TYDZIEŃ Z ŻYCIA MĘŻCZYZNY
- Film fabularny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1999
- Premiera: 1999. 09. 03
- Dane techniczne: Barwny (negatyw: Kodak Vision). Dźwięk: Dolby Stereo. 2470 m. 85 min.
Prapremiera: 23.08.1999, Gdańsk.
Plenery: Warszawa, Poznań.
"Jak doskonałym tworem jest człowiek! Jak wielkim przez rozum! Jak niewyczerpanym w swych zdolnościach! Jak szlachetnym postawą i w poruszeniach! Czynami podobnym do anioła, pojętnością zbliżonym do bóstwa! Ozdobą on i zaszczytem świata! Arcytypem wszech jestestw!" - tak brzmią słowa pieśni, śpiewanej przez chór w "Tygodniu z życia mężczyzny". Słowa te pochodzą z Szekspirowskiego "Hamleta" i stanowią raczej ironiczne motto do trzeciego autorskiego filmu Jerzego Stuhra.
Historia zapracowanego prokuratora, którego jedynym wytchnieniem jest śpiew w chórze chłopięco-męskim. Film podzielony jest na siedem części, odpowiadających następującym po sobie dniom tygodnia. Każda z nich rozpoczyna się krótkim ujęciem na basenie. "Jeszcze nieźle jest" - mówi Bohater wyłaniając się z wody w poniedziałek.
Poniedziałek: Bohater - Adam Borowski jest prokuratorem. Poznajemy go podczas rozprawy przeciwko studentowi, oskarżonemu o przemyt komputerów. Chłopiec zostaje oskarżony o narażenie Skarbu Państwa na poważne straty. W następnej scenie żona Bohatera, Anna zostaje uhonorowana prestiżową nagrodą za swą działalność charytatywną. Adam śpiewa w chłopięco-męskim chórze, który przygotowuje się do wyjazdu do Wielkiej Brytanii. Najbardziej podekscytowany jest Oleś - mężczyzna, dla którego śpiewanie jest formą terapii w jego zaburzeniach psychicznych. W drodze na próbę Adam wstępuje do hoteliku, w którym spotyka się z kochanką. Postanawia zerwać trwający od roku związek. Zanim wróci do domu, zdąży jeszcze odwiedzić chorą matkę.
Wtorek: Anna i Adam sprzedają mieszkanie. Postanowili już, że kupią dom, poświęcając na ten cel wszystkie oszczędności. Podczas aukcji w Domu Dziecka, dowiadujemy się, że Adam postanowił przekazać na rzecz dzieci honorarium za wydaną właśnie książkę. Trochę jednak żałuje swojej decyzji. Ulga podatkowa, którą uzyska jest zbyt mała, a pieniądze otrzymane od wydawcy przydałyby się przy zakupie nieruchomości. Po aukcji do Anny przytula się niedosłyszący chłopiec; Borowscy nie mogą mieć własnych dzieci. Być może właśnie Dominik stanie się ich synem. Anna bardzo tego pragnie, Adam waha się. Bohater wraca na salę sądową. Tym razem oskarżoną jest osiemnastoletnia dziewczyna, która pozostawiła swoje dziecko w publicznej toalecie.
Środa: Borowscy wybierają się do Domu Dziecka, by "na próbę" zabrać Dominika na tydzień do domu i dopełnić formalności związanych z darowizną. Dyrektor, który jest jednocześnie kolegą Adama z chóru, wiedząc o kłopotach finansowych prokuratora, proponuje mu oszustwo podatkowe. Uzyskana w ten sposób ulga pozwoli mu sfinalizować zakup domu. Podczas promocji książki, Adam spotyka atrakcyjną "dziennikarkę", która prosi go o wywiad. Bohater zgadza się - spotkanie ma nastąpić w sobotę na basenie. Okazuje się też, że jego matka jest nieuleczalnie chora; zostało jej tylko sześć miesięcy życia. Annę spotyka poważne niepowodzenie - działalność jej fundacji zostaje zawieszona z powodu kłopotów finansowych.
