CZUŁE MIEJSCA
- Film fabularny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1980
- Premiera: 1981. 08. 28
- Gatunek: Film psychologiczny, Film fantastyczny
- Dane techniczne: Czarno-biały. 2555 m. 89 min.
Plenery: Łódź (budynek ASP), Katowice ("Spodek"), Warszawa (wieżowiec LOT-u), czeska Praga (metro).

- Fot. Muzeum Kinematografii w Łodzi
- Galeria zdjęć (8)
Rok 1998. Świat stanął w obliczu katastrofy ekologicznej: kończą się surowce, postępujący brak wody pociąga za sobą stały wzrost jej ceny. Stopień skażenia powietrza staje się groźny dla przebywających poza zamkniętymi pomieszczeniami. Jan Zaleski, numer ewidencyjny 13-13, jest monterem telewizyjnym. Cały dzień krąży po swoim rejonie odbierając zgłoszenia napraw gwarancyjnych. Nie ma jeszcze osiemnastu lat, jest ciekawy otaczającego go świata, przed kilku laty zawiadomił władze o swoim kontakcie z UFO. Pociągają go kobiety, ale mimo pokus pozostaje wierny Ewie, początkującej tancerce. Marzy o awansie, który pozwoliłby mu zdobyć środki do zapewnienia pożądanego przez dziewczynę wysokiego standardu życiowego. W tym celu konstruuje także elektroniczne zabawki i szuka dla nich producenta. 13-13 zostaje zatrzymany przez policję, gdy czeka na Ewę przed ekskluzywnym hotelem. Przesłuchiwany przez pułkownika Chałatka oczyszcza się z fałszywych zarzutów handlu narkotykami. Zwolniony wraca na miejsce spotkania, gdzie zastaje dziewczynę znużoną nie tylko długim czekaniem, ale i całym związkiem. Ewa marzy bowiem o karierze gwiazdy telewizyjnej, a słynny realizator widowisk "body art" - Allan Kowalski - jest skłonny jej w tym dopomóc. Jan podejmuje rzucone mu wyzwanie. Wymusza na swoim kierownictwie przyspieszenie awansu - zostaje przeniesiony do lepszej dzielnicy. Udowadnia swoje niepospolite zdolności pracując bez defektora - aparatu wykrywającego usterki reperowanych telewizorów. Ale jego wysiłki spotykają się z uznaniem jedynie jego małej przyjaciółki i sąsiadki, Aśki, która od pewnego czasu nie odstępuje go na krok. Natomiast Ewa nie daje się przekonać - porzuca go dla Allana. Kowalski zatrudnia Jana przy realizacji widowiska, w którym Ewa ma zadebiutować. W trakcie emisji programu chłopak dowiaduje się, że clou występu dziewczyny jest akt miłosny - jej i Allana. Reakcja 13-13 - niszczenie urządzeń i rozpacz po zrozumieniu własnej niemocy wobec wyrządzanej mu krzywdy - okazuje się zimno wykalkulowanym elementem programu. Załamany Jan usiłuje popełnić samobójstwo. Ewa - po odniesionym sukcesie wielka gwiazda telewizji - odwiedza uratowanego chłopaka w szpitalu i zapewnia go o swoim wielkim uczuciu... przyjaźni żywionej do niego. Jednocześnie zawiadamia o małżeństwie z Allanem... Wkrótce Jan opuszcza szpital. Pod wpływem silnych przeżyć dokonuje się w nim przemiana charakteru. Co prawda, na nowo podejmuje pracę i przyjmuje nawet najtrudniejsze zlecenia, ale nie ukrywa już swego znudzenia automatyzmem wykonywanych czynności. Nie daje mu satysfakcji romans, jaki nawiązał z jedną z klientek. Sylwester 1998 roku. Jan prowadzi nadzór urządzeń telewizyjnych na Balu Centralnym. Rozbawiony tłum nie wie jeszcze o zbliżającym się zagrożeniu - awaria głównego układu zasilania pozbawia kolejne regiony elektryczności. Rezerwy nie wytrzymają wzrastającego obciążenia. W kuluarach sal balowych trwają gorączkowe dyskusje ministrów poszukujących człowieka o niekonwencjonalnym sposobie myślenia, który mógłby naprawić autonomiczny układ zasilania - na ekranach komputerów pojawia się nazwisko Jana Zaleskiego. Tymczasem 13-13 zostaje usunięty z pracy za niesubordynację. Pułkownik Chałatek otrzymuje polecenie odnalezienia potencjalnego zbawcy ludzkości. Ale czy wędrujący pustą uliczką chłopak zgodzi się nim zostać?
