HALLO SZPICBRÓDKA CZYLI OSTATNI WYSTĘP KRÓLA KASIARZY
- Film fabularny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1978
- Premiera: 1978. 10. 16
- Gatunek: Komedia, Film muzyczny
- Dane techniczne: Barwny (Eastmancolor). 2615 m. 94 min.
"Życzliwie trzeba powitać pierwszą od bardzo wielu lat naprawdę udaną polską komedię muzyczną. Ma ona wdzięk, który doskonale wynagradza brak jakichkolwiek innych ambicji niż czysta rozrywka. Teatrzyk "Czerwony Młyn" i historia miłości kasiarza Szpicbródki alias inżyniera Freda Kampinosa do pięknej szansonistki ma nas bawić, a przy okazji posłużyć do prezentacji piosenek i rewiowych numerów w wykonaniu popularnych aktorów. Autorzy "Hallo, Szpicbródka" dobrze i fachowo wykonali błahe, ale niełatwe zadanie" - pisał po premierze utworu Rzeszewskiego i Jahody jeden z recenzentów. Nie byłoby jednak sukcesu "Szpicbródki" bez świetnie skonstruowanego scenariusza pióra Ludwika Starskiego, przed wojną związanego z kabaretami "Qui pro Quo" i "Czerwony Kot", oraz udziału wielu znakomitości aktorskich, które udało się zaangażować do filmu. Zapadające w pamięć, pełne farsowego wigoru kreacje stworzyli zwłaszcza Piotr Fronczewski i Gabriela Kownacka. Nie zawiedli także: Irena Kwiatkowska (brawurowa scena taneczno- wokalna, której tematem są "nogi roztańczone"), Jan Kobuszewski jako pechowy tajniak Mańkowski oraz Włodzimierz Kwaskowski, odtwarzający postać żydowskiego krawca Salomonowicza. I mimo że film Rzeszewskiego i Jahody roi się od zapożyczeń i świadomych aluzji, po dwudziestu latach od premiery ogląda się go wciąż z przyjemnością.
Teatrzyk rewiowy "Czerwony Młyn" przeżywa kryzys, właściciel nie ma pieniędzy na wypłacenie pensji pracownikom. Kiedy komornik wręcza dyrektorowi nakaz zajęcia majątku teatralnego, niespodziewanie pojawia się elegancki dżentelmen inżynier Fred Kampinos i proponuje swoją pomoc. I tak tajemniczy nieznajomy zostaje współwłaścicielem "Czerwonego Młyna". Jego pierwszym posunięciem jest rozpoczęcie remontu. Szczególnie interesują go piwnice, gdyż naprzeciwko teatru znajduje się bank, do którego Kampinos chce przeprowadzić podkop. Aby nic nie wyszło na jaw, Fred przygotowuje wystawną premierę. W tym celu chce bliżej poznać aktorów i personel. W oko wpada mu jedna z tancerek - Anita. Dziewczynę napastuje jej były partner Borys, Fred staje więc w jej obronie, co zjednuje mu sympatię Anity, ale z Borysa czyni wroga. Tymczasem dyrektor teatru oznajmia Fredowi, że libretto nowej rewii osnute zostanie wokół perypetii słynnego warszawskiego kasiarza Szpicbródki. Nikt jednak nie zauważa konsternacji Kampinosa. Trwają przygotowania do skoku i do premiery. Freda zaczyna fascynować teatr, próbuje nawet śpiewać i tańczyć, co spotyka się z aplauzem artystów i personelu. Szybko jednak kończą się pieniądze i Kampinos spotyka się z finansującym całe przedsięwzięcie Maksem prosząc go o pieniądze dla rewii. Maks nie zgadza się, a dodatkowo żąda, by skoku na bank dokonać w najbliższą sobotę, podczas premiery. Fred za wszelką cenę chce przełożyć napad, ale wie, co mu grozi za niewykonanie zadania. Sytuację dodatkowo komplikuje fakt, że Borys - były narzeczony Anity - dowiedziawszy się, że Kampinos i Szpicbródka to ta sama osoba, donosi o tym natychmiast tajniakowi Mańkowskiemu.
Ekipa - lista skrócona
- Reżyseria: Janusz Rzeszewski, Mieczysław Jahoda
- Scenariusz: Ludwik Starski
- Zdjęcia: Jan Laskowski
- Scenografia: Wojciech Krysztofiak, Władysław Wigura
- Dekoracja wnętrz: Elwira Hornik-Pijanowska, Jan Hawryłkiewicz
- Kostiumy: Irena Biegańska, Władysław Wigura
- Muzyka: Maciej Śniegocki (muzyka ilustracyjna)
- Dźwięk: Nikodem Wołk-Łaniewski
- Montaż: Jadwiga Zajicek
- Charakteryzacja: Anna Adamek, Iwona Kamińska
- Kierownictwo produkcji: Tadeusz Karwański
- Produkcja: Zespół Filmowy Pryzmat
- Obsada aktorska: Piotr Fronczewski (Fred Kampinos vel Szpicbródka), Gabriela Kownacka (Anita), Ewa Wiśniewska (Vera Patroni), Irena Kwiatkowska (bufetowa Makowska), Wiesław Michnikowski (dyrektor Ryszard Kulka - Lalewicz)
Nagrody
- 1978 - Nikodem Wołk-Łaniewski Gdynia (do 1986 Gdańsk) (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Nagroda za dźwięk
- 1979 - Fotel Widza (nagroda ZRF)-dla filmu polskiego mającego największą frekwencję w pierwszym roku eksploatacji przyznany w roku 1980
- 1979 - Gabriela Kownacka Łagów (Lubuskie Lato Filmowe)-"Gwiazda Filmowego Sezonu"
