POLSKA ŚMIERĆ
- Film fabularny - telewizyjny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1994
- Premiera: 1995. 04. 27
- Dane techniczne: Barwny (negatyw: Eastman Kodak). Dźwięk: Dolby Stereo. 81 min.
Plenery: Wrocław.
Waldemar Krzystek postrzegany jest przez krytykę jako specjalista od filmów o outsiderach, ludziach funkcjonujących "na granicy rzeczywistości". Jego bohaterowie raz bronią się przed obłędem, trwając uporczywie przy wyznawanych przez siebie wartościach ("W zawieszeniu"), innym razem zaś uciekają w chorobę psychiczną, by owe wartości ochronić przed naporem rzeczywistości. Na tym tle "Polska śmierć" jest filmem nietypowym. Postawa niezgody na świat i jego prawa, wcześniej - choć nie bez zastrzeżeń - opatrywana znakiem "plus", tutaj zostaje ośmieszona. W "Polskiej śmierci" wszyscy idealiści, życiowi rozbitkowie i ludzie w jakikolwiek sposób niezadowoleni padają ofiarą nieznanego mordercy. Nic dziwnego zatem, że krytyka szybko przypięła filmowi Krzystka łatkę satyry na polskie malkontenctwo. Wnikliwszy interpretator dostrzeże jednak w "Polskiej śmierci" świadectwo psychicznego wstrząsu, jakiego doznało polskie społeczeństwo w zetknięciu z nową, "rynkową" rzeczywistością. W wyobrażeniach wielu miała ona przynieść rozwiązanie licznych problemów i bolączek. W rzeczywistości okazała się nierzadko bezwzględniejsza i okrutniejsza od poprzedniego zniewolenia. Zamiast racjonalizacji życia i ładu moralnego, objawiła własne patologie i absurdy.
Jedną z warstw społecznych, które szczególnie dotkliwie przeżyły kapitalistyczną inicjację, była inteligencja. To właśnie z niej wywodzi się Osso - główny bohater filmu. Jest sfrustrowanym doktorantem, pracującym we wrocławskiej bibliotece i piszącym rozprawę naukową o motywie śmierci w literaturze średniowiecznej. W tym samym czasie w mieście szerzy się plaga zabójstw, których ofiarami padają ludzie niezadowoleni z otaczającej ich rzeczywistości. Policyjny komputer kojarzy zainteresowania Ossa z serią morderstw i młody humanista staje się podejrzanym numer jeden. Tymczasem z doktorantem zaczyna się spotykać Marta - dawna koleżanka ze studiów, która niegdyś była obiektem jego pragnień. Między młodymi zawiązuje się romans. Po pewnym czasie Osso zauważa, że zawsze przed kolejnymi zabójstwami Marta niespodziewanie znika.
Ekipa - lista skrócona
- Reżyseria: Waldemar Krzystek
- Scenariusz: Waldemar Krzystek
- Zdjęcia: Dariusz Kuc
- Scenografia: Tadeusz Kosarewicz, Barbara Ostapowicz
- Dekoracja wnętrz: Tadeusz Kosarewicz, Barbara Ostapowicz
- Kostiumy: Dorota Roqueplo
- Muzyka: Jacek Ostaszewski
- Dźwięk: Janusz Rosół
- Montaż: Ewa Smal
- Charakteryzacja: Elżbieta Pietrzak, Iwona Norberciak
- Kierownictwo produkcji: Paweł Rakowski, Zofia Wieczorek
- Producent: Grzegorz Warchoł (Telewizja Polska), Paweł Rakowski (Skorpion Art)
- Produkcja: Skorpion Art, Telewizja Polska
- Obsada aktorska: Cezary Pazura (Osso), Agnieszka Pilaszewska (Marta Melk), Jan Machulski (pułkownik), Henryk Bista (sąsiad Ossa), Igor Przegrodzki (dyrektor biblioteki)
Nagrody
- 1994 - Waldemar Krzystek Nagroda Kodaka (Rochester, New York)
