filmpolski.pl: Film fabularny 1945-

MOJA ANGELIKA

MOJA ANGELIKA - galeria
Galeria zdjęć (2)

Ta historia wydarzyła się naprawdę, choć miała znacznie mniej melodramatyczny charakter niż na ekranie. Zimą 1996 r. w Szczecinie i okolicach policja urządziła obławę na dwoje młodych ludzi, Marka i Angelikę, podejrzanych o dokonanie podwójnego morderstwa. Zablokowano drogi, użyto helikopterów. Wśród mieszkańców krążyły opowieści o dwóch zmasakrowanych wysłannikach rosyjskiej mafii. Przyjechali oni do Polski po Angelikę, która wcześniej pracowała jako prostytutka w hamburskim domu publicznym. Kiedy wróciła do Polski, "opiekunowie" przyjechali za nią. Może żądali jej powrotu do seksplacówki, może rozliczenia się z pieniędzy. Dziewczyna udała, że zgadza się na powrót, miała tylko zorganizować pożegnalne spotkanie ze znajomymi. Ściągnęła mafijnych wysłanników do domu w podszczecińskim Pilchowie, a gdy byli już porządnie pijani, z pomocą Marka, przyjaciela koleżanki, zamordowała ich. Potem oboje uciekli samochodem ofiar. Nie ujechali jednak daleko. Po premierze filmu próbowali oskarżyć reżysera o naruszenie dóbr osobistych - wykorzystanie bez ich wiedzy fragmentów ich życiorysów. Na kanwie tamtych wydarzeń Stanisław Kuźnik, dokumentalista, autor reportaży i krótkich form fabularnych, twórca spektakli teatralnych, postanowił nakręcić współczesny melodramat z wątkiem sensacyjnym, połączenie love story z filmem drogi. Jego bohaterowie to młodzi ludzie, których połączyło gorące uczucie. Są razem bardzo szczęśliwi, chcą się pobrać. Ciąg dramatycznych wydarzeń na zawsze przekreśli ich życie.
Akcja filmu rozgrywa się współcześnie w Polsce. Jest to historia dwojga młodych ludzi - tytułowej Angeliki i jej chłopaka - Marka. Poznajemy ich na balu maturalnym w szkole dziewczyny. Nad ranem dochodzi między nimi do miłosnego zbliżenia. Dzieje się to w perspektywie bliskiego rozstania - rano dziewczyna wyjeżdża do Niemiec, do sezonowej pracy w ogrodnictwie. Marek wraca do swojej jednostki, gdzie odbywa służbę wojskową. Kilka miesięcy później Angelika wraca, lecz jest zupełnie inną osobą - nieufną, przestraszoną, ale równocześnie zdecydowaną w działaniu i wiedzącą, czego chce. Postanawia rozstać się z Markiem, a czas poświęcić matce, która po śmierci męża wpada w coraz większą depresję. Niestety, jej plany zmieniają się wraz z odwiedzinami Kariny - prostytutki przysłanej przez mafię. Okazuje się, że dziewczyna, zwabiona podstępem do Hamburga, była w brutalny sposób zmuszana do nierządu w jednym z domów publicznych. Udało się jej uciec, ale była świadkiem morderstwa, toteż gangsterzy próbują ją nakłonić do powrotu, a gdy się nie zgadza - zostaje brutalnie pobita. Tymczasem Marek - nie mogąc się pogodzić z rozstaniem - ucieka z jednostki i przyjeżdża do domu dziewczyny. Spotyka tam Karinę, od której dowiaduje się prawdy. Zabija jednego z mafiosów, zabiera Angelikę i ucieka z nią. Zaczyna się gehenna ich ucieczki przez lasy w środku mroźnej zimy. Wzajemne relacje uciekinierów ulegają ewolucji: od wstrętu, pogardy i odrzucenia dziewczyny przez chłopca, po litość, odzyskanie zaufania i miłości. Obok wątku ucieczki, toczy się także historia pościgu. Bohaterowie są bowiem ścigani nie tylko przez groźnych bandytów, ale także przez policję i żandarmerię wojskową. Akcją policyjną kieruje pragmatyczny i spokojny komisarz Kulik, który, dzięki Joannie, z którą się spotyka - nie patrzy na dwoje młodych uciekinierów jak na zwykłych morderców. Mroźna zima utrudnia ucieczkę, jak i pościg. Po wielu perypetiach bohaterowie zdają sobie sprawę, że jedyną szansą na ocalenie obojga jest schwytanie ich przez policję. Poddają się - pogodzeni z losem, i ze sobą.

Ekipa

Nagrody

Varia

MOJA ANGELIKA w innych naszych bazach

Wersja do druku