Czwartek: Bohater próbuje odnaleźć się w nowej roli - w roli ojca. Kolejna scena w sądzie: na ławie oskarżonych zasiadają skini, którzy okaleczyli spotkanego przypadkowo Araba. Oleś nie może skoncentrować się podczas próby chóru, przeszkadza innym w śpiewie. Adam postanawia odwiedzić jego lekarza, obawia się bowiem, że chory kolega zepsuje występ w Londynie i Edynburgu. Doktor Marzycki jest jednak przekonany, że wyjazd pomoże Olesiowi wrócić do zdrowia. Anna otrzymuje propozycję wsparcia dla swojej fundacji. Gdy Adam dowiaduje się, że jego żona chce przyjąć pieniądze od działaczy lewicowych, wybucha gniewem. Czy jest równie nietolerancyjny jak chłopcy, których oskarżał rano?
Piątek: Adam odbiera z banku pieniądze przeznaczone na dom, uczestniczy także w wizji lokalnej - usiłuje zrekonstruować zbrodnię, jakiej dopuścił się osiemnastoletni chłopiec, który w gniewie zabił swoją matkę. Anna rezygnuje z dotacji, na jaw wychodzi oszustwo podatkowe, wykryte przez księgową Domu Dziecka. Adam zostanie natomiast postawiony w sytuacji trudnego wyboru: pojawia się szansa na wyleczenie matki. Kuracja jest jednak bardzo droga. By z niej skorzystać, Adam musiałby zrezygnować z kupna domu. Transakcja dochodzi mimo wszystko do skutku. Czy Bohater także "zabił" swoją matkę?
Sobota: Spotkanie na basenie przybiera nieoczekiwany obrót. Adam, sprowokowany przez jedną z "dziennikarek", pozwala się sfotografować w sytuacji, która może zagrozić jego karierze. Dziewczyna okazuje się przyjaciółką studenta, oskarżonego o przemyt komputerów. Teraz to Bohater może zostać oskarżony - o gwałt.
Niedziela: Adam rozmawia z zapłakaną żoną. Nie ma z nią Dominika, który został "zwrócony" do domu dziecka. Nie udaje się próba odzyskania pieniędzy wpłaconych na poczet domu. Byli właściciele przeznaczyli je na operację chorej wnuczki. W ostatniej scenie filmu prokurator przystępuje do spowiedzi i komunii. Podczas mszy śpiewa wraz z chórem piękną pieśń. (streszczenie pochodzi ze strony: www.o.pl/stuhr)
Ekipa
- Reżyseria: Jerzy Stuhr
- Reżyser II: Sylwia Czaplewska, Zbigniew Gruz
- Asystent reżysera: Gabriele Iocovone
- Scenariusz: Jerzy Stuhr
- Zdjęcia: Edward Kłosiński
- Operator kamery: Edward Kłosiński
- Asystent operatora obrazu: Tadeusz Obuchowicz
- Zdjęcia specjalne: Jacek Śliwa (podwodne)
- Operator zdjęć specjalnych: Andrzej Dresler
- Operator Steadicam: Tomasz Karnowski (asystent; nie występuje w czołówce)
- Podgląd video: Sebastian Obuchowicz
- Wózkarz: Cezary Kozłowski, Tomasz Ostapiński
- Oświetlenie: Tomasz Gradowski (główny oświetlacz), Marek Wojciechowski, Adam Napora, Tomasz Kitrasiewicz
- Obsługa agregatu: Stefan Fliski
- Scenografia: Monika Sajko-Gradowska
- Scenograf II: Dariusz Wolski
- Dekoracja wnętrz: Monika Sajko-Gradowska
- Dekorator wnętrz II: Magda Widelska
- Rekwizyty: Kazimierz Augustyniak, Eryk Roman Żuberek
- Kostiumy: Elżbieta Radke
- Asystent kostiumografa: Anna Hempowicz, Anna Barbara Kowalska
- Muzyka: Wojciech Kilar
