WIELKI PODRYW
- Film fabularny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1978
- Premiera: 1979. 12. 05
- Gatunek: Film obyczajowy
- Dane techniczne: Barwny. 2830 m. 102 min.
Bohaterami dwóch nowel są młodzi ludzie, wkraczający w dorosłe życie, postawieni przed dojrzałym i świadomym wyborem.
Ekipa
- Współpraca reżyserska: Stanisław Chybowski, Elżbieta Chwalibóg, Marek Szmidt, Jadwiga Sztendur
- Scenariusz: Andrzej Mularczyk
- Dialogi: Andrzej Mularczyk
- Operator kamery: Tadeusz Rusinek
- Współpraca operatorska: Janusz Całka, Stefan Kmieć
- Scenografia: Andrzej Borecki
- Współpraca scenograficzna: Barbara Nowak
- Kostiumy: Hanna Morawiecka
- Współpraca kostiumograficzna: Alicja Stawińska
- Muzyka: Jerzy Derfel
- Dyrygent: Jerzy Derfel
- Konsultacja muzyczna: Jerzy Matula
- Dźwięk: Grażyna Niewińska
- Współpraca dźwiękowa: Zdzisław Dominiak
- Współpraca montażowa: Zygmunt Olejnik
- Charakteryzacja: Maria Maziarz
- Kierownictwo produkcji: Jerzy Rutowicz
- Kierownictwo produkcji II: Jerzy Ciemnołoński
- Współpraca produkcyjna: Anna Kasperowicz, Józef Jarosz, Jerzy Pietrzyk
- Opieka pedagogiczna: Czesław Petelski, Kazimierz Konrad
- Produkcja: Studio Filmowe (d. Zespół Filmowy) Iluzjon, Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa Telewizyjna i Teatralna (Łódź)
- Atelier: Wytwórnia Filmów Fabularnych (Wrocław), Wytwórnia Filmów Dokumentalnych (Warszawa)
- Laboratorium: Wytwórnia Filmów Fabularnych (Wrocław), Wytwórnia Filmów Dokumentalnych (Warszawa)
WIELKI PODRYW w innych naszych bazach
WIELKI PODRYW w internecie
OBECNOŚĆ
- Nowela
- Dane techniczne: 47 min.
Alicja Stefczyk, absolwentka Politechniki Warszawskiej, wbrew swojemu chłopakowi i znajomym decyduje się wyjechać do małego miasteczka, by tam podjąć pracę w zakładzie przemysłowym. Witający ją na dworcu inżynier Marek Lipski będzie się nią opiekował w czasie stażu. Teraz odwozi dziewczynę do przydzielonego przez zakład mieszkania. Alicja, pozostawszy sama, zaczyna odkrywać ślady pobytu poprzedniego właściciela. Kilkakrotnie ktoś pyta telefonicznie o jakiegoś Pilarskiego. Zaniepokojona i zaintrygowana dziewczyna dowiaduje się od sąsiadki, że Pilarski, pracownik zakładu, do którego przyjechała, społecznik, człowiek szlachetny i uczynny, zmarł nagle przed kilkoma dniami na zawał serca. Alicja odkrywa coraz to nowe przedmioty należące do Pilarskiego. Niespodziewanie zjawia się przyjaciel zmarłego - jest wstrząśnięty wiadomością o zgonie Pilarskiego. Przerażona Alicja ma ochotę uciec z mieszkania, gdzie obecność zmarłego staje się coraz bardziej natrętna. Wieczorem przychodzi Marek, bawi ją rozmową, wtajemnicza w sprawy zakładu, chce ją odpowiednio "ustawić" przed podjęciem pracy. Nie kryje ochoty na flirt z Alicją, na "podryw". Mieszkanie Alicji odwiedza stara kobieta, na widok której Marek chowa się w łazience. Jest żoną pracownika przebywającego w szpitalu po wypadku w zakładzie, rozgoryczona żali się na panujące tam stosunki, sugeruje czyjąś odpowiedzialność za tragedię i opowiada o Pilarskim, który zawsze bronił słusznych spraw. Po jej odejściu dochodzi do sprzeczki między Alicją a Lipskim na temat prywatnego listu Pilarskiego do bliskiej mu kobiety - i Marek wychodzi. Alicja zasypia - budzi się nagle, pełna lęku po koszmarnym śnie, usiłuje przemeblować pokój, by nie przypominał poprzedniego lokatora, lecz gaśnie światło i przerażona dziewczyna wybiega z domu. Spotyka tu kochankę Pilarskiego, idącą do jego mieszkania. Zrozpaczona kobieta podejrzewa, że pożegnalny list przyczynił się do jego śmierci. Alicja czuje się osaczona przez Pilarskiego i jego sprawy, chce uciec. Nie pozwala na to Marek. Wracają do domu. Zamiary Lipskiego wobec dziewczyny są niedwuznaczne, ona jednak jest coraz bardziej sceptyczna. Inżynier spędza noc w fotelu, a rano zjawia się ponownie stara kobieta, prosząc Alicję o odszukanie ważnego protokołu, przygotowanego przez Pilarskiego w związku z wypadkiem. Alicja dowiaduje się szczegółów, z których wynika, że Lipski ma swój udział w tym co się stało. Obecność Marka u dziewczyny sugeruje kobiecie, że Alicja będzie postępowała podobnie - i wzburzona wychodzi. Dziewczyna biegnie za nią i wręcza jej odnaleziony dokument.
