filmpolski.pl: Film fabularny 1945-

WIELKA MIŁOŚĆ BALZAKA

WIELKA MIŁOŚĆ BALZAKA - galeria
Galeria zdjęć (2)

Pierwsze spotkanie Honoriusza Balzaka z hrabiną Eweliną Hańską odbyło się w 1833 roku w Neuchatel. Według istniejących zapisów pani Hańska ubrana była w aksamitną suknię koloru bratków. Autor "Ojca Goriot", który uwielbiał fiolet, nie mógł pozostać wobec niej obojętnie uprzejmym. Podjął konwersację z właściwym sobie wigorem i poczuciem humoru. Pani Hańska nieco inaczej wyobrażała sobie geniusza pióra, w którym rozczytywała się od lat. Jej oczom ukazał się bowiem człowiek niskiego wzrostu, przysadzisty, by nie rzec otyły, nie dbający zbytnio o fryzurę i posiadający aż nadto widoczne braki w uzębieniu. Początkowe, niemiłe wrażenie szybko jednak prysnęło. Bijąca z twarzy pisarza inteligencja, niepowtarzalny uśmiech i pełne tajemniczego ognia oczy zrobiły swoje. Po kilku minutach rozmowy pani Hańska wiedziała już, że nie dopuści, by znajomość z tym niezwykłym człowiekiem skończyła się na jednej rozmowie. Cel swój osiągnęła tym łatwiej, że i twórca "Komedii ludzkiej" był nią wyraźnie zafascynowany. Zrobiły na nim wrażenie jej "kształty imponujące i ponętne", "zmysłowe wargi" oraz "nonszalancja i godność, wzięcie wyniosłe i lubieżne zarazem". Niestety, znajomość zaczęta tak obiecująco, wkrótce została wystawiona na ciężką próbę. Balzak i pani Hańska musieli się rozstać aż na siedem lat. Pozostała im korespondencja, dziesiątki listów niespotykanie dziś długich, dzięki którym podtrzymywali łączące ich uczucie. Gdy wreszcie mogli się spotykać, czynili to dyskretnie i w różnych miejscach - w Szwajcarii, Holandii, we Włoszech i Sankt-Petersburgu. Po długich perypetiach, kiedy już nic nie stało obojgu na przeszkodzie, wzięli ślub. Nastąpiło to jednak dopiero w roku 1850. Balzak był już wtedy poważnie chory na serce i wkrótce umarł. Dzieje ich wieloletniego romansu stanowią trzon fabularny serialu, zrealizowanego przez Wojciecha Solarza. Przygotowania do jego nakręcenia trwały siedem lat. "Wielka miłość Balzaka" była bowiem koprodukcją polsko-francuską, co w naszej ówczesnej kinematografii nie zdarzało się często i nie było mile widziane ze względów bynajmniej nie artystycznych. Niełatwe okazało się też skompletowanie obsady. Szczególnie w przypadku głównej roli. Potrzebny był bowiem aktor łudząco podobny do Balzaka, a jednocześnie na tyle dobry, by udźwignąć ciężar roli. Po miesiącach poszukiwań Wojciech Solarz wybrał Pierre'a Meyranda. Reżyser był tak zadowolony, że zaangażował go bez prób. Przełamał nawet opory francuskich producentów, którym Meyrand wydawał się zbyt mało znany. Ogółem przy realizacji "Wielkiej miłości Balzaka" pracowało ok. 300 aktorów teatralnych, telewizyjnych i filmowych, zarówno z Francji, jak i z Polski. Zdjęcia kręcono w oryginalnych plenerach Paryża, Leningradu, Krakowa i Alp Szwajcarskich. Serial odniósł sukces. Polskiej publiczności spodobał się bardzo, krytykom mniej - choć oceny jednoznacznie negatywne należały do rzadkości. "Wielką miłość Balzaka" pokazywano również w kilku krajach zachodnich - w Szwecji, Belgii, Szwajcarii, Kanadzie i oczywiście we Francji.

