filmpolski.pl: Film fabularny 1945-

MAŁA MOSKWA (serial tv)

Telewizyjna, czteroczęściowa wersja filmu Waldemara Krzystka, który w 2008 r. zdobył Złote Lwy na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni za kinową wersję "Małej Moskwy". Film wyróżniono ponadto nagrodą za główną rolę kobiecą oraz dwiema specjalnymi nagrodami TVP. "Małej Moskwie" przypadło również aż 5 Polskich Nagród Filmowych - Orłów (m. in. za scenariusz, scenografię i kostiumy). Ten deszcz najbardziej prestiżowych wyróżnień polskiego przemysłu filmowego dla "Małej Moskwy" wzbudził różne reakcje i podzielił krytyków. Niektórzy z recenzentów uznali decyzję gdyńskiego jury za skandal. Ich zdaniem Waldemar Krzystek nakręcił patetyczny, staroświecki film, w którym narracja, prowadzenie kamery i kompozycja kadrów przywodzą na myśl kinowe wzorce sprzed kilku dekad. Zwolennicy "Małej Moskwy" podkreślali z kolei, że to film dla ludzi, a nie krytyków, błyskotliwie zrealizowany ważny epicki obraz, pozytywny przykład kina historycznego o zakazanej miłości w epoce PRL - u, o zniewoleniu jednostki w systemie totalitarnym. Wojska radzieckie stacjonowały w Polsce prawie pół wieku: od końca II wojny aż do roku 1993. W Legnicy mieścił się najpotężniejszy w Polsce garnizon Armii Czerwonej. W latach 60. zakwaterowani tam żołnierze i cywile stanowili niemal połowę mieszkańców miasta, które nazywano wówczas właśnie Małą Moskwą. [TVP]

Ekipa

Varia

Patrz także:

1

Sierpień 1968, pierwsze dni agresji wojsk Układu Warszawskiego na Czechosłowację. Jurij Swietłow, radziecki pilot wojskowy, tuż przed kolejnym lotem bojowym nad Pragę widzi na lotnisku swoją żonę, młodą i śliczną Wierę. Gdy w nocy wraca do bazy, jeszcze na płycie lotniska dowiaduje się, że Wiera nie żyje. Jak głosi oficjalna wersja, popełniła samobójstwo. Trzydzieści lat później Jura jest znowu w Polsce, w Legnicy. Stoi na płycie tego samego wojskowego lotniska, teraz już opuszczonego i zrujnowanego. Idzie na grób żony, widzi też groby dawnych znajomych, ich dzieci. Do współczesnej Legnicy przyjeżdża również córka Jury, też Wiera. Dziewczyna, równie piękna jak matka, nienawidzi jednak rodzicielki samobójczyni za to, że zostawiła ją samą na świecie krótko po jej urodzeniu się, a jeszcze bardziej za to, że przez jej romans ona jest... bękartem. Wiera pracuje w Niemczech, w rosyjskim koncernie gazowym. Wyniosła, elegancka, przyzwyczajona do luksusu źle się czuje w Polsce, nie lubi Polaków. W przeciwieństwie do Jurija, który ma z Legnicy także i dobre wspomnienia, ona myśli o tym miejscu i ludziach jak najgorzej. Swietłowowie przyjeżdżają do Legnicy w 1967 roku, wraz z kolejną grupą żołnierzy i oficerów. Zamieszkują w wydzielonym z miasta wysokim murem osiedlu wojskowym. Miesiąc później, w dniu 50. rocznicy Rewolucji Październikowej, Wiera wygrywa polsko - radziecki konkurs piosenkarski Melodie przyjaźni, brawurowo wykonując "Grande valse brillante" Ewy Demarczyk. Wtedy też poznaje Michała Janickiego, młodego i przystojnego podporucznika Wojska Polskiego, który jako odpowiedzialny za sprawy kulturalno - oświatowe wręcza jej nagrodę. Mężczyzna zakochuje się w niej od pierwszego wejrzenia. W tańcu zaleca się do Wiery, lecz zostaje przez nią przywołany do porządku. Nie rezygnuje jednak: po zakończonym balu pomaga jej doprowadzić pijanego męża do ich obwarowanego osiedla tak, by nie schwytał ich patrol żandarmerii wojskowej. Wtedy też po raz pierwszy całuje piękną Rosjankę, która początkowo broni się przed nim i kiełkującym uczuciem. Na próżno... [TVP]

