TATO
- Film fabularny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1995
- Premiera: 1995. 12. 14
- Gatunek: Film obyczajowy
- Dane techniczne: Barwny (negatyw: Eastman Kodak). 110 min.
Michał jest wziętym operatorem filmowym. Charakter pracy sprawia, że w domu bywa raczej gościem. Wychowaniem jego kilkuletniej córki zajmuje się, zaniedbywana i skazana na "domową" samotność, żona. Pewnego wieczora zastaje ją w stanie nerwowego załamania. Ewa na jego widok samookalecza się, po czym wybiega na klatkę schodową, oskarżając męża o pobicie. Nikt nie daje wiary wyjaśnieniom Michała. Wezwani przez sąsiadów policjanci radzą mu, aby swoje rodzinne sprawy załatwiał po cichu i bez świadków. Następnego dnia życie rodzinne zdaje się wracać do normy, wszystko jednak wskazuje na nieprzypadkowość wieczornego incydentu. Żona jest poważnie chora. Na dodatek wyprowadza się do matki, szalenie zaborczej i nie dostrzegającej jej psychicznej choroby. Zabiera ze sobą siedmioletnią Kasię, wnosząc jednocześnie do sądu rozwodowy pozew. Ojcu pozostają jedynie rzadkie, limitowane czasem, spotkania z własnym dzieckiem. Wizyta w Stowarzyszeniu Obrony Praw Ojca oraz u adwokata uświadamia Michałowi, jak mało wie o swojej córce. W sądowej rozgrywce stoi na z góry straconej pozycji. Zdesperowany, decyduje się porwać własne dziecko. Zamieszkują razem i teraz dopiero zaczynają się prawdziwe kłopoty . . .
"Tato" jest efektownym debiutem Macieja Ślesickiego, syna znanej kierowniczki produkcji Barbary Pec-Ślesickiej. Film zyskał przychylnie recenzje krytyków i "głosującej nogami" publiczności, dzięki której został jedną z najbardziej kasowych polskich produkcji sezonu. Ślesicki junior udowodnił, że ma autentyczny talent. Ujawnił też - potwierdzoną dwa lata później w filmie "Sara" - dość silną skłonność do jawnych zapożyczeń, służących do swoistej zabawy z widzem. W "Tacie" nietrudno odnaleźć nawiązania do arcydzieł światowego kina, takich jak choćby "Sprawa Kramerów" Roberta Bentona, "Papierowy księżyc" Petera Bogdanovicha, "Brzdąc" Chaplina, "Casablanki" Curtiza i "Fatalnego zauroczenia" Adriana Lyne'a. To wszakże nie wszystko. Oprócz katalogu cytatów, "Tato" jest również nadzwyczaj sprawnie skonstruowanym kolażem gatunkowym. Jest tu trochę z thrillera, trochę z komedii i sentymentalnego "wyciskacza łez". Bogusław Linda - naczelny twardziel polskiego kina zaskakuje subtelnością i mistrzostwem w ukazywaniu duchowej ewolucji bohatera, Ola Maliszewska zdumiewa aktorską dojrzałością, a scenarzysta Maciej Ślesicki - "uchem" na prawniczy żargon. Wartka akcja i rzadko poruszany w naszej kinematografii problem (walka ojca o dziecko) to kolejne przyczyny powodzenia "Taty" - bodaj najbardziej udanego debiutu od czasów "Vabanku" Juliusza Machulskiego.
Ekipa - lista skrócona
- Reżyseria: Maciej Ślesicki
- Scenariusz: Maciej Ślesicki
- Zdjęcia: Andrzej Ramlau
- Scenografia: Barbara Nowak
- Dekoracja wnętrz: Barbara Kociuba
- Kostiumy: Małgorzata Stefaniak
- Muzyka: Przemysław Gintrowski
- Dźwięk: Małgorzata Lewandowska, Nikodem Wołk-Łaniewski
- Montaż: Ewa Smal
- Charakteryzacja: Ewa Symko-Marczewska, Iwona Blicharz
- Kierownictwo produkcji: Barbara Pec-Ślesicka
- Producent: Lew Rywin
- Produkcja: Heritage Films
- Obsada aktorska: Bogusław Linda (Michał Sulecki), Dorota Segda (Ewa Sulecka, żona Michała), Aleksandra Maliszewska (Kasia, córka Ewy i Michała)
Nagrody
- 1995 - Ewa Smal Gdynia (do 1986 Gdańsk) (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Nagroda za montaż
- 1995 - Renata Dancewicz Gdynia (do 1986 Gdańsk) (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Nagroda za drugoplanową rolę kobiecą
- 1995 - Cezary Pazura Gdynia (do 1986 Gdańsk) (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Nagroda za drugoplanową rolę męską
- 1995 - Bogusław Linda Gdynia (do 1986 Gdańsk) (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Nagroda za pierwszoplanową rolę męską
- 1995 - Maciej Ślesicki Gdynia (do 1986 Gdańsk) (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Nagroda za reżyserię
- 1996 - Tarnów (Tarnowska Nagroda Filmowa)-Nagroda Publiczności
- 1996 - Maciej Ślesicki Tarnów (Tarnowska Nagroda Filmowa)-Nagroda Jury Młodzieżowego za debiut reżyserski
- 1996 - Złota Kaczka (przyznawana przez pismo "Film") w kategorii: najlepszy film polski; za rok 1995
- 1995 - Syrenka Warszawska (nagroda Klubu Krytyki Filmowej SDP)-w kategorii filmu fabularnego
