filmpolski.pl: Film fabularny 1945-

ROSEMARY'S BABY

Głośny horror, którego scenariusz powstał na kanwie bestsellerowej powieści Iry Levina o tym samym tytule. W karierze Romana Polańskiego, absolwenta łódzkiej szkoły filmowej, był to obraz ogromnie ważny. Ugruntował pozycję polskiego reżysera na rynku amerykańskim, przyniósł mu międzynarodową sławę i opinię jednego z najbardziej oryginalnych twórców współczesnego kina światowego. Po nowojorskiej premierze "Dziecka Rosemary" recenzenci prasy fachowej prześcigali się w pochwałach. Polański podbił Hollywood. Kiedy po niespełna dwunastu miesiącach pobytu w Stanach Zjednoczonych w 1968 roku przystąpił do realizacji "Dziecka Rosemary", miał w swym dorobku kilka filmów, m.in. nakręconych w Ameryce "Nieustraszonych pogromców wampirów". Wcześniej powstał jego krótkometrażowy obraz "Dwaj ludzie z szafą" (1958), który reżyser zrealizował jeszcze podczas studiów. Film otrzymał aż pięć międzynarodowych nagród, w tym Brązowy Medal w Brukseli. Cztery lata później wyreżyserował swój pierwszy film długometrażowy "Nóż w wodzie", ledwie zauważony przez rodzimą krytykę, który stał się sensacją na Zachodzie. "Nóż w wodzie" otrzymał nagrodę krytyków na festiwalu w Wenecji, a Akademia Filmowa przyznała mu nominację do Oscara. Głośno mówiło się również o kolejnych dziełach Polańskiego: "Wstręt" i "Matnia". "Dziecko Rosemary" jest filmem zrealizowanym po mistrzowsku, za swe dzieło Roman Polański otrzymał dwie nominację do Oscara za reżyserię i adaptację powieści Levina. Po mistrzowsku grają również aktorki Mia Farrow jako Rosemary oraz Ruth Gordon, która wcieliła się w jej sąsiadkę. Za tę wspaniałą kreację Akademia Filmowa uhonorowała aktorkę złotą statuetką w kategorii najlepsza rola drugoplanowa. Uwagę krytyków i publiczności zwróciła także piękna muzyka Krzysztofa Komedy.
Małżeństwo Rosemary (Mia Farrow) i Guy Woodhouse (John Cassavetes) wynajmuje mieszkanie w starej kamienicy na 72 ulicy w zachodniej części Manhattanu. Młodzi nie zważają na przestrogi przyjaciela Hutcha (Maurice Evans), że dom nie cieszy się dobrą sławą i w przeszłości był miejscem tajemniczych zdarzeń. Właścicielami kamienicy są starsi wścibscy ludzie, Roman Castevet (Sidney Blackmer) i jego żona Minnie (Ruth Gordon). Rosemary poznaje jedną z lokatorek Terry, która opowiada jej o dobroci i bezinteresowności Castevetów. Kilka dni później sąsiedzi są wstrząśnięci tajemniczą śmiercią dziewczyny, która wypada z okna swego mieszkania. Minnie często odwiedza Rosemary. Podczas jednej z wizyt zaprasza ją razem z Guyem na kolację. Okazuje się, że gospodarz jest niezwykle sympatycznym starszym panem, który interesuje się teatrem i jego historią. Guy, podrzędny aktorzyna telewizyjny, ma powód do ogromnej radości. Niespodziewanie otrzymuje propozycję zagrania głównej roli w teatrze. W przedstawieniu miał wystąpić znany aktor, który nagle stracił wzrok. Guy dzieli się swoją radością z żoną, sugerując, że do szczęścia brakuje im jedynie dziecka. Tymczasem Minnie Castevet, która stale bywa u Rosemary, częstuje ją dziwnym deserem, po którym młoda kobieta ma halucynacje. Nocą dręczą ją koszmary senne, w których jest gwałcona przez jakieś monstrum. Rankiem zauważa na swym ciele zadrapania i zwierza się ze swych obaw mężowi. Ten ją uspokaja, że poprzedniego dnia trochę za dużo wypił i być może nie był zbyt delikatny. Wkrótce Rosemary przekonuje się, że jest w ciąży. Tymczasem umiera jej przyjaciel Hutch, który nagle zachorował. Przed śmiercią przekazuje jej książkę, z której treści wynika, że Castevetowie są praktykującymi czarownikami. [TVP]

Ekipa - lista skrócona

Nagrody

Wersja do druku