filmpolski.pl: Film fabularny 1945-

CIOSY

CIOSY - galeria
Fot. Muzeum Kinematografii w Łodzi
Galeria zdjęć (5)

Wiktor Wiarecki po codziennej porcji porannej gimnastyki i drobnej scysji z żoną, która wróciła z nocnego dyżuru w szpitalu, wychodzi na pogrzeb swego starszego kolegi, znanego pisarza Stefana Przewłockiego. Na cmentarzu spotyka wielu znajomych. Sam jest również pisarzem, ale jak mówi, od lat siedzi na ławce rezerwowych. Opublikował kilka sztuk teatralnych i powieści kryminalnych. Wciąż podejmuje bezskuteczne próby pisania. Boryka się również w kłopotami domowymi - jego żona Irena przeżywa kryzys psychiczny. Jego syn z pierwszego małżeństwa stał się obcym człowiekiem, przestali się widywać.
Klika dni po pogrzebie Stefana Wiktor składa wizytę wdowie po nim, Teresie, która jest siostrą jego pierwszej żony.Teresa wręcza Wiktorowi teczki z notatkami. To materiały do powieści, której jej mąż nie zdążył, czy może nie chciał napisać. Stefan zostawił je przyjacielowi, powierzając mu zadanie stworzenia książki...
Wychodząc od Teresy, na schodach spotyka jednego z kolegów, który domyśla się celu wizyty Wiktora. Odtąd będzie nękany tajemniczymi telefonami. Rozmówca posuwa się nawet do okrutnych żartów, podając się za zmarłego Stefana.
Wiktor przystępuje do pracy. Z notatek Stefana powoli wyłania się obraz ostatnich miesięcy wojny.
... Młody podchorąży, dowódca oddziału Armii Krajowej, Stefan Przewłocki "Byron" postanawia zerwać z dotychczasową działalnością, wychodzi z lasu, by się ujawnić. W zimową noc zostaje przesłuchany przez Skargę. Wtedy także po raz pierwszy spotyka Teresę. Kilka tygodni później, po rozwiązaniu Armii Krajowej, dowództwo nad oddziałem Stefana przejmuje "Drzazga". Oddział stahe się bandą. Ze Stefanem spotyka się "Chmurny", zarzuca mu zdradę. Wielu dawnych podkomendnych "Byrona" chce zerwać z konspiracją. Zdecydowani na nowe życie biorą udział w uroczystej akademii w miasteczku, odbywającej się po kapitulacji Berlina. W trakcie uroczystości na salę wkracza "Drzazga" ze swoim oddziałem. Rozpoczyna się strzelanina kończąca się masakrą zaskoczonych uczestników akademii. Stefana ratuje "Chmurny"...
Po przejrzeniu notatek Wiktor domyśla się tajemnicy, która nie pozwoliła Przewłockiemu napisać powieści. Stefan wyraźnie pragnął coś zataić. Nie wyjaśnił, kto rozpoczął tamtą, tragiczną w skutkach strzelaninę. Nie wiedział ? Nie chciał ?
Mnozą się kłopoty w domu. Irena coraz częściej wpada w stan histerii, nie rozumiejąc problemów męża. Poprzednia żona Wiareckiego zostawia mu wiadomość, że ich syn Jurek został ojcem. Wiktor wyjeżdża na spotkanie literatów z robotnikami, nadal nie odnajduje spokoju. Postanawia odszukać uczestników tamtych wydarzeń. Rozmawia ze Skargą, lecz ten nie potrafi powiedzieć nic konkretnego. Następnie odwiedza Franciszka, obecnie naczelnika tamtego miasteczka. Franciszek twierdzi, że winnym masakry był "Chmurny". Kim był ten człowiek, wiedział chyba tylko Stefan.
Po powrocie do domu Wiktor zastaje kartkę od Ireny: "Wybacz, ale chcę być jakiś czas sama". Składa niezapowiedzianą wizytę Jurkowi, chce zobaczyć wnuka. Po dramatycznej rozmowie syn odrzuca jego pomoc finansową.
Ponownie odwiedza Teresę. To ona informuje go, kim był "Chmurny" podając jego obecny adres. Wiktor jedzie tam... Bernard, obecnie właściciel warsztatu samochodowego, pamięta wszystko, twierdzi jednak, że nie wie, skąd "Drzazga" dowiedział się o akademii. Przebrani za funkcjonariuszy milicji, weszli do miasteczka. "Drzazga" podjął tę decyzję, by - jak mówił - "dać nauczkę ludziom małej wiary".Wyjaśnia się również, dlaczego Stefan nie napisał książki - Bernard był jego stryjecznym bratem.
Teraz Wiktor załatwia swoje bieżące sprawy: odnajduje w sanatorium Irenę, podejmują udaną próbę porozumienia się. Zwierza się ze swych trosk przyjacielowi Oborkiemu, zagranicznej tłumaczce obiecuje rychło nową powieść. Po zebraniu zwiążkowym czynnie rozprawia się z Aleksym, bije chłopaka, który przezeń nasłany, był wykonawcą telefonów.
Któregoś dnia, oznajmiając, iż chce napisać "powieść o moralności", podpisuje umowę z wydawcą.

Ekipa

CIOSY w innych naszych bazach

Wersja do druku