DEBIUTANTKA
- Film fabularny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1981
- Premiera: 1982. 08. 16
- Gatunek: Film psychologiczny, Film obyczajowy
- Dane techniczne: Barwny. 2876 m. 101 min.
Plenery: Gdańsk (m.in. dworzec), Warszawa (siedziba Ministerstwa Kultury).

- Fot. Archiwum Wiesława Zdorta
- Galeria zdjęć (3)
Ewa Orzechowska, utalentowana absolwentka wydziału architektury, gotowa jest zrezygnować z zagranicznego stypendium, by móc współpracować z wybitnym architektem, który wrócił właśnie do kraju opromieniony sławą zagranicznych sukcesów i pracuje w Gdańsku nad projektem Muzeum Morskiego. Tam też wyjeżdża Ewa, ambitna dziewczyna marząca o błyskotliwej karierze zawodowej. W pracowni Jerzego panuje napięta atmosfera. Szef rzadko pokazuje się w pracy, zastępuje go nieco apodyktyczna Maria, jego najbliższa współpracowniczka. Po kilku bezskutecznych próbach Ewie w końcu udaje się spotkać z Jerzym. Podczas pierwszej rozmowy z wybitnym twórcą dochodzi do sporu merytorycznego między debiutantka a mistrzem. Mimo to po pewnym czasie Jerzy proponuje dziewczynie przeniesienie się do jego willi nad morzem, gdzie mieszka także jego żona, Bożena, i Maria. Wbrew ostrzeżeniom kolegów z pracy i dawnej asystentki szefa, Ewa przyjmuje tę propozycję. Niepostrzeżenie dla siebie wkracza w krąg wielkich namiętności i ambicji, których zaledwie tłem jest praca zawodowa. Jerzy, wybitny architekt o znaczącym dorobku, kończy się i coraz częściej szuka zapomnienia w nadmiernej ilości alkoholu. Jego życie osobiste jest nader skomplikowane. Małżeństwo z młodą dziewczyną nie zadawala go, zdradza żonę z Marią, która darzy go prawdziwym uczuciem. Niekiedy willę odwiedzają także inne kobiety. Aż do chwili przybycia Ewy pozycja Marii wydawała się niezagrożona. Dopiero młoda, energiczna i inteligentna potencjalna rywalka budzi w niej uczucie niepokoju. Tym zapewne należy tłumaczyć oschłość, z jaką ją traktuje. Bożena - przeciwnie - szuka w Ewie bratniej duszy, która pomoże jej wyrwać się z odosobnienia, jakie stworzył wokół niej mąż. Ewa pragnie dowieść swojej wartości pracą, związek uczuciowy z Jerzym nie interesuje jej. Szybko staje się łącznikiem między pracownią a jej kierownikiem, wykonuje konieczną dokumentację, pracuje ponad siły często aż do świtu. Mimo zaawansowanych prac nad projektem, władze cofają lokalizację dla muzeum. Nie pomaga interwencja w Warszawie - inwestycja spada z planu. Prace nad projektem trwają. Pewnej nocy Ewa mdleje nad rajzbretem. Jest wycieńczona i rozczarowana - podczas choroby Jerzy nie odwiedził jej ani razu. Jej żal nie jest powodowany zawiedzionym uczuciem, ale urażoną ambicją. Wiadomość o zdjęciu inwestycji z planu jest dla niej ciosem. Organizuje protest młodych inżynierów z pracowni Jerzego. Przynosi to pozytywny skutek. Szef organizuje z tej okazji w swej willi przyjęcie dla całego zespołu. Podczas mocno zakrapianej alkoholem zabawy dochodzi do skandalu. Zachowująca się wyzywająco Maria prowokuje mężczyzn, a odtrącona - usiłuje popełnić samobójstwo. Jerzy nie reaguje. Zaalarmowana przez Bożenę Ewa ratuje topiącą się Marię. Resztę nocy trójka kobiet spędza na rozmowie z Je-rzym, fascynacje nim zdają się wygasać. O świcie Ewa wraca do swojego pokoju. Czeka tam na nią architekt, gotowy wyrazić swoją wdzięczność za pomoc w doprowadzeniu sprawy projektu i budowy muzeum do pomyślnego końca. Niespodziewane wejście Bożeny zapobiega gwałtowi. Kobiety postanawiają opuścić Jerzego. Ewa wraca do Warszawy, razem z nią postanawiają wyjechać Bożena i Maria. Na dworcu Maria znika, Bożena też zrezygnuje z podróży...
Ekipa
- Reżyseria: Barbara Sass
- Reżyser II: Wacław Radecki
- Współpraca reżyserska: Stanisław Goc
- Scenariusz: Barbara Sass
- Zdjęcia: Wiesław Zdort
- Operator kamery: Stanisław Szymański
- Współpraca operatorska: Jan Ossowski, Piotr Obłoza
- Scenografia: Jerzy Sajko
- Współpraca scenograficzna: Lucyna Krzemińska, Witold Mikołajczyk
- Dekoracja wnętrz: Wiesława Chojkowska
- Współpraca dekoratorska: Henryk Puchalski, Paweł Patronik
- Kostiumy: Anna Ostapińska
- Współpraca kostiumograficzna: Eleonora Buhl, Adam Zygmunt Żaczkiewicz
- Muzyka: Maciej Małecki
- Dyrygent: Maciej Małecki
- Konsultacja muzyczna: Małgorzata Przedpełska-Rytelewska
- Dźwięk: Krzysztof Grabowski
- Współpraca dźwiękowa: Iwanka Kunewa, Zofia Grudzińska, Jerzy Murawski
- Imitator dźwięku: Stanisław Hojden
- Montaż: Maria Orłowska
- Współpraca montażowa: Alicja Torbus
- Charakteryzacja: Maria Dziewulska
- Współpraca charakteryzatorska: Joanna (Jolanta) Chmielewska
- Kierownictwo produkcji: Ryszard Straszewski
- Współpraca produkcyjna: Arkadiusz Piechal, Joanna Lubicz-Nowicka
- Kierownictwo planu: Łukasz Lirecki
- Sekretariat planu: Helena Guściora
- Sekretariat grupy: Ewa Skórka
- Administracja: Bogusław Wierzbicki
- Produkcja: Studio Filmowe (d. Zespół Filmowy) Kadr
- Atelier: Wytwórnia Filmów Dokumentalnych (Warszawa)
- Laboratorium: Wytwórnia Filmów Dokumentalnych (Warszawa)
- Obsada aktorska: Dorota Stalińska (Ewa Orzechowska), Andrzej Łapicki (Jerzy), Elżbieta Czyżewska (Maria, asystentka i kochanka Jerzego), Bożena Adamkówna (Bożena, żona Jerzego), Mariusz Benoit (inżynier Radecki), Stanisław Michalski (robotnik), Teresa Kwiatkowska (Anna, była asystentka Jerzego), Tadeusz Jastrzębowski (technik w biurze projektowym Jerzego), Małgorzata Jakubiec (kreślarka w biurze projektowym Jerzego), Krystyna Styk (dziewczyna), Zuzanna Łozińska (matka Jerzego), Stanisław Frąckowiak (działacz partyjny), Jacek Strzemżalski (mężczyzna na przyjęciu w domu Jerzego), Cezary Morawski (Marek, chłopak Ewy), Wacław Radecki (Wacek, kreślarz w biurze projektowym Jerzego), Marcin Troński (mężczyzna na przyjęciu w domu Jerzego; nie występuje w napisach)

















