SUPERWIZJA
- Film fabularny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1990
- Premiera: 1993. 07. 14
- Gatunek: Film fantastyczny
- Dane techniczne: Barwny. 83 min.
Jest wiek XXI - wiek superwizji. To nowe medium działa na wszystkie zmysły, stwarzając odbiorcy całkowitą iluzję rzeczywistości. Wrażenia dostarczane za pośrednictwem superwizji całkowicie się jednak różnią od tego, co przynosi życie codzienne - są przyjemne, łagodnie usypiające, słodkie. Każdy, kto poznał uroki superwizji, nie chce wracać do rzeczywistości. Jest to tym bardziej zrozumiałe, że prawdziwy świat nie ma nic do zaproponowania - w wieku XXI pięknie jest tylko na ekranie telewizora; miasta leżą w gruzach, ludzie nie chcą i nie potrafią pracować, brakuje żywności.
Robert, były narkoman superwizyjnych snów, opuszcza po kilku latach klinikę rehabilitacyjną. Chce wrócić do normalnego życia, ale normalnego życia już nie ma. Wszyscy pogrążeni są w letargu, bierni, zapatrzeni w telewizory. Miasto kontroluje grupa policjantów - agentów służby bezpieczeństwa. Robert pragnie to zmienić, a przynajmniej zrozumieć, dlaczego tak jest, dotrzeć do odpowiedzialnych za obecny stan rzeczy. Odwiedza ostatnie, od lat nieczynne kino, spotyka się z dawną towarzyszką życia, gwiazdą superwizyjnych "klipów", i ze starymi przyjaciółmi, próbuje walczyć z tymi, którzy zawładnęli miastem. W nocnej podróży towarzyszy mu piękna i odważna dziewczyna.
Dwie najbardziej przerażające wizje rzeczywistości, stworzone przez literaturę, zawarte są niewątpliwie w "Roku 1984" George'a Orwella i "Nowym, wspaniałym świecie" Aldousa Huxleya. Autorzy "Superwizji" odwołali się do obrazu przedstawionego w obu dziełach, ale Huxleya jest u Glińskiego z pewnością więcej niż Orwella. Ludzie z jego filmu są bowiem raczej ogłupieni i bezwolni niż zastraszeni. Jak u Huxleya, indoktrynacja jest tak skuteczna, że prawie nikt się nie buntuje, bo prawie nikt nie wie, że oprócz, czy zamiast, tego "nowego, wspaniałego świata" mógłby istnieć jakiś inny. Symbolem tego starego świata pozostaje nieczynne kino, miejsce, do którego ludzie przychodzili z własnej woli, by oglądać prawdziwe filmy.
Ekipa
- Reżyseria: Robert Gliński
- Współpraca reżyserska: Sylwia Czaplewska, Grzegorz Okrasa, Monika Zalewska
- Scenariusz: Robert Gliński, Ewaryst Iżewski
- Zdjęcia: Krzysztof Ptak
- Współpraca operatorska: Zbigniew Jakubowski, Roman Taborski
- Scenografia: Andrzej Przedworski
- Współpraca scenograficzna: Adam Magajewski, Piotr Auerbach, Joanna Lelanow, Zbigniew Pląsek
- Dekoracja wnętrz: Wiesława Chojkowska
- Rekwizyty: Janusz Stasiak, Ryszard Krotewicz
- Kostiumy: Maria Wiłun
- Współpraca kostiumograficzna: Mirosława Czajka, Bożena Kubasiewicz, Jolanta Łuczak
- Muzyka: Michał Lorenc
- Wykonanie muzyki: Wielka Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia i Telewizji (Katowice)
