KRZYK (1982)
- Film fabularny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1982
- Premiera: 1983. 12. 02
- Gatunek: Film psychologiczny, Film obyczajowy
- Dane techniczne: Barwny. 2500 m. 88 min.
Plenery: Warszawa (Praga, Dworzec Warszawa Centralna, Dworzec Warszawa Śródmieście)
- Fot. Archiwum Wiesława Zdorta
- Galeria zdjęć (9)
"Krzyk" jest filmem mocnym, mrocznym, pełnym napięcia, sensacyjnym w sposobie prowadzenia narracji i zarazem bardzo emocjonalnym w tonie, co udziela się widowni. I czy będą to reakcje nacechowane dodatnio czy ujemnie, Barbara Sass nie uchybiła starej zasadzie kina: przede wszystkim nie nudzić" - pisała po premierze "Krzyku" jedna z recenzentek. O wysokiej randze trzeciego po "Bez miłości" i "Debiutantce" filmu twórczyni "Pokuszenia" przesądza głównie znakomita rola Doroty Stalińskiej, przez wiele lat ulubionej aktorki Sass. Stalińska dała tu subtelnie wycieniowany psychologicznie portret wulgarnej dziewczyny z marginesu, przebojowej i silnej w realiach półświatka, lecz zdumiewająco bezbronnej i zagubionej w świecie ludzi "normalnych", nie skażonych przestępczą przeszłością ani wychowaniem w patologicznej rodzinie. Obsadową niespodzianką filmu jest też zapadający w pamięć epizodyczny występ Igi Cembrzyńskiej w roli zapijaczonej, zeszmaconej matki bohaterki. Sporo też w "Krzyku" przenikliwych obserwacji nie tylko ludzkiej psychiki, lecz także barwnych obyczajowych konkretów rodem z "zakazanych" rejonów stolicy.
Rok 1981. Marianna, młoda złodziejka z warszawskiej Pragi, wychodzi z więzienia i dzięki pomocy kuratora społecznego rozpoczyna pracę w luksusowym domu starców. Trwa tam właśnie kontrola. Istnieją bowiem podejrzenia, że część miejsc zajmują bezprawnie dawni prominenci. Jednym z nich jest podobno antypatyczny i władczy pan Nowicki, zwany Starym, którym opiekuje się Marianna. Niebawem dziewczyna opuszcza zapuszczone mieszkanie matki alkoholiczki i jej kochanka. Wprowadza się do swego nowego chłopaka Marka, pielęgniarza z domu starców. Chwilowo mieszka on w baraku, lecz ma obiecany lokal w spółdzielni. Pod wpływem uczucia do Marka Marianna zmienia się z wulgarnej chłopczycy w miłą, zadbaną dziewczynę. Niestety, idylla nie trwa długo. Brak im pieniędzy na mieszkanie, które Markowi przyznano. Dziewczyna po gwałtownej kłótni z Nowickim zabija go, sądząc, że wymierza sprawiedliwość, choć zarzuty przeciwko niemu okażą się fałszywe. [TVP]
Ekipa - lista skrócona
- Reżyseria: Barbara Sass
- Scenariusz: Barbara Sass
- Zdjęcia: Wiesław Zdort
- Scenografia: Jerzy Sajko
- Dekoracja wnętrz: Jerzy Sajko
- Kostiumy: Jolanta Jackowska
- Muzyka: Wojciech Trzciński
- Dźwięk: Krzysztof Grabowski
- Montaż: Maria Orłowska
- Charakteryzacja: Maria Dziewulska
- Kierownictwo produkcji: Ryszard Straszewski
- Produkcja: Studio Filmowe Kadr
- Obsada aktorska: Dorota Stalińska (Marianna "Perełka"), Stanisław Igar (Nowicki), Krzysztof Pieczyński (Marek), Iga Cembrzyńska (matka Marianny), Anna Romantowska (siostra przełożona)
Nagrody
- 1983 - Barbara Sass Koszalin (Koszaliński Festiwal Debiutów Filmowych "Młodzi i Film")-Grand Prix "Wielki Jantar" za oryginalne ujęcie trudnego społecznego problemu współczesnej młodzieży ze środowisk moralnie zagrożonych i przedstawienie go w atrakcyjnej formie artystycznej
- 1983 - Barbara Sass San Sebastian (MFF)-nagroda CAALA
- 1983 - Dorota Stalińska San Sebastian (MFF)-nagroda CAALA
- 1983 - Dorota Stalińska San Sebastian (MFF)-nagroda CIDALC
- 1983 - Dorota Stalińska Koszalin (KSF "Młodzi i Film")-nagroda aktorska przyznana w plebiscycie publiczności
