TRĘDOWATA (1976)
- Film fabularny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1976
- Premiera: 1976. 11. 29
- Gatunek: Melodramat
- Dane techniczne: Barwny. 2612 m. 91 min.
Plenery: Łańcut, Książ.
Autorem pierwszej wersji scenariusza filmu był Stanisław Dygat, który ostatecznie wycofał z czołówki swoje nazwisko. Powód tej decyzji wyjaśnił w liście opublikowanym w tygodniku "Film" (numer 30 z roku 1976): "W związku z ukazujacymi się notatkami na temat produkcji filmu "Trędowata" i wymienianym w nich moim nazwiskiem jako autora scenariusza, oświadczam: W ostatecznej wersji scenopisu napisanego przez reżysera Jerzego Hoffmana, twórca filmu odszedł całkowicie od mojej wersji scanariusza i zrezygnował z koncepcji, która była dla mnie usprawiedliwieniem i bodźcem dla dokonania przeróbki filmowej tego utworu fascynującego mnie od dawna i budzacego mój szczególny podziw. To skłoniło mnie do złożenia w Zespole Silesia żądania wycofania z czołówki filmu mojego nazwiska oraz do zrzeczenia się tantiem i wszelkich innych korzyści finansowych. Będąc przekonanym o sukcesie filmu "Trędowata" nie chciałbym dzielić z jego twórcami zaszczytów i korzyści, w których nie będzie mojego udziału. Wdzięczny za umieszczenie tych paru słów pozostaję z szacunkiem. Stanisław Dygat".
- Fot. Muzeum Kinematografii w Łodzi
- Galeria zdjęć (14)
Trzecia ekranizacja wydanej w 1908 r. powieści Heleny Mniszkówny (do 1939 r. książka była wznawiana przeszło 20 razy). Tytuł "Trędowata" stał się w powszechnej świadomości symbolem kiczu, hasłem wywołującym charakterystyczne reakcje - miażdżące opinie krytyków i aplauz tzw. szerokiej publiczności. Z takim przyjęciem spotkały się obie przedwojenne adaptacje filmowe - niema z 1920 r., w reżyserii Edwarda Puchalskiego i Józefa Węgrzyna, z Jadwigą Smosarską i Bolesławem Mierzejewskim, oraz dźwiękowa z 1936 r., w reżyserii Juliusza Gardana, z Elżbietą Barszczewską i Franciszkiem Brodniewiczem w rolach nieszczęśliwych kochanków.
Ordynat Michorowski poznaje guwernantkę swej kuzynki Luci. Zakochuje się w pannie Stefanii Rudeckiej, zdobywa jej wzajemność. Ich miłość bulwersuje arystokratyczne środowisko. Szlachetnie urodzone damy i wykwintni panowie podczas balu jednoznacznie dają odczuć ubogiej dziewczynie, że wśród nich zawsze będzie trędowata, a jej małżeństwo z panem na Głębowiczach byłoby niewybaczalnym mezaliansem. Zrozpaczona Stefcia biegnie w strugach ulewnego deszczu przez park. Wkrótce spełni się to, co jej przeznaczone.
Ekipa - lista skrócona
- Reżyseria: Jerzy Hoffman
- Scenariusz: Stanisław Dygat (autorem pierwszej wersji scenariusza jest Stanislaw Dygat, scenariusz nosi tytuł "Obca" (Biblioteka PWSFTviT - sygn. 10691), z powodu zmian dokonanych w scenopisie przez Jerzego Hoffmana nazwisko pisarza nie znajduje sie w czołówce filmu; pełny tekst listu, jaki w tej sprawie napisał Stanisław Dygat publikujemy w opisie "Trędowatej")
- Zdjęcia: Stanisław Loth
- Scenografia: Jerzy Szeski
- Dekoracja wnętrz: Leonard Mokicz
- Kostiumy: Małgorzata Spychalska
- Muzyka: Wojciech Kilar (temat "walca" został po raz pierwszy wykorzystany w filmie Lokis. Rękopis profesora Wittembacha), Piotr Marczewski (tango i shimmy)
- Dźwięk: Stanisław Piotrowski
- Montaż: Halina Nawrocka
- Charakteryzacja: Maria Lasnowska, Mirosław Jakubowski
- Kierownictwo produkcji: Wilhelm Hollender
- Produkcja: Zespół Filmowy Silesia
- Obsada aktorska: Elżbieta Starostecka (Stefcia Rudecka), Leszek Teleszyński (Waldemar Michorowski), Jadwiga Barańska (hrabina Idalia Elzonowska, ciotka Waldemara), Czesław Wołłejko (Maciej Michorowski, dziad Waldemara), Lucyna Brusikiewicz (Lucia Elzonowska)
Nagrody
- 1977 - Gabriela Kownacka Nagroda im. Zbyszka Cybulskiego
Pierwowzory
- Pierwowzór: TRĘDOWATA
- Gatunek: Powieść
- Autor pierwowzoru: Helena Mniszek
