PANNY I WDOWY
- Film fabularny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1991
- Premiera: 1991. 09. 12
- Gatunek: Film obyczajowy
- Dane techniczne: Barwny (negatyw: Fujicolor). 145 min.
Po upadku powstania styczniowego ci, którzy walczyli w powstańczych szeregach, masowo zostają wywożeni na Sybir. Bogata ziemianka, Ewelina, tak jak wiele innych polskich dam, postanawia tam wyjechać za ukochanym mężczyzną, Janem Darskim. Nie powstrzymuje jej nawet rozpacz jedynej, ukochanej córki, Karoliny, nie wyobrażającej sobie życia bez matki. Ewelina dociera do Jana. Opiekuje się załamanym mężczyzną, a po samobójczej śmierci męża, Cypriana, bierze z Darskim ślub. Wkrótce Jan umiera, Ewelina zaś, zgwałcona przed wyjazdem, wraca do kraju. Po latach dorosła już Karolina przypadkowo spotyka matkę, poznaje swą przyrodnią siostrę - Suzanę. Ewelina, Karolina i Suzane zamieszkują razem, ale nie na długo. Po awanturze z matką, usiłującą nie dopuścić do związku Karoliny z lekkoduchem Edwardem Borskim, córka opuszcza dom wraz z ukochanym. Karolina, tak jak przed laty jej matka, wyjeżdża w ślad za ukochanym wywiezionym do Rosji. Po przyjeździe spotyka ją przykre rozczarowanie. Borski rozpił się, utrzymuje intymne kontakty z miejscową dziewczyną, traktuje Karolinę bardzo brutalnie. Młoda kobieta umiera, wydając na świat córkę - Ewelinę. Osierocona Ewelina dzięki życzliwości nieznajomych zostaje przywieziona z Rosji do wolnej już Polski, do rodzinnego domu matki. Zastępuje ją Ewelinie, kochająca ją jak własne dziecko, Suzane. Podczas okupacji Ewelina rodzi dziecko - córkę Zuzannę. Wychowuje ją sama, gdyż porzuciła męża, miernego aktora estradowego, kolaborującego z Niemcami. Po wojnie Ewelina, ziemianka z pochodzenia, zostaje wywieziona do rosyjskiego obozu. Po latach wraca do kraju, odnajduje Zuzannę. Ewelina umiera na atak serca 13 grudnia 1981 r. - po sforsowaniu drzwi jej mieszkania przez patrol stanu wojennego. Zuzanna i jej mąż, działacz "Solidarności", po internowaniu, wyjeżdżają do Paryża. Mimo że ułożyli sobie tam życie, wracają, głównie za sprawą Zuzanny, do kraju. Zuzanna odwiedza rodzinny, zdewastowany dwór. Teraz już swój dom . . .
Ekipa
- Reżyseria: Janusz Zaorski
- Reżyser II: Małgorzata Raszek-Zaliwska, Elżbieta Osińska
- Współpraca reżyserska: Jerzy Romanowski
- Scenariusz: Maria Nurowska
- Dialogi: Maria Nurowska, Janusz Zaorski
- Zdjęcia: Witold Adamek
- Operator kamery: Witold Adamek
- Współpraca operatorska: Krzysztof Strąbski, Zbigniew Bończyk, Eugeniusz Maciaszek
- Scenografia: Jerzy Sajko, Anna Bohdziewicz
- Scenograf II: Jerzy Muller
- Współpraca scenograficzna: Alicja Olak, Jan Szwagrzyk
- Dekoracja wnętrz: Teresa Gruber, Anna Seitz-Wichłacz
- Rekwizyty: Lechosław Baniecki, Waldemar Brzeziński, Zdzisław Kobyliński
- Kostiumy: Barbara Śródka-Makówka, Anna Ostapińska
- Kostiumy wojskowe: Andrzej Szenajch
- Współpraca kostiumograficzna: Teresa Wardzała, Monika Kierzkowska
- Militaria: Andrzej Szenajch
- Muzyka: Andrzej Kurylewicz
- Wykonanie muzyki: Filharmonia Narodowa (Warszawa) (orkiestra)
- Dyrygent: Andrzej Kurylewicz
- Konsultacja muzyczna: Zbigniew Zbrowski
- Realizacja nagrań: Classicord
- Dźwięk: Krzysztof Grabowski
- Współpraca dźwiękowa: Elżbieta Zakrzewska, Andrzej Chuszno
- Imitator dźwięku: Stanisław Hojden
- Montaż dźwięku: Małgorzata Rodowicz, Alicja Torbus
- Montaż: Halina Prugar-Ketling
- Charakteryzacja: Anna Adamek, Grażyna Dąbrowska, Elżbieta Pietrzak
- Współpraca charakteryzatorska: Monika Krasińska, Ludmiła Krawczyk
- Fotosy: Renata Pajchel
- Ewolucje kaskaderskie: Stefan Wójcicki (nie występuje w napisach), Jacek Jeleń (nie występuje w napisach), Monika Gajzler (nie występuje w napisach), Witold Gajzler (jeździec; nie występuje w napisach)
- Efekty pirotechniczne: Jacek Jeliński
- Opracowanie graficzne: Mirosław Mentcel
- Konsultacja: Nadzieja Sterianos (d/s języka rosyjskiego), Zbigniew Modej (d/s kaskaderskich), Adam Warchoł (d/s koni i powozów), Jan Rutkiewicz (d/s historyczno-wojskowych), Juliusz Siudziński (d/s samochodowych)
