CZERWONE WĘŻE
- Film fabularny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1981
- Premiera: 1983. 03. 04
- Gatunek: Film dla dzieci (młodzieży)
- Dane techniczne: Barwny. 2628 m. 92 min.
Plenery: Łódź (m.in. Księży Młyn, ul. Narutowicza przy Pl. Dąbrowskiego, fabryka Scheiblera ("Uniontex") przy ul. Tymienieckiego, stary budynek dworca Łódź Kaliska).

- Fot. Archiwum Wojciecha Fiwka
- Galeria zdjęć (15)
Rok 1931. Na Śląsku już drugi tydzień trwa strajk hutników. W ramach porozumienia związków zawodowych dzieci z najbiedniejszych rodzin strajkujących są przygarniane przez rodziny łódzkich robotników. Dwunastoletnia Władka Markowska ma przyjechać do Stańczaków. Ojciec jej rówieśników - Sabki i Adama pracuje w tkalni i jest działaczem związku. Łódzkie rodzeństwo z niecierpliwością oczekuje na przyjazd małego gościa. Adaś pragnie, by był to chłopak, Sabka myśli o koleżance. Późnym wieczorem Adaś przyprowadza Władkę do domu. Rodzina przyjmuje ją bardzo serdecznie. Dziewczynka przypomina matce Sabki zmarłą niedawno drugą córkę. Po przyjeździe Władka poznaje Łódź i jej osobliwości. W szkole zaś dzieciom, które nigdy nie były na Śląsku, opowiada o hutach i kopalniach, o pracy ojca, który walcuje "czerwone węże" stali. W Łodzi również panuje napięta sytuacja. Stańczak chodzi na tajne zebrania związkowe. Adaś wraz z kolegami urządza zasadzko na "Burego" - tajniaka, który zlokalizował miejsce spotkań robotników w starej cegielni. Dzieci zafascynowane są legendą o duchu bogatego fabrykanta, który rzekomo krąży nocą po dachach i ma moc uśmiercania żywych złotą łaską. Pewnego dnia usiłują odnaleźć go na terenie zrujnowanej fabryki lecz zamiast ducha, ku ich dużemu przerażeniu, odnajdują zwłoki bezdomnego grajka Walaszka. Adaś i Sabka mają w domu sporo obowiązków, chłopak zbiera również węgiel na torowiskach. Gdy raz odważnie stawia czoła czwórce podobnych zbieraczy, zostaje przez nich poturbowany. Pewnego dnia Władka zostaje sama w domu. Pragnąc poznać tajemnice nowej przyjaciółki, zagląda do jej sanktuarium z dziecięcymi skarbami. Słysząc pukanie zbiera zabawki do pudła, lecz przez nieuwagę plami atramentem zbiór gałganków - jedyną pamiątkę Sabki pozostałą po zmarłej Mieci. Ten łatwo odkryty wypadek jest powodem oburzenia i natychmiastowego zerwania przyjaźni ze strony Sabinki. Dla Władki jest to ogromny cios. W krytycznej sytuacji właściciel "Wify", w której pracuje Stańczak, zamierza dokonać redukcji. Zamiast pieniędzy robotnicy otrzymują bony do przyfabrycznych konsumów, w których można kupić jedynie ściereczki. Żeby zdobyć pieniądze, Stańczakowa wraz z Władka sprzedają je na bazarze. Ze Śląska docierają niepokojące wieści. W czasie pertraktacji ze strajkującymi doszło do incydentów. Padły strzały. Istnieją obawy, że wśród ofiar mógł być ojciec Władki. Niebawem dochodzi do strajku w "Wifie". Policja i straż nie dopuszczają nikogo z zewnątrz do strajkujących. Nie udaje się nocna eskapada Adasia. Władka w tajemnicy zabiera bochen chleba i podawszy się za córkę komendanta straży - dostaje się za bramę i dociera do strajkujących. W domu nikt nie wie, co się z nią stało i dopiero koniec strajku i zwycięstwo robotników wyświetla tajemnicę zniknięcia Władki. Sytuacja na Śląsku znacznie się poprawia. Tam również hutnicy wytrwali przy swoich żądaniach. Władka wraca do domu z żalem żegnana przez rodzinę Stańczaków.