Ekipa
- Reżyseria: Piotr Andrejew
- Reżyser II: Andrzej Reiter
- Asystent reżysera: Hanna Jończy, Jan Moskal, Paweł Myczkowski (nie występuje w czołówce)
- Scenariusz: Piotr Andrejew, Andrzej Pastuszek
- Dialogi: Piotr Andrejew, Andrzej Pastuszek
- Zdjęcia: Jerzy Zieliński, Ryszard Lenczewski (nie występuje w czołówce; autor części zdjęć, także współautor scenopisu filmu)
- Asystent operatora obrazu: Janusz Sołtys
- Oświetlenie: Józef Ligier
- Scenografia: Andrzej Kowalczyk
- Asystent scenografa: Jacek Turewicz
- Dekoracja wnętrz: Andrzej Przedworski
- Kostiumy: Agnieszka Domaniecka, Magda Drury
- Muzyka: Lech Brański, Eugeniusz Rudnik (muzyka elektroniczna)
- Wykonanie muzyki: Sun Ship (zespół muzyczny)
- Nagranie muzyki: Studio Eksperymentalne PR (Warszawa)
- Konsultacja muzyczna: Piotr Marczewski
- Dźwięk: Krzysztof Wodziński
- Asystent operatora dźwięku: Janusz Kotarski
- Imitator dźwięku: Zygmunt Nowak
- Montaż: Alina Faflik
- Współpraca montażowa: Anna Rubińska
- Charakteryzacja: Zofia Bujak, Anna Lasoń
- Ewolucje kaskaderskie: Andrzej Daniłowicz (nie występuje w napisach), Józef Grzeszczak (nie występuje w napisach), Jerzy Rogowski (nie występuje w napisach)
- Konsultacja: Zofia Rudnicka (choreograficzna), Andrzej Karwowski (telewizyjna), Zbigniew Szopa (telewizyjna)
- Kierownictwo produkcji: Urszula Orczykowska, Zygmunt Wójcik
- Współpraca produkcyjna: Andrzej Dojnik, Jacek Gwizdała, Amelia Statkiewicz, Ewa Smyrska
- Kierownictwo planu: Andrzej Dojnik
- Sekretariat planu: Małgorzata Wichlińska
- Kierownictwo budowy dekoracji: Zbigniew Pakuła
- Rekwizyty: Andrzej Ogrodowczyk
- Produkcja: Studio Filmowe (d. Zespół Filmowy) Kadr
- Atelier: Wytwórnia Filmów Fabularnych (Łódź)
- Laboratorium: Wytwórnia Filmów Oświatowych (Łódź), Wytwórnia Filmów Fabularnych (Łódź)
- Obsada aktorska: Michał Juszczakiewicz (Jan), Hanna Dunowska (Ewa), Marek Barbasiewicz (Allan Kowalski), Mariusz Dmochowski (pułkownik Chałatek), Katarzyna Owczarek (Aśka), Anna Nehrebecka (samotna), Włodzimierz Boruński (wytworny), Ewa Ziętek (dziewczyna przed hotelem), Liliana Głąbczyńska (dziewczyna w oknie), Ernestyna Winnicka (dziewczyna w oknie), Emilia Krakowska (kelnerka), Anna Seniuk (barmanka), Stanisław Brejdygant (mężczyzna w kawiarni), Jack Recknitz (mężczyzna w kawiarni), Marian Opania (13-04), Hanna Stankówna (nauczycielka tańca), Joanna Pacuła (pielęgniarka), Tatiana Sosna-Sarno (pielęgniarka), Marek Wojciechowski (kierownik balu), Bogusław Sobczuk (doktor Stein), Wirgiliusz Gryń (minister), Leon Niemczyk (minister), Bogumił Antczak (minister), Bruno O'Ya (oficer), Józef Grzeszczak (ofiara; nie występuje w czołówce), Jerzy Moes (aktor; nie występuje w czołówce)
Nagrody
- 1983 - Piotr Andrejew Madryt (MFF Fantastycznych)-Nagroda Krytyki Filmowej
- 1984 - Piotr Andrejew Porto (MFF Fantastycznych)-Wyróżnienie Specjalne Krytyki Filmowej

