Ekipa
- Reżyseria: Jerzy Kołodziejczyk
- Zdjęcia: Jacek Zygadło
- Montaż: Eugeniusz Dmitroca
- Obsada aktorska: Anna Chodakowska (Alicja Stefczyk), Zbigniew Bielski (Marek Lipski), Roman Frankl (Robert, chłopak Alicji), Elżbieta Kępińska (kochanka Pilarskiego), Jadwiga Kuryluk (Pszennikowa, żona rannego robotnika), Edward Lach (sąsiad Gienek), Zofia Merle (sąsiadka), Janusz Paluszkiewicz (leśnik, przyjaciel Pilarskiego), Jan Janga-Tomaszewski (przyjaciel Alicji; nie występuje w czołówce)
WIELKI PODRYW
- Nowela
- Dane techniczne: 52 min.
Plenery: Warszawa (m.in. Uniwerytet, Zakłądy im. Kasprzaka, pl. Zwycięstwa, Dworzec Centralny).
Sylwik jest nieśmiałym, wrażliwym chłopakiem, nie ma dziewczyny, za to mnóstwo kłopotów z nawiązywaniem znajomości. Koledzy postanawiają mu "pomóc". Zabierają go do dyskoteki - poznana tam dziewczyna zgadza się spędzić z Sylwikiem noc za cenę magnetofonu - chłopak pracuje bowiem w Zakładach im. Kasprzaka. Sylwik rezygnuje jednak z przygody. Koledzy mają więc inny pomysł: na Uniwersytecie Warszawskim zostaną wkrótce ogłoszone wyniki egzaminów wstępnych. Wśród zgromadzonych tam tłumów dziewcząt na pewno znajdzie się chociaż jedna, która da się "poderwać". Sylwik decyduje się więc na "wielki podryw" i starannie się doń przygotowuje. W stacji krwiodawstwa oddaje honorowo krew, otrzymuje zaświadczenie, uprawniające do nieobecności w pracy i wyrusza na Uniwersytet. Przed tablicą gdzie wywieszono listy z wynikami egzaminów spostrzega płaczącą spazmatycznie dziewczynę, podąża za nią. Udaremnia samobójczy skok z dwunastego piętra niewykończonego wieżowca, potem w ostatniej chwili odciąga ją na dworcu od pędzącego pociągu, wreszcie udaje mu się zaprosić ją do wcześniej wypożyczonego mieszkania. Usiłuje wyperswadować jej samobójcze zamiary. Dziewczyna jeszcze raz próbuje - przy pomocy znalezionych w łazience proszków nasennych. I to się nie udaje. Zrezygnowana zdziera z siebie odzież i rzuca się na tapczan. Zażenowany Sylwik nieśmiało ją okrywa. Korzystając z chwilowej nieobecności chłopaka w pokoju, dziewczyna ucieka i odjeżdża taksówką. Sylwik rusza w pogoń zatrzymanym samochodem. Dopędza ją nad Wisłą, dziewczyna ucieka, skacze do wody, na szczęście jest płytko. Przemoczona, zapłakana opowiada o rozbitej, z winy matki, rodzinie. Po kolacji w restauracji dziewczyna uspokaja się, opowiada o nieudanej próbie zdawania na studia. Na ulicy zostają zagadnięci przez spóźnionych pijaczków. Korzystając z zamieszania dziewczyna ucieka, a Sylwika i dwóch awanturników zabiera milicyjny radiowóz. Rano w pracy Sylwik staje się przedmiotem drwin kolegów. W portierni dowiaduje się, że ktoś go oczekuje. Wybiega na ulicę, rozgląda się, i kiedy stracił już nadzieję - na ławce dostrzega uśmiechniętą, poznaną wczoraj dziewczynę.
Ekipa
- Reżyseria: Jerzy Trojan
- Zdjęcia: Stanisław Moszuk
- Montaż: Krystyna Komosińska
- Obsada aktorska: Danuta Kowalska (Gośka), Eugeniusz Priwieziencew (Sylwik), Wiesław Drzewicz (pijaczek awanturujący się z Sylwikiem; w czołówce imię: Jerzy), Józef Nalberczak (kierowca podwożący Sylwika), Bolesław Płotnicki (dziadek Sylwika), Grażyna Szapołowska (Mariola, znajoma Mundiego), Zdzisław Wardejn (Mundi, kolega Sylwika), Paweł Wawrzecki (kolega Sylwika; w czołówce imię: Grzegorz), Stanisław Brudny (mężczyzna tańczący z Sylwikiem na kursie tańca; nie występuje w czołówce), Jerzy Januszewicz (inzynier w fabryce; nie występuje w czołówce), Anna Jaraczówna (babcia klozetowa; nie występuje w czołówce), Włodzimierz Stępiński (mężczyzna w restauracji; nie występuje w czołówce)
Nagrody
- 1978 - Eugeniusz Priwieziencew Gdynia (do 1986 Gdańsk) (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Nagroda za pierwszoplanową rolę męską nazwa nagrody "Srebrna Plakietka"
- 1978 - Andrzej Mularczyk Gdynia (do 1986 Gdańsk) (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Nagroda za scenariusz nazwa nagrody "Srebrna Plakietka"



















