filmpolski.pl: Film fabularny 1945-

TEMIDA

Serial kryminalny rozgrywający się w latach dwudziestych i trzydziestych naszego stulecia.

SPRAWA HRABIEGO ROTTERA

W krakowskim pensjonacie ginie w tajemniczych okolicznościach kilkunastoletni młodzieniec z szanowanej rodziny, Stanisław Czajkowski. Z zeznań właściciela pensjonatu, Zawady, wynika, że pokój, w którym doszło do zbrodni, oraz sąsiedni wynajęła parę miesięcy wcześniej młoda, elegancka kobieta na schadzki z pewnym mężczyzną. W pensjonacie pojawił się też kiedyś młody Czajkowski. O zabójstwo zostaje oskarżony jego szwagier, hrabia Maksymilian Rotter, ożeniony ze starszą siostrą Stasia, Ksawerą. Prowadzący dochodzenie naczelnik wydziału śledczego, Kowalik, ustala, że hrabia spotkał się ze Stasiem w dniu jego śmierci niedaleko szkoły. Obaj sprawiali wrażenie, jakby się o coś kłócili. Zawada rozpoznaje też hrabiego jako gościa pensjonatu. Sytuację oskarżonego pogarsza fakt, że ostatnimi czasy przeżywał on kłopoty finansowe i nosił się z zamiarem zaciągnięcia dużej pożyczki. Tymczasem senior rodu Czajkowskich zamierzał po dojściu Staszka do pełnoletności podzielić majątek między swoich spadkobierców. Ukochanemu Stasiowi miała przypaść aż jedna trzecia rodowej fortuny, resztę otrzymaliby pozostali krewni. Rotter nie mógł jednak liczyć na hojność teścia, który od początku go nie akceptował. Przerażony perspektywą wyroku hrabia zaczyna w celi symulować obłęd. Nie na wiele to się zdaje. Występujący w procesie świadkowie coraz bardziej pogrążają go swoimi zeznaniami, kłamiąc i przeinaczając fakty. W takiej sytuacji ława przysięgłych uznaje Rottera winnym zarzucanego mu czynu. Ale w dniu, w którym ma być ogłoszony wyrok, hrabia decyduje się złożyć oświadczenie. To, co mówi, wywołuje wielkie poruszenie i ostatecznie oskarżony zostaje wypuszczony na wolność. Naczelnikowi Kowalikowi sprawa ta nie daje jednak spokoju. Kontynuuje śledztwo, które doprowadza go do wykrycia faktycznego sprawcy. [PAT]

Ekipa

Pierwowzory

POWRÓT PO ŚMIERĆ

Pewnego czerwcowego wieczoru krakowska prostytutka o przezwisku Rączka zostaje zaczepiona przez pokrwawionego mężczyznę, który chce z nią spędzić noc. Dziewczyna wyraża zgodę, ale gdy następnego dnia dowiaduje się, że w pobliżu miejsca, gdzie zaczepił ją tajemniczy klient, dokonano makabrycznej zbrodni, donosi policji o nocnym spotkaniu. Wszystko wskazuje na to, że zamordowanym jest Jan Bigalski, mężczyzna, który kilka miesięcy wcześniej wrócił do kraju po pobycie w Ameryce. Policja identyfikuje go wyłącznie na podstawie paszportu, gdyż twarz zamordowanego jest całkowicie zmasakrowana. Z zeznań osób, które poznały Bigalskiego, wynika, że przywiózł on do kraju sporo gotówki i nosił się z zamiarem rozkręcenia tu jakiegoś interesu. W tym celu odwiedzał go mężczyzna, który miał zostać jego wspólnikiem. Nosił długi płaszcz i dużo palił. Policja ustala, że potencjalnym wspólnikiem był niejaki Jan Rumień, podoficer zwolniony ze służby ze względu na fatalną opinię wśród przełożonych. Na podstawie zdjęcia Rączka rozpoznaje w nim również swego zakrwawionego klienta. Okazuje się ponadto, że właśnie Rumień nakazał pracownikowi przechowalni bagaży dostarczyć sobie bagaż do hotelu, ale na miejscu już go nie odebrał, gdyż wcześniej wyjechał. W takiej sytuacji sędzia nakazuje wysłać za nim list gończy. Poszukiwania nie trwają długo - Rumień sam zgłasza się na policję. Przedstawia swoją wersję wydarzeń, lecz zeznania świadków i dowody świadczą przeciwko niemu. Ale mężczyzna uparcie nie przyznaje się do winy. Mimo to zostaje skazany. Tajemnica zagadkowej zbrodni wyjaśnia się dopiero w 1939 r., na początku wojny. [PAT]

Ekipa

Pierwowzory

STRZAŁY O ŚWICIE

Akcja "Strzałów o świcie" rozgrywa się w 1933 r. We dworze w Błotach zostaje zastrzelona hrabina Felicja Błocka i jej siostrzeniec Adolf Łabędzki. O dokonanie podwójnego zabójstwa zostaje oskarżony mąż hrabiny, Maciej. Sprawa jest o tyle skomplikowana i pikantna, że hrabia Błocki jest posłem, człowiekiem powszechnie znanym i szanowanym, ale ze względy na lewicowe poglądy mającym też licznych wrogów politycznych. Nic więc dziwnego, że przebieg śledztwa, a później także procesu relacjonują wszystkie gazety. Wśród dziennikarzy piszących o tej sprawie jest Paweł Lepecki, młody reporter "Głosu publicznego", gazety, której hrabia Błocki zawsze sprzyjał. Naczelny wysyła Lepeckiego do majątku Błockich, by na miejscu zdobył potrzebne informacje. Pawłowi udaje się pozyskać zaufanie jednego z lokajów i dostać do pałacu, by obejrzeć miejsce tragedii. Odbywa także rozmowę z obrońcą hrabiego, mecenasem Gottem. Dowiaduje się, że piękna hrabina Felicja od dawna niemal jawnie romansowała z Adolfem, utracjuszem i hulaką, który często bywał w Błotach, zwłaszcza pod nieobecność pana domu. Wkrótce po tej rozmowie Gott rezygnuje jednak z prowadzenia sprawy hrabiego Błockiego, którego obrony podejmuje się dwóch innych adwokatów. Na procesie hrabia przedstawia swoją wersję wydarzeń, tłuumacząc, że obudziły go przed świtem hałasy w sypialni żony. Omyłkowo wziął dwie znajdujące się tam osoby za złodziei i strzelił, nie namyślając się wiele. Jego przypuszczenia co do obecności złodziei były tym bardziej uzasadnione, że wcześniej już dwukrotnie próbowano się włamać do dworu. Tę wersję wydarzeń usiłuje jednak podważyć prokurator, dowodząc, że hrabią kierowała zazdrość i chęć zemsty na żonie i jej kochanku. Choć sprawa jest czysto kryminalna, ze względu na osobę oskarżonego nabiera jednak charakteru rozgrywki politycznej między jego poplecznikami i przeciwnikami. [PAT]

Ekipa

Pierwowzory

Wersja do druku