ZAKŁAD
- Film fabularny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1990
- Premiera: 1991. 11. 30
- Gatunek: Film obyczajowy
- Dane techniczne: Barwny (negatyw: Agfa-Gevaert). 72 min.
Plenery: Lubomierz.
W 1988 r. Teresa Kotlarczyk zrealizowała dokumentalny film "Piłowanie" o zakładzie poprawczym dla chłopców. Pokazała w nim, że system, który miał wychowywać, obrócił się w swoje przeciwieństwo. Mechanizm opierający się na istnieniu dwóch oddzielnych światów: wychowanków i wychowawców już w założeniu skazany był na destrukcję. W "Zakładzie", nakręconym dwa lata później debiucie fabularnym Teresy Kotlarczyk, nagrodzonym m.in. na festiwalu w hiszpańskim mieście Gijón, reżyserka powróciła do tamtej tematyki, choć nieco inaczej ją ujęła. Zdjęcia kręcono nie w prawdziwym zakładzie, ale w internacie Studium Nauczycielskiego w Lubomierzu. Nie ma tam autentycznych wychowanków ani wiernie odtworzonych realiów. Nie wiemy nawet, za co bohaterowie filmu trafili do poprawczaka. Wystarczy, że znajdują się po tej stronie krat. Dla większości z nich zakład jest jedynym miejscem, w którym potrafią żyć. Przewodzi im Tomek Koziel, który już dziewięć razy próbował uciekać. Osiem razy go złapano, za dziewiątym sam wrócił, co było osobistym sukcesem dyrektora placówki, Wygona. W nagrodę mianował chłopaka "komendantem" grupy. Dyrektor Wygon, surowy, cyniczny, chwilami trochę melancholijny, trzyma swych podopiecznych żelazną ręką. Zna na wylot ich samych i reguły, jakimi rządzi się życie w zamknięciu. Kaleki, rozgoryczony mężczyzna rekompensuje własne nieszczęścia i upokorzenia mszcząc się na innych, raniąc ich i obserwując ich cierpienie. Oczywiście, ma pewne zasady, których się trzyma i czasami zaskakuje wychowanków "ludzkim" gestem. Jak się okaże, ma też coś, co kocha i czego zniszczenie szczególnie go zaboli. Jego przeciwieństwem jest młody, pracujący dopiero od miesiąca wychowawca Marek. Zagubiony kontestator, łagodny i bezradny wobec okrutnej rzeczywistości zakładu, jeszcze nie akceptuje zastanych tam reguł, waha się, buntuje, chce odejść. Do czasu. Jedynym członkiem kadry wychowawczej, który dobrze się czuje w zakładzie i nie odczuwa dylematów moralnych jest niejaki Musiał, osiłkowaty, prostacki brutal, były bokser, przekonany o swej wszechwładzy nad chłopcami. Ze zdziwieniem przyjmie fakt, że właśnie ten, po którym najmniej by się tego spodziewał, podniesie na niego rękę. W ten zamknięty, ponury świat wkracza pewnego dnia młoda reżyserka Magda. Szuka "prawdy o człowieku w ekstremalnych warunkach", postanawia więc nakręcić film dokumentalny o młodych ludziach odsiadujących karę. Dyrektor wyraża zgodę na wejście ekipy filmowej na teren zakładu. Ale pojawienie się atrakcyjnej kobiety powoduje szereg komplikacji, prowokuje napięcia, zaostrza konflikty. Wychodzą na jaw patologiczne stosunki łączące dyrektora zakładu z jego podopiecznymi oraz oparte na bezwzględności i sile układy między wychowankami. Tomek, którego dziennikarka wypytuje o jego marzenia, zakochuje się w niej. Pod wpływem uczucia rodzi się w nim potrzeba buntu, zmiany. Modelowy podopieczny, duma dyrektora Wygona, postanawia zrobić coś, czym mógłby zwrócić uwagę Magdy, wywrzeć na niej niezatarte wrażenie. [PAT]
