ZAPAMIĘTAJ IMIĘ SWOJE
- Tytuł alternatywny: POMNI IMIA SWOJE
- Film fabularny
- Produkcja: Polska, ZSRR
- Rok produkcji: 1974
- Premiera: 1974. 11. 05
- Gatunek: Film psychologiczny, Film wojenny
- Dane techniczne: Barwny. 2771 mm. 97 min.
Plenery: Gdańsk, Leningrad, Kraków, Oświęcim.
Uwaga: wpisano jedynie nazwiska polskich twórców filmu i nazwiska ważniejszych twórców rosyjskich.
Rok 1943. Zinaida Worobiowa i jej kilkuletni syn Gieńka trafiają do obozu w Oświęcimiu. Niebawem zostają rozdzieleni. Wcześniej jednak matka nakazuje dziecku, by zapamiętało swoje imię. Sama zaś zapamiętuje więzienny numer syna. Po wyzwoleniu wycieńczony i chory Gieńka, podobnie jak wiele innych jego towarzyszy niedoli, ląduje w polskim domu dziecka. Jedna z nauczycielek, Halina Truszczyńska, postanawia go usynowić i dać swoje nazwisko. Malec bowiem niejasno pamięta tylko imię. Dla małego Eugeniusza Truszczyńskiego nastają szczęśliwe dni. Przybrana matka wychowuje go jak własnego syna. Dzięki niej chłopiec odbiera staranną edukację, jako dorosły człowiek robi karierę w marynarce handlowej. Mimo upływu lat prawdziwa matka Gieni nie ustaje w poszukiwaniach. Bezcenną pomoc okazują jej dawne współwięźniarki, a zwłaszcza Tadeusz Szymański - kustosz Muzeum Oświęcimskiego. To dzięki niemu po ponad dwudziestu latach Zinaida Worobiowa może utonąć w ramionach swego, wydawało się straconego na zawsze, syna. Po latach usilnych starań matka i syn odnajdują się. On jest oficerem polskiej marynarki handlowej, właśnie obejmuje swój pierwszy statek, ona mieszka w Mińsku, Eugeniusz będzie miał od tej pory dwie matki, dwa domy. Scenariusz filmu Sergieja Kołosowa powstał na podstawie autentycznych wydarzeń. Niezwykła historia inżyniera Eugeniusza Gruszczyńskiego i jego rosyjskiej matki została tylko nieznacznie zmieniona. W latach siedemdziesiątych "Zapamiętaj imię swoje" cieszyło się sporą popularnością w Polsce i Związku Radzieckim. Mimo upływu ćwierć wieku niektóre sceny również i dziś mogą wywoływać wzruszenie.
Ekipa
- Reżyseria: Siergiej Kołosow
- Współpraca reżyserska: Henryk Bielski, Lika Awerbach
- Asystent reżysera: Kazimierz Korytkowski, M Burakowska
- Scenariusz: Ernest Bryll, Siergiej Kołosow, Janusz Krasiński
- Zdjęcia: Bogusław Lambach
- Asystent operatora obrazu: Ryszard Wojciechowski, Mieczysław Kozaczyk
- Scenografia: Michaił Kartaszow
- Współpraca scenograficzna: Piotr Dudziński, Jan Hawryłkiewicz
- Kostiumy: Izabella Konarzewska, Edita Prijede
- Muzyka: Andrzej Korzyński
- Wykonanie muzyki: Orkiestra Polskiego Radia i Telewizji
- Dyrygent: Andrzej Korzyński
- Konsultacja muzyczna: Ewa Szklarzewicz
- Dźwięk: Władimir Kraczkowski
- Montaż: Galina Spirina
- Współpraca montażowa: Janina Wiśniewska
- Charakteryzacja: Irena Czerwińska, Natalia Bałdina
- Konsultacja: Kazimierz Smoleń, Tadeusz Szymański
- Kierownictwo produkcji: Stanisław Zylewicz, Fabian Mogilewski
- Współpraca produkcyjna: Henryk Wasilewski, Jeremi Maruszewski
- Asystent kierownika produkcji: Jerzy Kajetan Frykowski, Mirosława Kołodziejczyk, Jerzy Pietrzyk
- Produkcja: Studio Filmowe (d. Zespół Filmowy) Iluzjon, Wytwórnia Filmowa Mosfilm (II Zespół Twórczy)
- Atelier: Wytwórnia Filmów Dokumentalnych (Warszawa)
- Laboratorium: Wytwórnia Filmów Dokumentalnych (Warszawa)
- Obsada aktorska: Ludmiła Kasatkina (Zinaida Worobjowa, matka Eugeniusza), Tadeusz Borowski (Eugeniusz Truszczyński), Ryszarda Hanin (Halina Truszczyńska, przybrana matka Eugeniusza), Ludmiła Iwanowa (Nadieżda, przyjaciółka Zinaidy, w Oświęcimiu pielęgniarka w bloku dziecięcym), Leon Niemczyk (kapitan Piotrowski), Lilia Dawidowicz (Maria), Maciej Góraj (Andrzej, przyjaciel Eugeniusza), Władimir Iwaszow (radziecki major z akordeonem), Sława Aschatow (Eugeniusz Truszczyński jako dziecko), Jadwiga Boryta, Elżbieta Burakowska, Alona Czuchraj (Oksana), Anna Jaraczówna (więźniarka obozu w Oświęcimiu), Stanisław Jaśkiewicz (dyrektor muzeum w Oświęcimiu), Ewa Kania (dziewczyna Eugeniusza), W Kordunow, Andrzej Krasicki (SS-man), Celina Kubicówna, A Lisjanskaja, Jadwiga Marso, Celina Mencner, Barbara Rachwalska (sztubowa w obozie), Alina Szpak, Wiktor Szulgin, Konstancja Tulewicz, Anna Wesołowska, Irena Laskowska (nie występuje w czołówce), Jerzy Moes (polski kapitan; nie występuje w czołówce), Tadeusz Szymański (przewodnik po muzeum w Oświęcimiu; nie występuje w napisach)
Nagrody
- 1974 - Ludmiła Kasatkina Gdynia (do 1986 Gdańsk) (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Nagroda za pierwszoplanową rolę kobiecą
- 1976 - Tadeusz Borowski Nagroda Państwowa RSFRR (Rosyjskiej Socjalistycznej Federacyjnej Rep. Radz.)
- 1976 - Bogusław Lambach Nagroda Państwowa RSFRR (Rosyjskiej Socjalistycznej Federacyjnej Rep. Radz.)
- 1977 - Tadeusz Borowski Nagroda Państwowa im. Braci Wasiliewów (ZSRR)
- 1977 - Bogusław Lambach Nagroda Państwowa im. Braci Wasiliewów (ZSRR)
