filmpolski.pl: Film fabularny 1945-

KONIEC BABIEGO LATA

Tytułowe Babie Lato to nazwa wsi, do której przybywa Józek i jego dziewczyna Misza. Oboje mieszkają w Warszawie, a pobyt "na łonie natury" traktują jako okazję do wywczasów i odnowienia starych znajomości (Józek ma w okolicy krewnych). Zwyczajowe spotkania i rutynowe rozmowy w stylu "Ale zmężniałeś" niespodziewanie zakłóca sędziwy Klimek Bania. Z jego relacji wynika ni mniej, ni więcej, że w dziejach Józkowej rodziny nie wszystko i nie zawsze było zgodne z szóstym przykazaniem. Gość ze stolicy przyjmuje te rewelacje spokojnie, lecz Miszę zaczynają trawić wątpliwości, co do trwałości związku z Józkiem. Jak na ironię małżeństwo, u którego "miastowi" pomieszkują, również znajduje się na krawędzi rozpadu...
Film Ewy Kruk można zakwalifikować jako kolejny zapis relacji wieś - miasto. Ten banalny schemat posłużył jednak autorce do wnikliwej penetracji ludzkich kompleksów, lęków i urazów. Obserwacje Kruk zdecydowanie kłócą się ze stereotypowym przedstawieniem chłopów jako tych, co "żywią i bronią". Reżyserka serwuje widzowi kawał życiowej prawdy. Ta zaś ma to do siebie, że najczęściej nie poprawia samopoczucia. W filmie zwracają uwagę znakomite zdjęcia, uhonorowane zresztą nagrodą na II Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdańsku - Gdyni w 1975 roku.

Ekipa - lista skrócona

Nagrody

KONIEC BABIEGO LATA w innych naszych bazach

Wersja do druku