KRÓTKI FILM O ZABIJANIU
- Film fabularny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1987
- Premiera: 1988. 03. 11
- Gatunek: Film psychologiczny
- Dane techniczne: Barwny. Kopie 35 i 16 mm. 2307 m. 84 min.
Plenery: Warszawa (Stare Miasto, Krakowskie Przedmieście), więzienie w Siedlcach.
- Fot. Muzeum Kinematografii w Łodzi
- Galeria zdjęć (17)
Pojawienie się tego filmu na ekranach wywołało wstrząs. Nie tylko z powodu wyjątkowo drastycznych scen morderstwa i wykonania wyroku śmierci, ale także ze względu na czas, w jakim "Krótki film o zabijaniu" się ukazał. Rok 1988 był bowiem w naszym kraju okresem szczególnie nasilonych dyskusji na temat sensowności "najwyższego wymiaru kary". Krytyka i publiczność potraktowały film Kieślowskiego jako ważny głos w tym sporze. Głos opowiadający się - jak sądziła i sądzi większość recenzentów - przeciwko "zbrodni w majestacie prawa". Akcja filmu toczy się w Warszawie, 16 marca 1987 r. Taksówkarz Marian czyści swego poloneza, zagaduje młodziutką Beatkę, podczas kiedy ciężarna kobieta daremnie czeka na taksówkę . . . Piotr zdaje końcowy egzamin adwokacki. Zaprasza swą dziewczynę do cukierni w Hotelu Europejskim. Wstępuje tu również dwudziestoletni Jacek, który przedtem nie zareagował na brutalną napaść, sam dla zabawy spowodował wypadek samochodowy, w zakładzie fotograficznym zamówił odbitkę zdjęcia swej młodszej siostry . . . Po wyjściu z cukierni wsiada do taksówki Mariana. Na peryferiach miasta Jacek dusi taksówkarza linką żeglarską, po czym, gdy ten zdradza jeszcze oznaki życia i błaga o litość, okrutnie masakruje. Je spokojnie kanapkę Mariana, a po powrocie do miasta zaprasza do samochodu Beatkę . . . Mimo obrony Piotra, Jacek skazany zostaje na karę śmierci. W czasie przygotowań do egzekucji Piotr ma ostatnie widzenie z Jackiem. Ten prosi go, by matce przekazał zamówione zdjęcie siostry. Być może, gdyby nie jej tragiczna śmierć, nie opuściłby wsi i jego życie potoczyłoby się inaczej. Wyprowadzony z celi woła z rozpaczą: "Proszę pana, ja nie chcę !" . . . Gdzieś w lesie za miastem Piotr nie potrafi powstrzymać szlochu. "Krótki film o zabijaniu" zdumiewa surowością, by nie rzec - ascetycznością formy. Na plan pierwszy wybijają się w nim tylko trzy elementy: zamordowanie taksówkarza, wykonanie wyroku śmierci i obraz rzeczywistości, w której to wszystko się odbywa. Nie ma analizowania osobowości zabójcy, rozwlekłych scen sądowych. Jest zbrodnia "w stanie czystym" - bezlitośnie odarta z fabularnej fikcji. Jest brudny, posępny i mroczny niczym z kafkowskiego koszmaru świat, po mistrzowsku wykreowany przez Sławomira Idziaka. Dlatego dzieło Kieślowskiego często porównuje się do krzyku. Krótkiego, ale rozpaczliwego, porażającego. Film spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem nie tylko w Polsce, ale i w Europie. Stał się wydarzeniem na festiwalu w Cannes, ugruntował międzynarodową sławę Krzysztofa Kieślowskiego, którego zaczęto porównywać z takimi artystycznymi "gigantami", jak Bergman. Jeden z francuskich krytyków tak zachęcał swych czytelników do obejrzenia "Krótkiego filmu o zabijaniu": "Niechże państwo odkryją tego wielkiego reżysera! Bez wątpienia najwybitniejszego polskiego reżysera lat osiemdziesiątych". [PAT]
Ekipa - lista skrócona
- Reżyseria: Krzysztof Kieślowski
- Scenariusz: Krzysztof Piesiewicz, Krzysztof Kieślowski
- Zdjęcia: Sławomir Idziak
- Scenografia: Halina Dobrowolska
- Dekoracja wnętrz: Magdalena Dipont
- Kostiumy: Małgorzata Obłoza, Hanna Ćwikło
- Muzyka: Zbigniew Preisner
- Dźwięk: Małgorzata Jaworska
- Montaż: Ewa Smal
- Charakteryzacja: Dorota Seweryńska
- Kierownictwo produkcji: Ryszard Chutkowski
- Produkcja: Studio Filmowe Tor
- Obsada aktorska: Mirosław Baka (Jacek Łazar), Krzysztof Globisz (adwokat Piotr Balicki)
Nagrody
- 1988 - Cannes (MFF)-nagroda Jury
- 1988 - Cannes (MFF)-nagroda FIPRESCI
- 1988 - Gdynia (do 1986 Gdańsk) (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Grand Prix (Wielka Nagroda Jury "Złote Lwy")
- 1988 - Europejska Nagroda Filmowa (dawniej "Felix") dla najlepszego filmu
- 1989 - Złota Kaczka (przyznawana przez pismo "Film") w kategorii: najlepszy film polski; za rok 1988
- 1989 - Mirosław Baka Nagroda Artystyczna Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki
- 1988 - Krzysztof Kieślowski Nagroda Szefa Kinematografii za twórczość filmową-w dziedzinie filmu fabularnego za rok 1987
- 1988 - Sławomir Idziak Nagroda Szefa Kinematografii za twórczość filmową-w dziedzinie filmu fabularnego za rok 1987
- 1988 - Mirosław Baka Nagroda Szefa Kinematografii za twórczość filmową-w dziedzinie filmu fabularnego za rok 1987
Patrz także:
- 1988 - DEKALOG, PIĘĆ w DEKALOG
