PEŁNIA
- Film fabularny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1979
- Premiera: 1979. 11. 23
- Gatunek: Film psychologiczny
- Dane techniczne: Czarno-biały. 2619 m. 92 min.
W wynajętym pokoju we wsi Łacha koło Serocka mieszka architekt z Warszawy pan Wojtek, którego zmęczyła wieczna pogoń za sukcesem, kontakty z najbliższym otoczeniem i w ogóle wszelkie "dobrodziejstwa" życia w mieście. Na pytanie, co robi na tym odludziu, odpowiada: "Odbieram zaległy urlop za wszystkie minione lata". Stara się o głębszy kontakt z naturą, z urzekającym światem rozlewisk wielkiej rzeki, z biologicznym rytmem przyrody. Klimat odosobnienia sprzyja rozmyślaniom i bilansowaniu przebytej drogi życiowej. Udaje mu się z powodzeniem wkupić w miejscowe towarzystwo. Bez trudu nawiązuje nić porozumienia z miejscowymi ludźmi, którzy go interesują, a ich dramaty szczerze wzruszają. Mieszkańcy Łachy wyczuwają jego przyjaźń i zainteresowanie. Chętnie z nim rozmawiają, gotowi wyjawiać najgłębsze tajemnice. Tak więc bufetowa Zosia, robiąca zaocznie maturę, prosi o pomoc w napisaniu pracy, panu Mietkowi służy Wojtek radą w sprawie odwołania od decyzji władz zabraniających rozbudowy gospodarstwa, a uważany już za zupełnie straconego Janek wzrusza go opowieścią o swoich życiowych zawodach. Wkrótce Wojtek staje się jednym z nich.
Któregoś dnia "świat" zaczyna się jednak upominać o bohatera. Przyjeżdża żona Wojtka, popularna aktorka, z którą - jak przyznaje - łączy go tylko "duże mieszkanie''. Kobieta nie może zrozumieć sensu ucieczki męża, nie potrafi skłonić go do powrotu. Nie udaje się to również Romanowi, przyjacielowi z dawnych zetempowskich czasów, fałszywie tłumaczącemu sobie motywy postępowania Wojtka. Tymczasem Wojtek sam decyduje się na powrót do pracy, do domu. Wyjeżdża silniejszy, bardziej odporny psychicznie, bogatszy o wiele spostrzeżeń i przemyśleń, na które nie mógłby się zdobyć w swoim miejskim środowisku.
"Pełnię" Andrzej Kondratiuk zrealizował dziesięć lat po swoim głośnym debiucie fabularnym "Dziura w ziemi". Ta kameralna opowieść o ucieczce od wielkiego miasta, ciągłego pośpiechu, pustych znajomości, nawiązuje do kinowego debiutu Kondratiuka zarówno w klimacie, jak i paradokumentalnej formie. Akcja obu filmów rozgrywa się w małej wiejskiej społeczności, która w najbliższym czasie zetknie się z wielkomiejską cywilizacją. Na razie życie mieszkańców wsi płynie jeszcze leniwie, odmierzane rytmem przyrody, a przybysz z miasta wnosi jedynie pewne ożywienie.
Ekipa
- Reżyseria: Andrzej Kondratiuk
- Reżyser II: Jerzy Moniak
- Współpraca reżyserska: Jerzy Fedak, Małgorzata Jakacka
- Scenariusz: Andrzej Kondratiuk
- Zdjęcia: Witold Leszczyński
- Operator II: Jacek Malipan
- Współpraca operatorska: Wiktor Nitkiewicz, Jan Dobrowolski
- Scenografia: Jan Banucha
- Kierownictwo budowy dekoracji: Antoni Penc
- Kostiumy: Andrzej Kondratiuk
- Współpraca kostiumograficzna: Ajka Tarasow
- Muzyka: Włodzimierz Nahorny
- Dyrygent: Włodzimierz Nahorny
- Konsultacja muzyczna: Jerzy Matula
- Dźwięk: Aleksander Gołębiowski
- Współpraca dźwiękowa: Kazimierz Siczek, Ryszard Grodzki
- Montaż: Krzysztof Osiecki
- Współpraca montażowa: Mira Stankowa
- Charakteryzacja: Zbigniew Dobracki
- Kierownictwo produkcji: Halina Kawecka
- Kierownictwo produkcji II: Andrzej Janowski, Paweł Wołudzki
- Współpraca produkcyjna: Danuta Spychalska, Jerzy Pyć, Sławomir Suchocki
- Produkcja: Studio Filmowe (d. Zespół Filmowy) Perspektywa
- Atelier: Wytwórnia Filmów Fabularnych (Wrocław)
- Laboratorium: Wytwórnia Filmów Dokumentalnych (Warszawa), Wytwórnia Filmów Fabularnych (Wrocław)
- Obsada aktorska: Tomasz Zaliwski (Wojtek), Tadeusz Fijewski (dziadek Foton), Jan Świderski (pastuch Teodor), Roman Kłosowski (towarzysz Roman), Janusz Gajos (Janek), Józef Nowak (Mietek), Iga Cembrzyńska (żona Wojtka), Anna Milewska (Helena, żona Mietka), Anna Seniuk (sklepowa Zosia), Zofia Kopacz (barmanka Karinka), Franciszek Dzierżanowski (pan Franek)
