filmpolski.pl: Film fabularny 1945-

DZIEWCZYNKA Z HOTELU EXCELSIOR

DZIEWCZYNKA Z HOTELU EXCELSIOR - galeria
Fot. Muzeum Kinematografii w Łodzi
Galeria zdjęć (6)

Adaptacja opowiadania Eustachego Rylskiego. Tytuł tomu, w którym znalazł się utwór autora "Stankiewicza", brzmi "Tylko chłód". Oddaje on dobrze psychologiczny i filozoficzny klimat pomieszczonych tam nowel, również "Dziewczynki z hotelu Excelsior". Jest to proza wyczyszczona z emocji, behawiorystyczna, niemal beznamiętna, bliska typowi narracji zastosowanemu przez Alberta Camusa w jego słynnym "Obcym". Bohaterowie Rylskiego to ludzie cierpiący na swoiste "odrętwienie duszy". Podobnie jest z księgowym Janem, w filmie Krauzego kreowanym przez Witolda Pyrkosza.
Jan z żoną Barbarą spędzają urlop w morskim kurorcie. Po latach małżeństwa są sobie właściwie obcy. Jan poznaje na plaży dwunastoletnią Inte, która prosi go, by przypilnował jej psa, kiedy ona pójdzie się wykąpać. Inte intryguje Jana swą niezwykłością, tajemniczością, wrażliwością. Coraz częściej wraca on też do lat dzieciństwa, przenosi się w świat wyobrażony . . . Żonę stara się adorować łysy wczasowicz; podczas wieczorku zapoznawczego okazuje się, że jest, tak jak Jan, księgowym . . . Sfrustrowany playboy zwraca na siebie uwagę ekstrawagancką jazdą czerwonym mercedesem . . . Jan wyznaje Inte, że jest złym człowiekiem. Dziewczynka proponuje nocną kąpiel. Jan w pewnym momencie zauważa, że jest sam wśród wzburzonych fal. Na miejscu Jana odpoczywa na plaży, po awanturze w nocnym barze, pobity playboy. Dziewczynka prosi go, by przypilnował jej psa, kiedy ona pójdzie sie wykąpać.
Reżyserowi udało się stworzyć w "Dziewczynce..." atmosferę depresji, psychicznego wyczerpania, dekadencji. Subtelnie pokazał też proces wyzwalania się człowieka z duchowej oschłości ku czemuś nowemu, nieznanemu i intrygującemu.

Ekipa

Varia

Pierwowzory

DZIEWCZYNKA Z HOTELU EXCELSIOR w innych naszych bazach

Wersja do druku