LEPIEJ BYĆ PIĘKNĄ I BOGATĄ
- Film fabularny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1993
- Premiera: 1993. 10. 22
- Gatunek: Komedia
- Dane techniczne: Barwny. 95 min.
Plenery: Łódź, Pabianice, Paryż.
Kiedy na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych zmieniła się całkowicie polska rzeczywistość, musiał zmienić się i polski film. Język politycznych aluzji, martyrologia i tematyka rozrachunkowa nie pasowały do nowych realiów. Wielu uznanych reżyserów musiało na nowo szukać porozumienia z widzem, nie zawsze z sukcesem. W wypadku Bajona dopiero "Lepiej być piękną i bogatą" jest utworem, w którym w pełni odbija się duch nowych, kapitalistyczno- demokratycznych czasów. Poprzednia, zrealizowana po 1989 roku komedia pt. "Sauna" tematycznie wyraźnie nawiązywała do epoki PRL-u, dość nieśmiało dotykając problemów teraźniejszości. Za inspirację dla "Lepiej być piękną i bogatą" posłużyła autentyczna opowieść biznesmenki, którą autor "Wahadełka" spotkał podczas rejsu na Bornholm. Już przy pisaniu scenariusza nie było wątpliwości, kto zagra najważniejszą postać. "Rolę Doroty pisałem od początku dla Biedrzyńskiej" - powie w jednym z późniejszych wywiadów reżyser. Intuicja nie myliła doświadczonego twórcy - Biedrzyńska zebrała doskonałe recenzje, pozostawiając w cieniu takie aktorskie asy jak Daniel Olbrychski, czy Marek Kondrat. "Lepiej być piękną i bogatą" jest filmem nieodparcie zabawnym, ale i nie pozbawionym poważniejszej refleksji. Dowcip sytuacyjny i słowny częściej wywołuje tu uśmiech niż salwy beztroskiego śmiechu. Romansowo-biznesowe perypetie bohaterki zawierają bowiem wiele dość gorzkiej prawdy o sposobach robienia pieniędzy we współczesnej Polsce. Bajonowi udało się zgrabnie połączyć współczesną wersję bajki o Kopciuszku z satyrą na wynaturzenia rodzimego kapitalizmu.
Pewnego dnia okazuje się, że strajkująca tkaczka jest właścicielką fabryki, w której pracuje. Ta cudowna zmiana miejsc powoduje, że z walczącej o "socjal" robotnicy staje się nagle kobietą interesu, walczącą o uratowanie fabryki przed bankructwem. Pomaga jej w tym mecenas, który stara się wykorzystać nieprzygotowanie i naiwność Doroty Waltz aby samemu odnieść korzyść i ubić interes życia. Posiada on we Francji zakłady odzieżowe i zamierza rozwinąć działalność na terenie kapitalizującej się Polski. Do tego potrzebna jest mu fabryka Doroty. Jednak rodzące się między nimi uczucie komplikuje sytuację. Ponadto Dorota podejmuje samodzielne decyzje. Potrafi ona dostrzec możliwość zrobienia wielkiego interesu w spadochronie podarowanym jej przez rosyjskiego generała . . .
Ekipa - lista skrócona
- Reżyseria: Filip Bajon
- Scenariusz: Filip Bajon
- Zdjęcia: Krzysztof Ptak
- Scenografia: Krzysztof Stefankiewicz
- Dekoracja wnętrz: Sławomir Witczak, Magdalena Ikonowicz-Gessler (dekoracja stołu w scenie bankietu)
- Kostiumy: Elżbieta Radke, Barbara Śródka-Makówka
- Muzyka: Michał Lorenc
- Dźwięk: Marek Wronko
- Montaż: Wanda Zeman
- Charakteryzacja: Alfreda Bączyk-Prymek, Oleg Glinski (Ukraina)
- Kierownictwo produkcji: Janusz Wąchała, Igor Jegorow (Ukraina), Andras Elek (Węgry)
- Producent: Filip Bajon, Manfred Durniok, Andras Ferenc, Leonid Mużuk, Grzegorz Warchoł
- Produkcja: Studio Filmowe Dom, Dialog Studio (Węgry), Telewizja Polska, Ukrtelefilm (Kijów), Manfred Durniok Produktion (Berlin)
- Obsada aktorska: Adrianna Biedrzyńska (Dorota Waltz), Daniel Olbrychski (mecenas), Marek Kondrat (Moniak, wicedyrektor fabryki), Ryszard Pietruski (dyrektor fabryki), Aleksander Bielawski (Edmund Edmontowicz)