- Wykonanie muzyki: Chłopięcy i Męski Chór Filharmonii Poznańskiej "Poznańskie Słowiki", Janusz Olejniczak (fortepian)
- Dyrygent: Stefan Stuligrosz
- Opracowanie muzyczne: Małgorzata Przedpełska-Bieniek
- Konsultacja muzyczna: Małgorzata Przedpełska-Bieniek
- Realizacja nagrań: Beata Jankowska-Burzyńska
- Dźwięk: Marek Wronko, Katarzyna Dzida
- Mikrofoniarz: Piotr Pacholski
- Imitator dźwięku: Henryk Zastróżny
- Zgranie dźwięku: Jan Freda (Łódzkie Centrum Filmowe; Dolby Stereo)
- Udźwiękowienie: Łódzkie Centrum Filmowe, Studio Sonoria
- Montaż dźwięku: Michał Kosterkiewicz (komputerowy), Robert Buczkowski (komputerowy), Jacek Kuśmierczyk (komputerowy)
- Montaż: Elżbieta Kurkowska
- Asystent montażysty: Alicja Torbus-Wosińska
- Charakteryzacja: Iwona Blicharz
- Asystent charakteryzatora: Joanna Weiss
- Konsultacja: Ryszard Tłuczkiewicz (prawna), Barbara Piwnik (prawna)
- Catering: Zbigniew Michalski, Krzysztof Adamus
- Transport: Rafał Ozyra, Zbigniew Sokołowski
- Opracowanie graficzne: Mirosław Mentcel (napisy)
- Fotosy: Krzysztof Wellman
- Efekty pirotechniczne: Janusz Bykowski
- Efekty specjalne: Witold Gajzler (nie występuje w czołówce)
- Kierownictwo produkcji: Jan Kaczmarski
- Kierownictwo produkcji II: Jolanta Jarzęcka-Sawka, Mirosław Nycz
- Asystent kierownika produkcji: Michalina Gralak
- Kierownictwo planu: Justyna Pawlak
- Dyżurny planu: Marcin Paczkowski, Paweł Zbroszczyk
- Sekretariat planu: Monika Radźko
- Sekretariat grupy: Joanna Rosłoń
- Administracja: Elżbieta Słupińska, Anna Podkańska
- Producent: Juliusz Machulski
- Współproducent: Jacek Moczydłowski, Jacek Bromski
- Produkcja: Studio Filmowe (d. Zespół Filmowy) Zebra, Telewizja Polska
- Współfinansowanie: Komitet Kinematografii, Agencja Produkcji Filmowej, Towarzystwo Inwestycyjne Safri
- Laboratorium: Telewizja Polska
- Obsada aktorska: Jerzy Stuhr (prokurator Adam Borowski), Gosia (Małgorzata) Dobrowolska (Anna Borowska, żona Adama), Danuta Szaflarska (matka Adama), Ewa Skibińska (Marta, kochanka Adama), Anna Samusionek ("dziennikarka"), Krzysztof Stroiński (Oleś, przyjaciel Adama), Jacek Romanowski (Mizoń, dyrektor domu dziecka, przyjaciel Adama), Maciej Niesiołowski (dyrygent chóru), Alex Możdżyński (Dominik), Małgorzata Drozd (doktor Kownas, lekarka opiekująca się matką Adama), Janusz Michałowski (profesor Wojciech Marzycki, psychiatra opiekujący się Olesiem), Jolanta Fajkowska (występuje w roli samego(j) siebie), Iwona Schymalla (występuje w roli samego(j) siebie), Agnieszka Dygant (reporterka tv), Mikołaj Klimek, Barbara Kurzaj (dzieciobójczyni), Dominik Bąk (Andrzej Kon, matkobójca na wizji lokalnej), Jacek Jarzyna (w napisach nazwisko: Jerzyna), Krzysztof Kumor (sędzia prowadzący sprawę dzieciobójczyni), Bohdan Ejmont (obrońca dzieciobójczyni), Karina Kunkiewicz ("fotoreporterka"), Jerzy Łapiński (sprzedający dom), Barbara Baryżewska (żona sprzedającego dom), Maria Klejdysz (gosposia profesora Marzyckiego), Dariusz Kurzelewski, Joanna Borer (reporterka), Elżbieta Czerwińska (wychowawczyni w domu dziecka), Dorota Bierkowska (pani Maria, księgowa