OJCIEC KRÓLOWEJ
- Film fabularny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1979
- Premiera: 1980. 04. 07
- Gatunek: Komedia, Film kostiumowy
- Dane techniczne: Barwny. 3031 m. 106 min.
Kawaler de Charentes otrzymuje od znajdującej się na łożu śmierci babki (z pochodzenia Polki) polecenie zawiezienia do Polski ważnego listu. Minister króla Ludwika XIV godzi się na wyjazd kawalera pod warunkiem, że podejmie się on misji sprowadzenia z Polski ojca królowej Marii Kazimiery, markiza d'Arquien. Ten niemłody, lecz jeszcze żwawy były kapitan szwoleżerów, kala dobre imię Francji, przebywając całymi dniami poza pałacem królewskim, najczęściej w karczmie przy winie i kartach. De Charentes przyjmuje propozycje i wyrusza do Polski nie wiedząc, że przydzielony mu służący Błażej otrzymał rozkaz zgładzenia w powrotnej drodze nieszczęsnego markiza.
Sytuacja na dworze króla Jana III Sobieskiego jest dość skomplikowana. Królowa Marysieńka postanowiła, że jej ojciec musi otrzymać tytuł diuka i para Francji. Ponieważ Ludwik XIV zwleka z podjęciem decyzji, królowa prowadzi tajne pertraktacje w sprawie tytułu dla ojca z przedstawicielem cesarza Austrii. Równocześnie hetman Jabłonowski, chcąc opłacić wojsko i dążąc do zdobycia władzy królewskiej, bierze pieniądze zarówno od Francuzów, jak i Austriaków. Sam król, uwikłany w dworskie intrygi, snuje plany rozgromienia potęgi tureckiej. Na razie jednak, czekając na odpowiednią chwilę, udaje chorego.
Taką oto sytuację polityczną zastaje kawaler de Charentes po przyjeździe do Polski. Zbliżając się do Wilanowa, w czasie bójki w karczmie, ratuje życie francuskiemu cyrulikowi, który okazuje się ojcem polskiej królowej. Wdzięczny markiz wprowadza kawalera do salonów Marysieńki. Tutaj de Charentes dowiaduje się, że ziemie jego babki zagarnęli Turcy mordując wszystkich krewnych. W tej sytuacji postanawia wypełnić królewską misję. Wraz z Błażejem wykrada markiza z pałacu, jednak ucieczka kończy się niepowodzeniem. De Charentes zmuszony jest do przedłużenia swojego pobytu w Polsce. Przebywając blisko dworu królewskiego dokonuje wielu szlachetnych czynów, zyskując sobie uznanie króla oraz Austriaków, nieświadomie zaś działając przeciwko Francji. Jednocześnie zakochuje się w pięknej Helenie, opiekunce markiza.
Wkrótce król udaje się w pielgrzymkę, w czasie której "cudownie" zdrowieje i zręcznym manewrem przejmuje władzę nad wojskami, zgromadzonymi przez hetmana Jabłonowskiego. W królewskim orszaku znajdują się również d'Arguien i Helena. Kawaler de Charentes podąża za nimi sądząc, że zdoła tym razem porwać do Francji nie tylko markiza, lecz również jego opiekunkę. Po udanej ucieczce bierze pośpiesznie ślub z Heleną, ale u drzwi czekają już pachołkowie ambasadora Francji, którzy uprowadzają markiza i nowożeńców. W czasie drogi zostają jednak siłą zagarnięci na szlacheckie wesele. Kawaler de Charentes decyduje się wówczas pozostać w Polsce, markiz ostatecznie uchodzi z życiem, ginie natomiast niedoszły morderca - Błażej.
Wojska królewskie szykują się do wyprawy na Wiedeń. U boku Jana III Sobieskiego wyrusza na wojnę także kawaler de Charentes...
Scenariusz filmu napisał na podstawie własnej sztuki z 1961 roku Jerzy Stefan Stawiński. Do przeniesienia jej na ekran przymierzał się jeszcze przed nakręceniem "Pasażerki" Andrzej Munk. Napisał nawet scenopis, filmu jednak nie zdążył zrealizować. Wojciech Solarz nie skorzystał z gotowego już scenopisu. Twierdził bowiem, że wersja Munka miała zbyt wiele odniesień do współczesnej sytuacji naszego kraju, które po 20 latach straciły swą aktualność.
