WSTECZNY BIEG
- Film fabularny - telewizyjny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1978
- Premiera: 1978. 06. 02
- Dane techniczne: Barwny 66 min.
Plenery: Łódź (m.in. dawne wejście do kina "Bałtyk").
Jest to pierwszy fabularny film Laco Adamika, 36-letniego wówczas absolwenta praskiej szkoły filmowej, który z rodzinnej Czechosłowacji przeniósł się na stałe do Polski. Z powodzeniem realizował widowiska teatralne w krakowskim ośrodku telewizji. Debiutancki "Wsteczny bieg", nakręcony również dla telewizji, miał bardzo dobrą prasę. Zachwycano się "zadziwiającą siłą dramatyzmu i szczerością wyrażanej prawdy". Na sukces filmu niewątpliwie złożyła się także znakomita gra aktorów, którzy rzetelnie wywiązali się z powierzonych im zadań.
Akcja rozgrywa się w średnio zamożnej rodzinie inteligenckiej, w której skład wchodzą: ojciec - urzędnik pocztowy, jego niepracująca żona i teściowa - staruszka oraz syn Stefan, kierowca autobusu MPK, i jego żona - urzędniczka. Na skutek rozbudowy miasta ich domek na peryferiach ma ulec rozbiórce i całą rodzinę czeka przeprowadzka do bloków.
Pojawia się jednak najistotniejszy problem - choroba Stefana, uniemożliwiająca mu pracę zawodową. Postępujący paraliż nóg w przyszłości doprowadzi do trwałego kalectwa. Pod pozorem troski o Stefana toczy się gra, której celem jest chęć wyrwania go spod wpływów innych członków rodziny w imię zaspokojenia własnych ambicji. Rodzice Stefana proponują synowej uwolnienie jej od małżeńskiej przysięgi, by nie skazywać jej na dożywotnią mękę u boku kaleki. Chcą zabrać chorego syna do siebie. Dla żony Stefana - Marty - walka o niego ma tylko jeden cel: uratowanie męża dla niego samego, stworzenia mu szansy na odnalezienie siebie w nowym życiu. Młoda kobieta postanawia wytrwać. W tej heroicznej walce Marta odnosi zwycięstwo. "Wkracza w świat wartości najwyższych, jak poświęcenie dla drugiego człowieka, przyjęcie na siebie w pełni świadomie odpowiedzialności za cudzy los" - pisał recenzent branżowej prasy. [PAT]
Ekipa
- Reżyseria: Laco Adamik
- Reżyser II: Leszek Tarnowski
- Współpraca reżyserska: Piotr Stefaniak, Alicja Charazińska
- Scenariusz: Elżbieta Białecka, Laco Adamik
- Zdjęcia: Jacek Petrycki
- Operator kamery: Ryszard Gajewski
- Współpraca operatorska: Krzysztof Jachowicz
- Scenografia: Allan Starski
- Współpraca scenograficzna: Maria Lubelska-Chrołowska
- Dekoracja wnętrz: Wiesława Chojkowska
- Kostiumy: Wiesława Starska
- Współpraca kostiumograficzna: Agnieszka Domaniecka
- Muzyka: Włodzimierz Kamirski
- Dyrygent: Włodzimierz Kamirski
- Konsultacja muzyczna: Jerzy Goryszewski
- Dźwięk: Ryszard Krupa
- Współpraca dźwiękowa: Hieronim Langner, Wojciech Ośniecki
- Efekty dźwiękowe: Zygmunt Nowak
- Montaż: Jerzy Pękalski
- Współpraca montażowa: Henryka Żurkowska
- Charakteryzacja: Alfreda Bączyk
- Kierownictwo produkcji: Andrzej Smulski
- Kierownictwo produkcji II: Elżbieta Kozłowska
- Współpraca produkcyjna: Elżbieta Frąckowska, Stanisław Chwastek, Jolanta Szwed
- Produkcja: Zespół Filmowy X
- Atelier: Wytwórnia Filmów Fabularnych (Łódź)
- Obsada aktorska: Iwona Biernacka (Marta, żona Stefana), Jerzy Radziwiłowicz (Stefan, kierowca - inwalida), Danuta Szaflarska (matka Stefana), Zygmunt Malawski (ojciec Stefana), Maria Biesiada (babcia Stefana), Zbigniew Bielski (Marian, kierowca autobusu), Piotr Cieślak (Jacek, przyjaciel Marty), Adam Ferency (Kazik, przyjaciel Stefana), Stanisław Jaroszyński (lekarz), Hanna Molenda (Ewa, dziewczyna Kazika), Danuta Rastawicka (koleżanka Marty), Ryszard Stogowski
Nagrody
- 1979 - Laco Adamik Olsztyn (Festiwal Polskiej Twórczości Telewizyjnej)-Złoty Szczupak
