filmpolski.pl: Film fabularny 1902-1944

JEGO WIELKA MIŁOŚĆ

JEGO WIELKA MIŁOŚĆ - galeria
Fot. Filmoteka Narodowa
Galeria zdjęć (1)

Były aktor, Konstanty Kurczek, pracuje jako sufler. Zgorzkniały, obcy otaczającemu go barwnemu życiu teatru, ma jedną pasję - Napoleona. Uważa zresztą, że każdy człowiek ma w sobie coś z Napoleona - z tego symbolu nadludzkiej potęgi, i że powinien w sobie tylko tę potęgę wyzwolić. Żeni się z głodującą statystką Ludwiką i zostaje ojcem jej dziecka. Wydaje mu się, że jest szczęśliwy, gdy nagle życie zadaje mu straszliwy cios. Kurczek przyłapuje in flagranti ubóstwianą żonę z amantem teatralnym Grywiczem. Ponadto dowiaduje się, że kochanek jego żony ma odtworzyć na scenie postać jego ideału - Napoleona. Sufler idzie do Grywicza, by go skłonić do oddania mu żony, lecz zostaje wyśmiany i wtedy zabija go, pozorując samobójstwo. Kurczek gra zamiast zmarłego rolę Napoleona. Jego kreacja wywołuje entuzjazm, lecz dręczony wyrzutami sumienia ucieka z domu, rozpija się, aż w końcu umiera na pustej scenie.

Ekipa - lista skrócona

JEGO WIELKA MIŁOŚĆ w innych naszych bazach

JEGO WIELKA MIŁOŚĆ w internecie

Wersja do druku