- Dyrygent: Zdzisław Szostak
- Konsultacja muzyczna: Małgorzata Przedpełska-Bieniek
- Dźwięk: Małgorzata Lewandowska
- Współpraca dźwiękowa: Małgorzata Krupa, Stanisław Nalazek
- Imitator dźwięku: Bogusław Nowak
- Montaż dźwięku: Mirosław Jabłoński
- Montaż: Grażyna Kociniak
- Współpraca montażowa: Urszula Rekłajtis
- Charakteryzacja: Grażyna Kula
- Współpraca charakteryzatorska: Elżbieta Kubalska
- Konsultacja: Maciej Owsiany, Robert Brzeziński, Jan Kakietek, Bogdan Krawczyk
- Ewolucje kaskaderskie: Józef Stefański (nie występuje w czołówce)
- Fotosy: Grzegorz Torzecki
- Opracowanie graficzne: Mirosław Mentcel
- Kierownictwo produkcji: Henryk Romanowski
- Organizacja produkcji: Paweł Mantorski, Jacek Czaplewski, Grażyna Borkowska, Witold Czarnowski, Barbara Czarnowska, Ewa Radczuk, Kazimiera Mordzielewska
- Kierownictwo planu: Janusz Turkowicz
- Produkcja: Studio Filmowe (d. Zespół Filmowy) Dom
- Atelier: Wytwórnia Filmów Dokumentalnych (Warszawa)
- Laboratorium: Wytwórnia Filmów Fabularnych (Łódź)
- Obsada aktorska: Jan Nowicki (Robert Moren), Małgorzata Piorun (córka Kellera), Marzena Trybała (Anna, była żona Roberta), Joanna Żółkowska (Marta, współpracownica Kellera), Jerzy Bińczycki (Ryszard Edman, prezes "SuperWizji"), Jan Englert (Joachim), Marian Opania (Kuba), Bronisław Pawlik (profesor Keller), Małgorzata Krzysica (kochanka Kuby), Beata Rybotycka (piosenkarka w barze), Eleonora Wallner (matka Kuby), Alicja Resich-Modlińska (spikerka tv), Leonard Andrzejewski (staruszek handlujący narkotykami), Janusz R. Nowicki (Max, były szef kina), Teodor Gendera (barman), Andrzej Mastalerz (pracownik kina), Dariusz Odija (agent "SuperWizji"), Maciej Kozłowski (agent "SuperWizji"), Grzegorz Gierak (agent "SuperWizji"), Tadeusz Lempkowski (agent "SuperWizji"), Jolanta Bujnowska, Tadeusz Hanusek (mężczyzna w kapsule), Renata Berger (lekarka), Piotr Grabowski (chirurg)
Varia
- Piosenka:
- Wykonanie piosenki (-nek) : Varsovia Manta (zespół), Beata Rybotycka
- Utwór muzyczny: TOSCA-aria Cavaradossiego
- Muzyka : Giaccomo Puccini
- Śpiew : Michał Stopski
- Wykonanie muzyki : Orkiestra Polskiego Radia
- Dyrygent : Stefan Rachoń
- Utwór muzyczny: LUNATYCZKA-duet Aminy i Elwina
- Muzyka : Vincenzo Bellini
- Śpiew : Teresa May-Czyżowska, Paulos Raptis
- Wykonanie muzyki : Filharmonia Łódzka
- Dyrygent : Jacek Kasprzyk
- Cytat filmowy: SKORPION, PANNA I ŁUCZNIK
- Reżyseria : Andrzej Kondratiuk
- Cytat filmowy: SANATORIUM POD KLEPSYDRĄ
- Reżyseria : Wojciech Jerzy Has
- Cytat filmowy: KRAB I JOANNA
- Reżyseria : Zbigniew Kuźmiński
- Cytat filmowy: ZYGFRYD
- Reżyseria : Andrzej Domalik
- Cytat filmowy: NIEDZIELNE IGRASZKI
- Reżyseria : Robert Gliński
- Cytat filmowy: CASABLANCA
- Reżyseria : M Curtiz
- Cytat filmowy: fragmenty widowisk teatru telewizji