Ekipa
- Reżyseria: Wojciech Fiwek
- Reżyser II: Grażyna Szymańska
- Współpraca reżyserska: Zdzisława Hausner
- Scenariusz: Wojciech Fiwek, Konrad Frejdlich
- Zdjęcia: Wacław Dybowski
- Operator kamery: Wiesław Pyda
- Współpraca operatorska: Jerzy Majak, Tadeusz Jaworski
- Scenografia: Tadeusz Myszorek
- Współpraca scenograficzna: Paweł Mirowski, Jacek Turewicz, Mieczysław Bomba
- Dekoracja wnętrz: Tatiana Manżett
- Kostiumy: Barbara Śródka
- Współpraca kostiumograficzna: Magdalena Frydrych, Hanna Zarzycka
- Muzyka: Piotr Marczewski
- Wykonanie muzyki: Karol Nicze (fortepian), Orkiestra Polskiego Radia i Telewizji (Łódź)
- Dyrygent: Andrzej Rokicki
- Konsultacja muzyczna: Jerzy Goryszewski
- Dźwięk: Krzysztof Wodziński
- Współpraca dźwiękowa: Krzysztof Pietras, Jerzy Ośniecki
- Efekty dźwiękowe: Zygmunt Nowak
- Montaż: Maria Kuźmińska-Lebiedzik
- Współpraca montażowa: Barbara Lewandowska-Conio
- Charakteryzacja: Jolanta Szklarek
- Współpraca charakteryzatorska: Elżbieta Karmolińska
- Ewolucje kaskaderskie: Andrzej Daniłowicz (nie występuje w napisach), Jerzy Rogowski (nie występuje w napisach)
- Kierownictwo produkcji: Wojciech Karmoliński
- Kierownictwo produkcji II: Piotr Dzięcioł
- Współpraca produkcyjna: Tadeusz Drążkiewicz, Henryk Skupiński
- Kierownictwo planu: Adam Pawlik
- Sekretariat planu: Grażyna Sroka
- Sekretariat grupy: Małgorzata Kowalczyk
- Administracja: Sabina Olczak
- Produkcja: Studio Filmowe (d. Zespół Filmowy) Profil
- Atelier: Wytwórnia Filmów Fabularnych (Łódź)
- Laboratorium: Wytwórnia Filmów Dokumentalnych (Warszawa)
- Obsada aktorska: Agnieszka Wielgus (Władka Markowska), Magdalena Scholl (Sabina Stańczakówna), Adam Probosz (Adam Stańczak), Alicja Jachiewicz (Zofia Stańczakowa, matka Sabiny i Adama), Stefan Szmidt (Józef Stańczak, ojciec Sabiny i Adama; w napisach nazwisko: Schmidt), Zbigniew Bielski (Zygmunt Kowalczyk), Robert Duszyński (Siwy), Jolanta Koczwara (Trudka Markowska, siostra Władki), Mirosława Marcheluk (nauczycielka), Stefan Paska (szpicel Bury), Czesław Przybyła (Chruścik, organizator wyjazdu dzieci do Łodzi), Diana Stein (pani Wanda), Zdzisław Szymański (majster Śliwa), Maciej Tomczak (Fajfer), Bogdan Wiśniewski (Walaszek), Paweł Wiśniewski (Janek Król), Jan Bógdoł (Markowski, ojciec Władki; nie występuje w napisach), Władysław Dewoyno (listonosz; nie występuje w napisach), Janusz Dziubiński (nie występuje w napisach), Ewa Frąckiewicz (Grzelakowa; nie występuje w napisach), Anna Grzeszczak (pracownica konsumu; nie występuje w napisach), Eugeniusz Korczarowski (strajkujący robotnik; nie występuje w napisach), Remigiusz Rogacki (mężczyzna kupujący ściereczki od Stańczakowej; nie występuje w napisach), Jerzy Rogowski (policjant; nie występuje w napisach), Tadeusz Teodorczyk (policjant; nie występuje w napisach)
Nagrody
- 1984 - Wojciech Fiwek Poznań (FF dla Dzieci)-Poznańskie Koziołki w kategorii fabularnych filmów aktorskich Brązowe; 8 Ogólnopolski Festiwal Filmów dla Dzieci i Młodzieży (5-8.08)
- 1984 - Wojciech Fiwek Poznań (FF dla Dzieci)-Nagroda Jury Dziecięcego (Marcinek)
Pierwowzory
- Pierwowzór: CZERWONE WĘŻE
- Gatunek: Powieść
- Autor pierwowzoru: Helena Boguszewska

















