filmpolski.pl: Film fabularny 1945-

C' EST MON HISTOIRE

Ekipa

TU STOJĘ...

Film zrealizowany w konwencji dokumentu fabularyzowanego, przedstawiający autentyczne losy Jerzego Jachowicza, dziennikarza "Gazety Wyborczej". W latach osiemdziesiątych Jachowicz dążył m.in. do wyjaśnienia niejasnych okoliczności morderstw dokonanych na księdzu Zychu i Grzegorzu Przemyku. W zbrodnie te zamieszani byli funkcjonariusze komunistycznych służb specjalnych i Milicji Obywatelskiej. Upór reportera doprowadził wreszcie do tragedii, której śmiertelną ofiarą stała się jego żona. Nieznani sprawcy spalili też mieszkanie rodziny Jachowicza w Pruszkowie. Pomimo to dziennikarz nie zrezygnował ze swojej walki o prawdę. "Tu stoję" to swoisty hołd złożony Jachowiczowi przez reżysera. W filmie Dudziewicza dziennikarz wspomina swoje kolejne "reportaże śledcze" i związane z nimi perypetie. Z jego opowieści wyłania się portret człowieka, dla którego praca przerodziła się z czasem w prywatną wojnę z mafią milicyjno-esbecką. [PAT]

Ekipa

TU STOJĘ... w innych naszych bazach

20 LAT PÓŹNIEJ

"Ten film opowiada o jednym z mniej znanych, a zarazem bolesnych epizodów w historii komunizmu w byłej NRD. Kiedy padł mur berliński, odkryto tajne archiwum przymusowych... adopcji! Opinia publiczna świata dowiedziała się o przerażającym dekrecie, wydanym przez Margot Honecker. Zgodnie z nim, pozostawione w kraju dzieci rodziców, którzy uciekli na Zachód, były przymusowo adoptowane. Oczywiście przez jedynie słuszne ideologicznie familie, gwarantujące wychowanie w duchu wzorowego komunizmu. Nie trzeba chyba wyjaśniać, w jakim świetle przedstawiano dzieciom ich biologicznych rodziców. "Zdrajcy ojczyzny" to najłagodniejsze określenia" - mówił w czasie realizacji "Dwadzieścia lat później" Michał Dudziewicz. Niedługo potem jego film pokazano jako część polsko-francuskiego serialu "Docudrama". W głównej roli reżyser ryzykownie, lecz z sukcesem obsadził Joannę Bendę, podówczas studentkę II roku PWST w Warszawie.
Berlin Wschodni, koniec lat sześćdziesiątych. W miarę spokojna egzystencja małżeństwa Hauserów i dwójki ich małych dzieci zostaje brutalnie zakłócona. Agenci STASI za pomocą szantażu zmuszają Stefana Hausera do podpisania dokumentu o współpracy. Zdesperowani małżonkowie, by uniknąć nieustannej inwigilacji, postanawiają uciec do Berlina Zachodniego. Zostają jednak zdemaskowani, w wyniku czego na cztery lata trafiają do więzienia. Ich dzieci zaś zostają oddane do adopcji. Po odbyciu połowy kary Hauserowie opuszczają zakład karny i po usilnych staraniach dostają pozwolenie na wyjazd. Za granicą zaczynają żmudne starania o odzyskanie dzieci, po których zatarto wszelkie ślady. Dopiero po dwudziestu latach, wskutek przemian politycznych, skrzyżują się ścieżki całej rodziny. Historia Marii Hildebrandt (bohaterka wystąpiła na końcu filmu i skomentowała go).

Ekipa

Wersja do druku