PRZEPRAWA
- Tytuł alternatywny: PIERIEPRAWA
- Film fabularny
- Produkcja: Polska, ZSRR
- Rok produkcji: 1988
- Premiera: 1988. 06. 27
- Gatunek: Film wojenny
- Język: polski, rosyjski, niemiecki
- Dane techniczne: Barwny. 5249 m. 175 min. (cz. 1 - 85 min., cz. 2 - 90 min.).
...Mogiły żołnierzy radzieckich poległych w II wojnie światowej, groby żołnierskie na Cmentarzu Powązkowskim... Tętniące życiem dwie stolice - Warszawa i Moskwa... Wiosna 1944 r. Do granic okupowanej Polski zbliża się ofensywa radziecka. Przed przekroczeniem Bugu przez poprzedzające Armię Czerwoną radzieckie odziały partyzanckie, w sztabie zgrupowania AK i BCh odbywa się narada prowadzona przez jego dowódcę, majora Brzezinę. Nie ufający radzieckim partyzantom, uznający wyłącznie rząd londyński, major zleca oddziałowi porucznika Sęka operować w sferze ich działania. Porucznik nie zgadza się z majorem, uważa, że należy nawiązać ścisłą współpracę z oddziałami radzieckimi, tym bardziej że cofający się pod naporem Armii Czerwonej Niemcy ze szczególną zaciekłością rozprawiają się z partyzantami. Dowódca zgrupowania radzieckiego major Sudakow zaprasza por. Sęka i jego żołnierzy do swego oddziału na obchody l Maja. Nie wszyscy przyjmują zaproszenie, ale część oddziału Sęka i on sam uczestniczy w uroczystości. Na leśnym przyjęciu nawiązują się kontakty między Polakami i Rosjanami, ale dochodzi też do wielu spięć, ujawniają się wzajemne, zadawnione pretensje. Polak Bruzda i Rosjanin Jegor z mieszanymi uczuciami wspominają wojnę polsko-radziecką 1918-1920, udział w niej swych dowódców Piłsudskiego i Budionnego. Młody Piołun, cierpiący na ból zęba, zwraca się o pomoc do rosyjskiej sanitariuszki - młodych połączy sympatia, która szybko przekształci się w miłość. Do Lublina przybywa Karol. Odwiedza dom swej ukochanej, Basi. Nie zastaje dziewczyny, a babka z goryczą mówi, że wnuczka przyjaźni się z kochanką gestapowca, utrzymuje kontakty w tym środowisku. Po pewnym czasie Karol dowie się jednak prawdy - Basia, uczestniczka ruchu oporu, wykonywała rozkazy swych zwierzchników. Nacierająca ku zachodowi Armia Czerwona powoduje wzmożoną aktywność partyzantów wszystkich zgrupowań. W odpowiedzi Niemcy opracowują precyzyjny plan likwidacji oddziałów partyzanckich. W operacji tej mają uczestniczyć wyborowe jednostki wojska i policji, czołgi, samoloty. Po koncentracji Niemcy okrążają i zaciekle atakują zgrupowanie partyzantów. Rozpoczyna się krwawa walka. Okopani partyzanci z determinacją odpierają przeważające siły wroga, nie mogącego skruszyć oporu. Sudakow proponuje majorowi Brzezinie wspólne - oddziałów radzieckich, AL oraz AK i BCh - przebicie się z okrążenia. Choć Brzezina zdaje sobie sprawię, że z wojskowego punktu widzenia jest to jedyne rozwiązanie, nie wyraża zgody. Partyzanci radzieccy sami przerywają pierścień niemiecki i odchodzą. Major Brzezina popełnia samobójstwo. Partyzanci ze zgrupowania AK i BCh bronią się na bagnach. Walka nie trwa jednak długo. Niemcy coraz mocniej zaciskają pierścień okrążenia, zapędzeni w błotnistą pułapkę partyzanci giną.
Ekipa - lista skrócona
- Reżyseria: Wiktor Turow
- Scenariusz: Jerzy Grzymkowski, Wiktor Turow
- Zdjęcia: Bogusław Lambach, Władimir Sporyszkow
- Scenografia: Adam Kopczyński, Alim Matwiejczuk
- Dekoracja wnętrz: Maria Karmolińska, W. Kowaliew
- Kostiumy: Nelly Żyżel, Alicja Sokołowska
- Muzyka: Andriej Wołkoński, Fryderyk Chopin
- Dźwięk: Gernard Baśko, Mikołaj Kompan
- Montaż: Ljubow Renicz
- Charakteryzacja: Grigorij Chrapuckij, Mirosław Jakubowski, Ryszard Ostanówko
- Kierownictwo produkcji: Wojciech Karmoliński, Siemion Tulman, Leonid Szczegłow
- Produkcja: PRF Zespoły Filmowe, Wytwórnia Filmowa Biełaruśfilm (Mińsk)
- Obsada aktorska: Boris Niewzorow (major Siergiej Antonowicz Sudakow, dowódca oddziału rosyjskiego), Jerzy Molga (major "Brzezina", dowódca oddziałów AK), Walentinas Masalskis (porucznik Grzegorz Nadein "Sęk"), Jewgienij Mienszow (Marian Bolkowski "Karol", polski komunista), Ingeborga Dapkunaite (Basia Zalewska; w napisach: Inga Dapkunajte)
Nagrody
- 1988 - Jerzy Grzymkowski Nagroda Ministra Obrony Narodowej II stopnia
- 1988 - Wiktor Turow Nagroda Ministra Obrony Narodowej II stopnia
Patrz także:
- 1988 - TRUDNA WIOSNA



