Ekipa

NADZIEJE I UPOKORZENIA (1)

Ewelina Hańska - z domu hrabianka Rzewuska, zamieszkuje wraz ze starszym od siebie o 25 lat mężem w majątku Wierzchownia na Ukrainie. Będąc zagorzałą miłośniczką talentu Honoriusza Balzaka, pisze do artysty list, wyrażający podziw dla jego twórczości. Trzydziestotrzyletni, sławny już pisarz, prowadzący w Paryżu życie ponad stan, pożycza od matki i siostry pieniądze i wyrusza do Szwajcarii. Udaje się tam też pani Hańska z mężem i córką.

Ekipa

CUDZOZIEMKA (2)

Honoriusz Balzak i Ewelina Hańska spotykają się w Szwajcarii. Sławny pisarz jest oczarowany urodą i osobowością polskiej damy. Czyni jej pierwsze miłosne wyznania. Wróciwszy do Paryża śle namiętne listy do pięknej pani Hańskiej. Jeden z nich wpada w ręce męża Eweliny.

Ekipa

CONTESSA (3)

Balzak wybiera się ponownie do Szwajcarii na święta Bożego Narodzenia. W styczniu 1834 roku Ewelina i Honore zostają kochankami. Nie przeszkadza to słynnemu Francuzowi w nawiązaniu w Paryżu romansu z piękną contessą, Sarą Guidoni-Visconti. Ponieważ pisarz odmawia odbycia służby wojskowej, zostaje wtrącony do więzienia.

Ekipa

KOMEDIA LUDZKA (4)

Dzięki interwencji jednej z przyjaciółek, Balzak wychodzi na wolność. Pani Hańska, do której dotarły wieści o romansie jej kochanka z contessą, zrywa z nim podczas spotkania w Wiedniu. Na domiar złego również i contessa - po zapłaceniu długów Balzaka - zrywa z nim. Na szczęście wydawcy decydują się na rozpoczęcie druku "Komedii ludzkiej".

Ekipa

SPOTKANIE W SANKT - PETERSBURGU (5)

Balzak ciężko pracuje nad swym gigantycznym zamierzeniem literackim. W 1841 roku umiera mąż Eweliny - Wacław Hański. Po ośmiu latach rozstania Hańska spotyka się z Balzakiem w Petersburgu, ale nie chce wyrazić zgody na małżeństwo.

Ekipa

LINOSKOCZKI (6)

Między spotkaniem Eweliny i Honoriusza w Petersburgu a następnym - w Dreźnie - Balzak pisze 18 powieści. Mimo to nadal pogrążony jest w długach. Anna, córka Eweliny, wychodzi za mąż za Jerzego Mniszcha. Balzac, który od dawna uchodzi za przyjaciela rodziny, zaprasza młodych do Paryża. Tu Ewelina zgadza się wreszcie na ślub. Teraz potrzebna jest już tylko zgoda cara. Zazdrosna przyjaciółka Balzaca kradnie listy, w których Ewelina przyznaje się do ciąży i urodzenia martwego dziecka. Balzak wykupuje listy i pali je, jednak zraniona do głębi pani Hańska wyjeżdża do Wierzchowni. [PAT]

Ekipa

WYZWOLONY (7)

Rok 1847. Samotny i zgnębiony chorobą Balzak wyprawia sie w daleką podróż do Wierzchowni. Krótko bawi w Paryżu, gdzie jest świadkiem Rewolucji Lutowej 1848 roku, po czym znowu wraca do majątku pani Hańskiej. Zdając sobie sprawę z beznadziejnego stanu zdrowia pisarza, pani Ewelina zgadza się na ślub. Małżonkowie wyjeżdżają do Paryża, gdzie autor "Komedii ludzkiej" umiera, przeżywszy zaledwie pięć miesięcy u boku ukochanej.

Ekipa

Wersja do druku