filmpolski.pl: Film fabularny 1902-1944

BIAŁY MURZYN

BIAŁY MURZYN - galeria
Fot. Muzeum Kinematografii w Łodzi
Galeria zdjęć (6)

Antoni, student medycyny, przyjeżdża na wakacje do ojcowskiej chłopskiej chaty. W dramatycznych okolicznościach poznaje hrabiankę Jadwigę, która od pierwszej chwili - mylnie interpretując jego postępowanie - upokarza go. Mimo to każde przelotne spotkanie z Jadwigą potęguje rozbudzoną w nim miłość do niej, a zarazem pogłębia świadomość jej beznadziejności. Kiedy widzi podczas zabawy we dworze Jadwigę promieniejącą ze szczęścia w tańcu z narzeczonym, zaszywa się w osamotnieniu. I oto następuje wstrząs. Narzeczony ginie w wypadku samochodowym, Jadwiga zaś spodziewa się dziecka. Hrabia w małżeństwie Jadwigi z Antonim widzi wyjście z dramatycznej sytuacji. Antoni kategorycznie odmawia, zgadza się dopiero, gdy staje się świadkiem próby odebrania sobie życia przez Jadwigę. Lecz ona przyjmuje jego szlachetność jako upokorzenie i stara się go poniżyć. Antoni przemilcza więc wyznanie miłości i nie przyjmuje zaoferowanych pieniędzy na kontynuowanie studiów. Oświadcza też, że zwróci Jadwidze wolność jedynie w wypadku, gdy go ona osobiście o to poprosi . . . Antoni wyjeżdża do Warszawy, kończy studia z odznaczeniem, staje się wybitnym pediatrą. Nie dostrzega kochającej go Janki; gnany jest jedną pasją - piąć się coraz wyżej na szczyty kariery, i jednym celem - tą drogą zdobyć Jadwigę. Zostaje naczelnym lekarzem w szpitalu, w którym pewnego dnia zjawia się Jadwiga z synkiem, dotkniętym paraliżem. Antoni ratuje jej dziecko. I gdy następnego dnia Antoni oświadcza Jadwidze, że gotów jest zwrócić jej wolność, ona przeprasza go i wyciąga ku niemu dłoń na pojednanie.

Ekipa - lista skrócona

Pierwowzory

Wersja do druku