- Kierownictwo produkcji: Tadeusz Lampka
- Organizacja produkcji: Anna Fiedoruk, Jerzy Janicki, Krzysztof Staszewski
- Współpraca produkcyjna: Arkadiusz Grzegorczyk, Anna Winnicka
- Kierownictwo planu: Robert Feluch
- Sekretariat planu: Helena Guściora
- Sekretariat grupy: Grażyna Wołyniec
- Administracja: Elżbieta Bartosz, Stanisława Deczkowska
- Kasjer: Anna Podkańska
- Produkcja: Studio Filmowe (d. Zespół Filmowy) Dom
- Laboratorium: Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych (Warszawa)
- Obsada aktorska: Maja Komorowska (Ewelina Lechicka), Katarzyna Figura (Karolina, córka Eweliny), Ewa Dałkowska (Susanne, córka Eweliny), Maria Gładkowska (Ewelina, córka Karoliny), Joanna Szczepkowska (Zuzanna, córka Eweliny), Andrzej Zaorski (malarz Henryk, kuzyn Lechickich), Jan Nowicki (Cyprian Lechicki, mąż Eweliny), Władysław Kowalski (Jan Darski, miłość Eweliny), Artur Żmijewski (ksiądz Bradecki, zesłaniec na Syberii), Wojciech Wysocki (zesłaniec Edward Borski, miłość Karoliny), Krzysztof Tyniec (nauczyciel w Lechicach, miłość Susanne), Piotr Machalica (doktor Piotr, zesłaniec na Syberii), Jan Peszek (aktor Stanisław Chmurka, mąż Eweliny, ojciec Zuzanny), Paulina Młynarska (Zosia, przyjaciółka Eweliny), Kazimierz Kaczor (komendant łagru, potem pułkownik SB), Wojciech Malajkat (Herbert, więzień łagru), Tadeusz Bradecki (mąż Zuzanny), Marek Bargiełowski (Zygmunt, zarządca w Lechicach), Halina Bednarz, Dariusz Buchowiecki, Jolanta Bujnowska, Maria Chwalibóg (żona zarządcy Zygmunta), Teresa Gniewkowska-Ejmont, Stanisław Górka (SB-ek na ślubie Zuzanny), Andrzej Grabarczyk (strażnik w łagrze, potem oficer SB), Andrzej Grąziewicz (komisarz policji w lokalu), Tadeusz Hanusek (odźwierny w lokalu), Sławomir Holland (oficer sowiecki), Ryszard Jabłoński (więzień łagru), Jerzy Januszewicz (właściciel lokalu), Jan Jurewicz (żołnierz sowiecki), Anemona Knut (mała Karolina, córka Karoliny), Zbigniew Korepta, A Kosiński, Krzysztof Kowalewski (proboszcz), G Krysztofin (ksiądz udzielający ślubu Zuzannie), H Kuśmierczyk, Wojciech Machnicki (oficer sowiecki), Sylwester Maciejewski (strażnik w Lechicach), Borys Marynowski (żołnierz francuski), Zofia Merle (służąca w Lechicach), Celina Męcner, Mariusz Pilawski, Piotr Polk (rosyjski zesłaniec, przyjaciel Borskiego), K Przepłata, Zdzisław Rychter (ZOMO-wiec w mieszkaniu Eweliny), Piotr Rzymyszkiewicz, Katarzyna Skolimowska (oddziałowa w więzieniu w Olszynce Grochowskiej), Joanna Sobieska, Karol Strasburger (redaktor naczelny pisma, kochanek Eweliny), Roman Szafrański (towarzysz Borskiego w Paryżu), Agnieszka Suchora (sprzedawczyni kapeluszy w paryskim sklepie Eweliny), Bogdan Śmigielski, Kazimiera Utrata-Lusztig, Waldemar Walisiak, Alina Wons (Ala, służąca Susanne), Grzegorz Wons (służący Susanne, mąż służącej Ali), Janusz Zadura (służący w Lechicach), Anna Zagórska (internowana), Jerzy Dominik (chłop Jasza na Syberii; nie występuje w czołówce), Robert Gajzler (Ewelina, córka Karoliny w dzieciństwie; nie występuje w czołówce), Mieczysław Kadłubowski (nie występuje w napisach), Beata Kawka (kobieta modląca się przed ołtarzem Matki Boskiej Lechickiej; nie występuje w czołówce), Krystyna Miecikówna (matka chłopa Jaszy; nie występuje w czołówce), Kazimierz Orzechowski (ksiądz odprawiający ponowny pogrzeb Eweliny w Lechicach; nie występuje w czołówce), Stanisław Pąk (służący w Lechicach; nie występuje w czołówce), Katarzyna Śmiechowicz (modelka; nie występuje w napisach), Paweł Wilczak (mężczyzna modlący się przed ołtarzem Matki Boskiej Lechickiej; nie występuje w czołówce), Janusz Zaorski (kupujący książki w Księgarni Polskiej w Paryżu; nie występuje w czołówce)
Nagrody
- 1991 - Kair (MFF)-wyróżnienie
Varia
- Utwór muzyczny: SERCE
- Muzyka : I. Dunajewski
- Utwór muzyczny: JE CHERCHE APRES TITINE
- Muzyka : Ferdinand Niquet
- Słowa piosenki (-nek) : Andrzej Włast, Andrzej Zaorski
- Utwór muzyczny: BOŻE COŚ POLSKĘ
- Muzyka : Alojzy Feliński
Patrz także:
- 1991 - PANNY I WDOWY (serial tv)