Ekipa
- Reżyseria: Teresa Kotlarczyk
- Reżyser II: Irena Kilarska-Kobierzewska, Krzysztof Poboży
- Współpraca reżyserska: Artur Jędruszek
- Scenariusz: Andrzej Dziurawiec
- Dialogi: Teresa Kotlarczyk, Andrzej Dziurawiec
- Zdjęcia: Piotr Wojtowicz
- Operator kamery: Piotr Wojtowicz
- Współpraca operatorska: Czesław Cyran, Roman Poczapski
- Oświetlenie: Jerzy Pras, Jan Dobrowolski, Mirosław Dobrowolski, Radosław Bem
- Scenografia: Barbara Ostapowicz
- Scenograf II: Bogdan Zajączkowski
- Współpraca scenograficzna: Mirosława Duda, Andrzej Brewiński, Kazimierz Łakomy, Eryk Roman Żuberek, Kazimierz Odrzywolski
- Dekoracja wnętrz: Barbara Ostapowicz
- Kostiumy: Zofia Pruchnicka
- Współpraca kostiumograficzna: Małgorzata Wielgat, Ryszard Jędrychowski
- Muzyka: Michał Lorenc
- Wykonanie muzyki: Maciej Talaga (gitara; nie występuje w napisach)
- Dyrygent: Michał Lorenc
- Konsultacja muzyczna: Jerzy Goryszewski
- Dźwięk: Grażyna Niewińska
- Współpraca dźwiękowa: Kazimierz Siczek
- Imitator dźwięku: Stanisław Hojden
- Realizacja nagrań: Zbigniew Malecki
- Montaż: Irena Choryńska
- Charakteryzacja: Olga Wiśniowska, Jolanta Wodecka-Pawlak
- Konsultacja: Ryszard Francman (kaskaderska)
- Opracowanie graficzne: Mirosław Mentcel
- Opieka artystyczna: Janusz Kijowski
- Kierownictwo produkcji: Jerzy Szebesta
- Kierownictwo produkcji II: Anna Słowińska, Adam Obłąk
- Współpraca produkcyjna: Małgorzata Rewczuk, Joanna Lambert, Alina Fedoryszyn, Teresa Grodzka, Jolanta Dworakowska, Maria Makowska
- Kierownictwo planu: Ryszard Francman
- Sekretariat planu: Ina Poleszczuk
- Administracja: Jadwiga Topolska
- Produkcja: Studio Filmowe im. Karola Irzykowskiego (Warszawa)
- Atelier: Wytwórnia Filmów Fabularnych (Wrocław)
- Obsada aktorska: Jan Peszek (dyrektor zakładu Wygon), Grażyna Trela (dziennikarka Magda), Paweł Królikowski (Tomek Koziel), Krzysztof Kolberger (wychowawca Marek), Bartłomiej Topa (Andrzej Matłak), Włodzimierz Musiał (wychowawca Musiał), Mariusz Bonaszewski ("Świr"), Robert Gonera (Mariusz), Paweł Niczewski ("Gigant"), Jarosław Gruda ("Warchoł"), Ryszard Kotys (strażnik), Jarosław Szoda (operator), Tomasz Majeran ("Basia"), Bartosz Francman ("Bartosia"), Piotr Michalski ("Sobota"), Jacek Radziński (Franek), Jacek Bończyk ("Jasia"), Adam Cywka ("Zuzia"), Dariusz Sosiński (kolega "Warchoła")
Nagrody
- 1991 - Teresa Kotlarczyk Gijon (MFF dla dzieci)-nagroda jury
- 1991 - Teresa Kotlarczyk Gijon (MFF dla dzieci)-nagroda za reżyserię
- 1991 - Teresa Kotlarczyk Sztokholm (Międzynarodowe Forum Kultury)
- 1990 - Teresa Kotlarczyk Gdynia (do 1986 Gdańsk) (FPFF)-Wyróżnienie Specjalne Jury
- 1990 - Teresa Kotlarczyk Nagroda Fundacji Kultury Polskiej
Varia
- Piosenka: PEJZAŻ
- Muzyka : Paweł Królikowski
- Słowa piosenki (-nek) : Paweł Królikowski
- Wykonanie piosenki (-nek) : Paweł Królikowski


















