laboratorium: Małgorzata Roguska
- Dystrybucja: Fundacja Film Polski
- Obsada aktorska: Jadwiga Jankowska-Cieślak (Joanna Kocjan), Krzysztof Stroiński (Jan Żółwieński, mąż Joanny), Teresa Marczewska (Hanka, przyjaciółka Żółwieńskich), Ewa Telega (Beata, przyjaciółka Żółwieńskich), Mirosława Marcheluk (Nastka, przyjaciółka Żółwieńskich), Jerzy Schejbal (Jacek, przyjaciel Żółwieńskich), Stanisław Radwan (Iwo, przyjaciel Żółwieńskich), Ryszard Filipski (Marczak), Jerzy Nowak (Leon), Zdzisław Wardejn (mężczyzna przy łóżku Jana), Kinga Preis (Zosia, córka Joanny i Jana), Alicja Bienicewicz (pani Olga, bratanica Leona), Damian Hryniewicz (sprzedawca w sklepie metalowym), Sławomir Pacek (Jurek, mąż Zosi), Jakub Bohosiewicz (lekarz), Danuta Jamrozy (pielęgniarka), Anna Oberc (dziewczyna wynajmująca Joannie mieszkanie w Nowej Hucie), Wojciech Leonowicz (dziennikarz), Zdzisław Bromek, Katarzyna Gil, Zofia Goraj, Marek Hoinkis, Miron Jagniewski, Wiesław Królikowski, Łukasz Krzemiński, Jolanta Kucharska, Jagoda Kurzeja, Magdalena Lachowska, Łukasz Lewandowski, Marian Loch, Grzegorz Łubocki, Andrzej Matyjaszczyk, Krzysztof Mucha, Romana Nowak, Przemysław Podsiadlik, Aleksandra Sidor, Anita Sikora, Aleksandra Siłuch, Mirosław Siwek, Maurycy Sosin, Maria Stępień, Zuzanna Szpocińska, Anita Tomczak, Filip Walczak, Janusz Zarzecki
Nagrody
- 2008 - Michał Rosa Gdynia (do 1986 Gdańsk) (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Nagroda za scenariusz
- 2008 - Jadwiga Jankowska-Cieślak Gdynia (do 1986 Gdańsk) (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Wyróżnienie Honorowe
- 2008 - Krzysztof Stroiński Gdynia (do 1986 Gdańsk) (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Wyróżnienie Honorowe
- 2008 - Cottbus (Festiwal Młodego Kina Wschodnioeuropejskiego)-Nagroda za wkład artystyczny
- 2009 - Złota Taśma (przyznawana przez Koło Piśmiennictwa SFP)-w kategorii: film polski
- 2009 - Jadwiga Jankowska-Cieślak Orzeł, Polska Nagroda Filmowa w kategorii: Najlepsza główna rola kobieca
- 2009 - Krzysztof Stroiński Orzeł, Polska Nagroda Filmowa w kategorii: Najlepsza główna rola męska
- 2009 - Anna Jagna Janicka Orzeł, Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: Najlepsza scenografia
- 2009 - Anna Jagna Janicka Orzeł, Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: Najlepsze kostiumy
- 2009 - Krzysztof Szpetmański Orzeł, Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: Najlepszy montaż
- 2009 - Jadwiga Jankowska-Cieślak Września (Ogólnopolski Festiwal Sztuki Filmowej "Prowincjonalia")-Nagroda aktorska
- 2009 - Michał Rosa Świdnica (Festiwal Reżyserii Filmowej)-Wyróżnienie Honorowe
- 2009 - Erywań (Międzynarodowy Festiwal Filmowy Golden Apricot")-"Srebrna Morela"
- 2009 - Batumi (Batumi International Art House Film Festival)-Nagroda dla Najlepszego Filmu Fabularnego
Varia
- Utwór muzyczny: GNOSSIENNE NO. 1
- Muzyka : Erik Satie
- Utwór muzyczny: GNOSSIENNE NO. 4
- Muzyka : Erik Satie

