domu dziecka), Katarzyna Bargiełowska (wychowawczyni w domu dziecka), Witold Wieliński (skin na ławie oskarżonych), Norbert Rakowski (kupujący mieszkanie Borowskich), Magda Czartoryjska, Marek Pawlak, Babiker Artoli (Hasan Ali, pobity przez skinów; w czołówce nazwisko: Babiker), Chłopięcy i Męski Chór Filharmonii Poznańskiej "Poznańskie Słowiki", Sławomir Holland (obrońca skinów; nie występuje w czołówce), Mateusz Kaczmarek (członek chóru; nie występuje w napisach), Jacek Kałucki (obrońca skinów; nie występuje w czołówce), Maria Maj (sędzina prowadząca rozprawę skinów; nie występuje w czołówce), Andrzej Oksza-Łapicki (urzędnik bankowy; nie występuje w czołówce), Edward Sosna (wręczający nagrodę Annie Borowskiej; nie występuje w czołówce)
Nagrody
- 1999 - Kazimierz Dolny (Lato Filmowe)-nagroda publiczności w kategorii: najlepszy film polski
- 1999 - Wenecja (MFF)-nagroda OCIC (Katolickie Biuro Filmowe)
- 1999 - Gdynia (do 1986 Gdańsk) (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-nagroda Stowarzyszenia Filmowców Polskich za twórcze przedstawienie współczesności; przyznana przez jury
- 1999 - Gdynia (do 1986 Gdańsk) (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Nagroda Specjalna Jury
- 2000 - Orzeł, Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: najlepszy film; za rok 1999
- 2000 - Jerzy Stuhr Orzeł, Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: najlepsza reżyseria; za rok 1999
- 2000 - Jerzy Stuhr Orzeł, Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: najlepszy scenariusz; za rok 1999
- 2000 - Wojciech Kilar Orzeł, Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: najlepsza muzyka; za rok 1999
- 2000 - Marek Wronko Orzeł, Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: najlepszy dźwięk; za rok 1999
- 2000 - Katarzyna Dzida Orzeł, Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: najlepszy dźwięk; za rok 1999
- 2000 - Elżbieta Kurkowska Orzeł, Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: najlepszy montaż; za rok 1999
- 2000 - Juliusz Machulski Orzeł, Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: najlepszy producent; za rok 1999
- 2000 - Gosia (Małgorzata) Dobrowolska Orzeł, Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: najlepsza główna rola kobieca; za rok 1999
- 2000 - Jerzy Stuhr Orzeł, Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: najlepsza główna rola męska; za rok 1999
- 2000 - Danuta Szaflarska Orzeł, Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: najlepsza drugoplanowa rola kobieca; za rok 1999
- 2000 - Krzysztof Stroiński Orzeł, Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: najlepsza drugoplanowa rola męska; za rok 1999
Varia
- Pieśń:
słowa pieśni pochodzą z aktu II, sceny 2 "Hamleta" w przekładzie Józefa Paszkowskiego- Muzyka : Wojciech Kilar
- Wykonanie utworu : Chłopięcy i Męski Chór Filharmonii Poznańskiej "Poznańskie Słowiki", Sławomir Kamiński
- Dyrygent : Stefan Stuligrosz
- Realizacja nagrań : Jacek Guzowski, Krzysztof Kuraszkiewicz


















