filmpolski.pl: Film fabularny 1945-

DOM SARY

"Dom Sary" powstał na motywach opowiadania Stefana Grabińskiego - międzywojennego pisarza, uznawanego za pioniera polskiej literatury fantastycznej. Bohaterką utworu Grabińskiego jest piękna i ponętna kobieta, która w rzeczywistości okazuje się groźnym monstrum, czyhającym na ciała swych kochanków. Sekunduje jej diaboliczny kamerdyner - łowca dusz uśmierconych przez swą towarzyszkę nieszczęśników. Opowiadanie Grabińskiego nawiązuje do biblijnej historii o Tobiaszu, Sarze i Asmodeuszu. Szczególnie dotyczy to postaci Tobiasza, który, dzięki m.in. wstrzemięźliwości seksualnej, zyskał siłę ducha zdolną przeciwstawić się wszelkim pokusom Złego. Odpowiednikiem Tobiasza w filmie Lecha jest Doktor. To właśnie on staje do walki z Sarą. Bardziej jednak niż ze zmysłową kobietą-demonem musi zmagać się z samym sobą. Sara bowiem przeraża go, ale i fascynuje. Być może warto za chwilę rozkoszy w jej ramionach zapłacić najwyższą cenę? Film Zygmunta Lecha powstał jako część cyklu telewizyjnego pt. "Opowieści niesamowite". Niepisanym prawem produkcji tego rodzaju jest mnogość efektów specjalnych, często szokujących makabrą. "Dom Sary" nie mógł pozostać od nich wolny. Nad rozpadem, a następnie zanikiem ciał ofiar głównej bohaterki pracowano kilkanaście miesięcy. Pożądany efekt siągnięto dzięki specjalnemu urządzeniu, zbudowanemu m.in. z baniek od mleka i systemu rurek ze sprężonym gorącym powietrzem. Mechanizm ten powodował, że kukła imitująca ofiarę Sary roztapiała się na galaretowatą substancję, a potem wyparowywała. Równie pieczołowicie pracowano nad maskami, przeobrażającymi urodziwą kobietę w odrażającego potwora. Wszakże nie makabryczne sceny są tym, co w filmie Lecha najciekawsze. Ważniejsze wydaje się jego przesłanie, pesymistycznie dowodzące, że zło, nawet zwyciężone za cenę cierpień i wyrzeczeń, zawsze powraca.

Ekipa - lista skrócona

Pierwowzory

DOM SARY w innych naszych bazach

Wersja do druku