KAPRYSY ŁAZARZA
- Film fabularny - telewizyjny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1972
- Premiera: 1973. 10. 17
- Dane techniczne: Barwny. 46 min.
Tworzywem literackim, na którym Janusz Zaorski oparł scenariusz filmu, było słuchowisko radiowe Stanisława Grochowiaka. Jest to opowieść o starym człowieku, który zbliża się do kresu swoich dni. Bliscy i sąsiedzi są już do jego śmierci przygotowani. Żona - prawie wdowa, trumna gotowa, ksiądz - czeka. Okazuje się jednak, że główny zainteresowany zaczyna zachowywać się niezgodnie z oczekiwaniami. Jacenty nie chce spokojnie umrzeć, jak tego wszyscy od niego oczekują. Zaczyna targować się o warunki, w jakich ma się z tym światem pożegnać. Wykłóca się z rodziną, z księdzem, z sąsiadami, nawet ze Śmiercią... Film jest pełen soczystego, plebejskiego, często czarnego humoru. Aktorzy zaś - czołówka polskich artystów - tworzą ze swoich ról prawdziwe perełki sztuki aktorskiej.
Ekipa - lista skrócona
- Reżyseria: Janusz Zaorski
- Scenariusz: Stanisław Grochowiak, Janusz Weychert
- Zdjęcia: Andrzej Ramlau
- Scenografia: Jarosław Świtoniak
- Dekoracja wnętrz: Katarzyna Chodorowicz
- Kostiumy: Marek Mierzejewski
- Muzyka: Zygmunt Konieczny
- Dźwięk: Grażyna Niewińska
- Montaż: Irena Choryńska
- Charakteryzacja: Jadwiga Raińska
- Kierownictwo produkcji: Zbigniew Brejtkopf (w czołówce nazwisko: Breitkopf)
- Produkcja: Zespół Filmowy Pryzmat
- Obsada aktorska: Władysław Hańcza (ksiądz proboszcz), Wojciech Zagórski (kościelny), Aleksander Dzwonkowski (grabarz), Henryk Bąk (sklepowy), Jerzy Turek (pomocnik sklepowego)
Pierwowzory
- Pierwowzór: KAPRYSY ŁAZARZA. SCHERZO RADIOWE
- W czołówce filmu nie ma wzmianki o pierwowzorze literackim scenariusza, ale nawiązanie do słuchowiska (pierwodruk: Dialog 1965) jest oczywiste.
- Gatunek: Słuchowisko radiowe
- Autor pierwowzoru: Stanisław Grochowiak