Zdjęcia do filmu kręcono w pałacu w Wilanowie, na zamku w Pszczynie, zaś pochód wojsk Sobieskiego na Wiedeń nakręcono w okolicach Krakowa i Tarnowa. [PAT]
Ekipa
- Reżyseria: Wojciech Solarz
- Reżyser II: Andrzej Reiter, Wacław Radecki
- Współpraca reżyserska: Hanna Jończy, Tadeusz Proć
- Scenariusz: Jerzy Stefan Stawiński
- Dialogi: Jerzy Stefan Stawiński
- Zdjęcia: Stefan Matyjaszkiewicz
- Operator kamery: Roman Suszyński
- Współpraca operatorska: Janusz Sołtys, Andrzej Arwar, Andrzej Archacki
- Scenografia: Bolesław Kamykowski
- Scenograf II: Wojciech Tomasz Biernawski (d/s militariów)
- Współpraca scenograficzna: Joanna Budyn, Tadeusz Cielewicz, Wojciech Wolniak, Maciej Dybowski
- Dekoracja wnętrz: Iwona Semkowicz, Piotr Semkowicz
- Kostiumy: Barbara Ptak
- Kostiumograf II: Elżbieta Radke
- Współpraca kostiumograficzna: Zofia Gall
- Muzyka: Maciej Małecki
- Wykonanie muzyki: Filharmonia Łódzka (Zespół Muzyki Dawnej), Wielka Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia i Telewizji (Katowice)
- Dyrygent: Maciej Niesiołowski (orkiestra), Krzysztof Galant (zespół)
- Konsultacja muzyczna: Anna Iżykowska-Mironowicz
- Dźwięk: Leonard Księżak
- Współpraca dźwiękowa: Włodzimierz Wiśniewski, Zygmunt Nowak
- Montaż: Jerzy Pękalski
- Współpraca montażowa: Marek Denys, Jarosław Wołejko
- Charakteryzacja: Teresa Tomaszewska
- Współpraca charakteryzatorska: Anna Adamek, Elżbieta Malka, Bronisław Wrocławski
- Konsultacja: Bronisław Borowski, Wojciech Fijałkowski, Józef Grzeszczak, Tadeusz Kukułka, Edward Opaliński, Irena Voise
- Ewolucje kaskaderskie: Jerzy Celiński, Janusz Chlebowski, Andrzej Daniłowicz, Marian Gańcza, Ryszard Janikowski, Władysław Kita, Krzysztof Mączyński, Tomasz Przybysz, Jerzy Rogowski, J Skorykow, Wacław Wiszniowski, Tadeusz Stankiewicz, Aleksander Wołejko, Sylwester Zawadzki, Józef Grzeszczak (nie występuje w czołówce)
- Kierownictwo produkcji: Urszula Orczykowska, Zygmunt Wójcik
- Kierownictwo produkcji II: Jerzy Fidler
- Współpraca produkcyjna: Andrzej Dojnik, Mirosław Karczmarek, Wojciech Milewski
- Kierownictwo planu: Jacek Klingbajl
- Sekretariat planu: Małgorzata Wichlińska-Dróżdż
- Produkcja: Studio Filmowe (d. Zespół Filmowy) Kadr
- Atelier: Wytwórnia Filmów Fabularnych (Łódź)
- Laboratorium: Wytwórnia Filmów Fabularnych (Łódź)
- Kierownictwo laboratorium: Marek Pawiński
- Obsada aktorska: Ignacy Machowski (markiz d'Arquien, ojciec Marii Kazimiery), Anna Seniuk (Maria Kazimiera), Mariusz Dmochowski (Jan III Sobieski), Dorota Pomykała (Helena Pogorzelska), Jan Englert (kawaler de Charentes), Ludwik Benoit (Ludwik, człowiek ministra de Croissy udający Błażeja, sługę kawalera de Charentes), Kazimierz Brusikiewicz (Koryciński), Edmund Fetting (hrabia Zierowski, ambasador Austrii), Wieńczysław Gliński (ambasador de Vitry, ambasador Francji), Emil Karewicz (hetman Jabłonowski), Janusz Kubicki (minister de Croissy), Gustaw Lutkiewicz (koniuszy Matczyński), Edward Rączkowski (sekretarz ambasadora Francji), Joanna Poraska (babcia de Charentes), Tadeusz Grabowski (marszałek Sieniawski), Adam Raczkowski (ksiądz Załuski), Leon Niemczyk (baron von und zu Waldzug), Krzysztof Machowski (Ludwik XIV), Zofia Bawankiewicz, Ewa Serwa, Andrzej Baranowski, Wojciech Tomasz Biernawski, Bogusz Bilewski (szlachcic, gość weselny), Rafał Czachur, Włodzimierz Chrenkoff, Marek Dowmunt(d), Józef Dietl, Lucjan Dytrych, Jerzy Fidler, Stanisław Górka (służący przynoszący królowi mleko), Teodor Gendera, Lech Grzmociński, Tadeusz Hanusek, Józef Kalita, Edmund Karwański, Ryszard Kotys (sługa Zierowskiego), Michał Leśniak, L Łopatowski, Stanisław Michalski (szlachcic, gość weselny), Robert Mrongowius, Bogdan Potocki, Wacław Radecki, Bogusław Sar, Aleksander Sokołowski, Andrzej Szenajch, Zdzisław Szymborski, Tadeusz Somogi, Edward Warzecha, Marek Wojciechowski, Ryszard Zaorski, Janusz Zerbst, Antoni Żukowski, Józef Grzeszczak (jeździec; nie występuje w czołówce), Jerzy Moes (dowódca gwardii; nie występuje w czołówce), Jerzy Rogowski (jeździec; nie występuje w czołówce)
Pierwowzory
- Pierwowzór: OJCIEC KRÓLOWEJ
- w czołówce nie ma wzmianki o pierwowzorze literackim scenariusza
- Gatunek: Dramat
- Autor pierwowzoru: Jerzy Stefan Stawiński

