Ekipa

2

Córka i Jura współcześnie mieszkają w luksusowym hotelu, urządzonym w poradzieckim Domu Prijoma. Córka urządza Ojcu awanturę, że nie umiał zatrzymać żonę przy sobie, że nie zauważył jej romansu i nie przerwał go. Michał wymyślił prosty sposób by spotykać się z Wierą. Za jego namową została ona wybrana przez władze Legnicy do reprezentowania miasta na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze. Michał i Wiera mają wspólnie wybrać repertuar i przygotować jej występ. Zaczynają próby. Zbliżają się do siebie coraz bardziej. Wspólnie chrzczą w polskim kościele synka ormiańskich sąsiadów Jury i Wiery. Przed ołtarzem wyglądają jak młoda para... Pierwszy raz kochają się w sali prób, później w stojącym na uboczu domu Pana Piwko. Gdy Michał odnosi Jurze jego żołnierską czapkę, ten przyjmuje go z wrogością. Mąż Wiery domyśla się już wszystkiego. Córka postanawia odwiedzić mieszkanie Michała, swojego biologicznego ojca. Mimo uporczywego pukania, nikt nie otwiera. [TVP]

Ekipa

3

3 - galeria
Galeria zdjęć (1)

Próby muzyczne Wiery zostają niespodziewanie przerwane przez radzieckiego politruka z powodu jej zagrożonej ciąży. Wiera musi zostać w szpitalu. Dodatkowo oficer oświadcza Michałowi, że sprawa ciąży jest dosyć dziwna. Jura, kiedyś kandydat na kosmonautę i przyjaciel Gagarina, został zdyskwalifikowany, bo okazał się niepłodny. W ten sposób Michał dowiaduje się, że będzie ojcem. Zamknięta w szpitalu na terenie koszar Wiera nie wierzy własnym oczom, gdy wieczorem staje przed nią Michał w mundurze radzieckiego oficera i wręcza jej pierścionek zaręczynowy. Kochankowie planują wspólne życie, gdy tylko urodzi się ich dziecko. Zajęci sobą, nie zauważają, że świadkiem ich spotkania w szpitalu jest Jura, który już wie, że żona go zdradza. Romans Wiery i Michała zostaje wykryty przez radzieckie władze wojskowe wskutek zdrady zastraszonych ormiańskich sąsiadów. Tajemnica wychodzi na jaw po ogłoszeniu alarmu bojowego w radzieckich jednostkach wojskowych, przygotowujących się wraz z sojusznikami do napaści na Czechosłowację. Żołnierzy i ich rodziny obowiązują wojenne prawa wojskowe. Tymczasem Michał w mundurze sowieckiego oficera zostaje przyłapany przez radzieckich żołnierzy w zakazanej strefie. We współczesnej Polsce dorosła już córka Wiery i Michała postanawia zobaczyć swojego biologicznego ojca. Widzi go z daleka, idącego ulicą. Przez chwilę śledzi go, ale ostatecznie, nie mając dość odwagi na taką konfrontację, ucieka. Tymczasem Jura przekonuje ją, że Michał zginął w tym samym okresie co Wiera, w wypadku samochodu wojskowego za czechosłowacką granicą. [TVP]

Ekipa

4

Jura odbiera ze szpitala Wierę z nowo narodzoną córką. Prosi, żeby żona nigdy nie pokazała dziecka Michałowi, prawdziwemu ojcu dziewczynki. Po drodze Jura dostaje rozkaz wojskowy. Trwa inwazja na Czechosłowację. Aresztowany Michał, w czasie przesłuchania w radzieckim więzieniu wyskakuje przez okno. Wiera naiwnie prosi o zgodę na pozostanie w Polsce i zmianę obywatelstwa. Zostaje wyśmiana, poniżona i upokorzona. Tymczasem zapada decyzja o zatuszowaniu romansu Rosjanki i Polaka. Wiera szuka pomocy. Jest śledzona przez radzieckich wojskowych i w końcu zostaje zatrzymana. Oficjalny komunikat głosi, że Wiera popełniła samobójstwo, wieszając się nad rzeką, a Michał zginął w Czechosłowacji. We współczesnej Polsce dorosła już córka Wiery na cmentarzu poznaje prawdę o śmierci matki. Uświadamia sobie wreszcie, że wcale nie została porzucona. Jej matka nie popełniła samobójstwa, lecz została zamordowana. Widzi też swojego ojca, starego Michała, zbliżającego się do grobu. Jest właśnie 1 listopada. [TVP]

Ekipa

Wersja do druku